Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
18 / 2 / 2021

Παρακολουθούσα την υπόθεση μ’έκεινον τον γιατρό από την Κέρκυρα που παρέλυσε μετά από το εμβόλιο (ρίξτε μια ματιά εδώ αν θέλετε) και πραγματικά δεν βγάζει κανένα νόημα. Πρώτα, ανακοινώνεται ότι αυτός ο τύπος παρέλυσε. Μετά βγαίνει ένας άλλος τύπος και λέει πως το έκανε ψέματα, ότι παρέλυσε προκειμένου να αποφύγει την εξεταστική επιτροπή (επειδή έβαζε εκτός σειράς νεοδημοκράτες να εμβολιάζονται). Μετά πάλι βγαίνει ένας άλλος τύπος και λέει ότι όντως ήταν κανονική παράλυση.

Τώρα εσύ τι συμπέρασμα βγάζεις;

Στην Κέρκυρα επίσης εκείνη η νοσοκόμα που είχε παραλύσει ύστερα από τη δεύτερη δόση του εμβολίου λένε πως τώρα είναι καλύτερα και μπορεί και σηκώνεται. Οπότε, ξέρεις, όλα καλά με το εμβόλιο. Αφού σηκώνεται, δεν τρέχει τίποτα... Το γεγονός ότι έπαθε κάτι το αγνοούμε ξαφνικά, αφού ήταν περαστικό.

Όμως όλα αυτά εμένα μού φαίνονται παραμύθια του εντυπωσιασμού, όπως γίνεται συνήθως με όσα βγαίνουν στα ΜΜΕ. Τρομερές «αποκαλύψεις» και δηλώσεις που δεν οδηγούν πουθενά και δεν βγάζουν κανένα πραγματικό νόημα, ούτε θίγουν κανένα πραγματικό θέμα που έχει όντως σημασία.

Εκτός των άλλων διάβασα ότι αυτός που κατηγόρησε τον παράλυτο (;) γιατρό για ψέμα είπε ότι μόνο στην Κέρκυρα έχουν παρουσιαστεί παραλύσεις από το εμβόλιο ενώ παγκοσμίως δεν έχει συμβεί πουθενά. Αυτό είναι έκδηλο ψέμα, φυσικά, γιατί παγκοσμίως είναι γνωστό πως όντως έχουν παρουσιαστεί τέτοιες παρενέργειες των εμβολίων για Covid-19 και χειρότερες. Ο ίδιος ο Bill Gates και η Pfizer παραδέχονται ότι τα εμβόλιά τους μπορεί να παρουσιάσουν παρενέργειες.

Κι αυτό όμως είναι ακόμα ένα θέμα φτηνού εντυπωσιασμού και παραπλάνησης.

Το πραγματικό ερώτημα εδώ δεν είναι τι παρενέργειες έχει το εμβόλιο (γιατί σίγουρα κάποιες παρενέργειες θα έχει, όπως και όλα τα φάρμακα). Το πραγματικό ερώτημα που τίθεται είναι σχετικά με την ηθική της όλης υπόθεσης με τα εμβόλια.

Όπως είχα ξαναγράψει, θα προτιμούσα πολύ περισσότερο ένα φάρμακο για τον κορονοϊό παρά ένα εμβόλιο. Θα ήταν πολύ λογικότερο, νομίζω.

Παραδόξως, οι περισσότερες προσπάθειες γίνονται προς τη μεριά του εμβολίου ενώ αυτές που γίνονται προς τη μεριά του φαρμάκου αποσιωπούνται... όλως τυχαίως.

*

Το εμβόλιο, ωστόσο, δεν είναι απαραίτητα κάτι το κακό. Το πώς το διαχειρίζονται (όπως και όλη την πανδημία) είναι κάτι το κακό.

Ας σκεφτούμε λίγο πώς θα μπορούσαν να είχαν διαχειριστεί την υπόθεση με το εμβόλιο...

Θα μπορούσαν να είχαν βγει και να είχαν δηλώσει το εξής: «Φτιάξαμε ένα εμβόλιο για την Covid-19. Είναι καινούργιο φάρμακο, δεν έχει δοκιμαστεί παρά μόνο στα εργαστήρια ακόμα. Βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο. Η διάρκεια της προστασίας που προσφέρει είναι περιορισμένη· αυτοί που το λαμβάνουν θα πρέπει να ξαναεμβολιάζονται ανά 6 μήνες, αν όχι νωρίτερα. Ζητάμε εθελοντές για να το δοκιμάσουμε, ώστε η πανδημία να αντιμετωπιστεί πιο αποτελεσματικά στο άμεσο μέλλον. Προσφέρουμε αμοιβή $$$ στον κάθε εθελοντή, και σε περίπτωση αρνητικών παρενεργειών επάνω του του προσφέρουμε αποζημίωση από $$$ έως $$$, ανάλογα με τη βαρύτητα των παρενεργειών. Ο σκοπός μας είναι να τελειοποιήσουμε το εμβόλιο, ώστε να το κάνουμε όσο το δυνατόν πιο ασφαλές για όλους. Προτρέπουμε, επίσης, όσους πιστεύουν ότι κινδυνεύουν άμεσα από τον κορονοϊό – πχ, άτομα που εργάζονται στις ΜΕΘ – να εμβολιαστούν ταχύτερα. Σας ευχαριστούμε.»

Είδατε εσείς να βγαίνουν και να λένε κάτι τέτοιο;

Όχι.

Αυτό, όμως, θα ήταν το ηθικό να έχουν κάνει.

Αντ’ αυτού, ουσιαστικά λένε το εξής:

«Φτιάξαμε το εμβόλιο που θα σας σώσει όλους! Πρέπει οπωσδήποτε όλοι να το κάνετε! Δεν είναι υποχρεωτικό, αλλά όσοι δεν το κάνουν μπορεί και να ζουν σαν φυλακισμένοι ή περιθωριοποιημένοι. Το εμβόλιό μας ίσως – ίσως – να έχει κάποιες παρενέργειες οι οποίες όμως είμαστε σίγουροι πως δεν είναι τίποτα το σπουδαίο παρότι το φτιάξαμε χτες. Ελάτε όλοι να το κάνετε, πάση θυσία, αλλιώς θα καταστραφείτε από τον κορονοϊό! Σας φέραμε τη σωτηρία!» (Για το ότι οι εμβολιασμένοι θα πρέπει να ξαναεμβολιάζονται ανά 6 μήνες, αν όχι νωρίτερα, ούτε κουβέντα παρά μόνο στα ψιλά γράμματα.)

Σου φαίνεται εσένα αυτός να είναι ηθικός τρόπος για να προωθείς ένα καινούργιο φάρμακο μέσα στον γενικό πληθυσμό;

Δεν είναι ηθικό αυτό που κάνουν. Είναι εκφοβιστική απάτη. Και πολύ πιθανόν να είναι και παράνομο. (Ήδη το Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε πως είναι παράνομη η απαγόρευση κυκλοφορίας για υγειονομικούς λόγους.) Δεν επιτρέπεται να επιβάλλεις επάνω σε κανέναν ιατρική πράξη χωρίς τη συγκατάθεσή του ή με εκφοβισμό. Υπάρχει αυτό μέσα στα ανθρώπινα δικαιώματα (κι αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να το βάλουμε).

Μου κάνει τρομερή εντύπωση, μάλιστα, που περισσότεροι γιατροί δεν διαμαρτύρονται γι’αυτό που συμβαίνει. Διότι αρνούμαι να πιστέψω ότι δεν ξέρουν πως ένα φάρμακο που βγήκε χτες είναι ουσιαστικά σε πειραματικό στάδιο. Όπως αρνούμαι να πιστέψω ότι κανένας σοβαρός επιστήμονας νομίζει πως η πανδημία Covid-19 είναι το τέλος του κόσμου. Το μόνο που μπορώ να υποθέσω είναι πως ή αυτοί οι γιατροί είναι παραπλανημένοι, ή εκφοβισμένοι, ή απατεώνες, ή πήραν νύχτα τα πτυχία.

Αλλά ας πούμε ότι το εμβόλιό τους είναι το μαγικό ελιξήριο που το έχει φτιάξει ο Ιησούς Χριστός Αλχημιστής. Ας πούμε ότι δεν έχει καμία παρενέργεια αλλά μόνο θετικά αποτελέσματα.

Αν εσύ δεν θέλεις να το βάλεις μες στο σώμα σου, είναι δικαίωμά σου. Επειδή είναι καλό, δεν πάει να πει ότι πρέπει οπωσδήποτε και να το κάνεις. Ή είναι η επιλογή δική σου ή δεν ζούμε σαν ελεύθεροι άνθρωποι. Εγώ δεν μπορώ να δεχτώ κάποιος άλλος να αποφασίζει τι είναι το «καλό» μου, και ούτε θα πρέπει να το δέχεσαι κι εσύ, ή κανένας άλλος άνθρωπος. Γιατί δεν είναι ηθικό. Είναι, ουσιαστικά, χουντικό.

*

Το πρόβλημα ξεκινά από τις ίδιες τις φαρμακοβιομηχανίες.

Οι φαρμακοβιομηχανίες, εδώ και χρόνια, νομίζουν ότι έχουν ένα βασικό θέμα: δεν πουλάνε αρκετά φάρμακα. Θα ήθελαν να πουλάνε περισσότερα.

Το πρόβλημα αυτό εντοπίζεται στο ότι τα φάρμακα (αναμενόμενα) καταναλώνονται μόνο από ασθενείς. Αλλά οι υγιείς είναι περισσότεροι από τους ασθενείς, και οι ασθενείς είναι ολοένα και λιγότεροι στον σύγχρονο κόσμο (λόγω καλής υγιεινής εκτός των άλλων).

Δεν θα ήταν τώρα καλά, σκέφτονται οι φαρμακοβιομηχανίες, αν πουλούσαμε φάρμακα στους υγιείς;

(Κι αυτό το έχουν ήδη προσπαθήσει με διάφορους τρόπους, όπως μέσω της ψυχιατρικής που βγάζει δήθεν «ασθενείς», ή μέσω διαφόρων άλλων πραγμάτων – πχ, να παίρνεις ένα φάρμακο για να αντιμετωπίσεις τις παρενέργειες ενός άλλου φαρμάκου που το παίρνεις για να αντιμετωπίσεις τις παρενέργειες ενός άλλου φαρμάκου που νομίζεις ότι όντως το χρειάζεσαι.)

Βρήκαν, λοιπόν, τώρα τρόπο να πουλάνε φάρμακα στους υγιείς. Έκαναν την πανδημία Covid-19 να φαίνεται σαν το τέλος του κόσμου – παρότι καταφανώς, και σε σύγκριση με άλλες πανδημίες και χίλιες-δύο άλλες ασθένειες, δεν είναι τόσο τραγική – τρομοκράτησαν τους πληθυσμούς της γης με τις αρλούμπες τους, και τώρα θέλουν να βάλουν όλους τους υγιείς να αγοράσουν το φάρμακό τους – εκείνοι ή οι κυβερνήσεις τους (που είναι το ίδιο πράγμα, ουσιαστικά).

Γι’αυτό διαδραματίζεται αυτό το παραμύθι που βλέπουμε στα ΜΜΕ καθημερινά και στα social media. Γι’αυτό προσπαθούν να αποσιωπήσουν τους πάντες (ακόμα και το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ!) που διαφωνούν με την άποψή τους για την πανδημία και για τα μέτρα που παίρνονται, καθώς και όσους μιλάνε για οποιαδήποτε παρενέργεια του εμβολίου. Γι’αυτό θέλουν να επαναλαμβάνεις το εμβόλιο ανά εξάμηνο. Γι’αυτό δεν τους ενδιαφέρει να παρασκευάσουν φάρμακο (που το παίρνουν μόνο οι ασθενείς). Και γι’αυτό δεν θέλουν να γίνεται λόγος για ανθρώπινα δικαιώματα ή για το πολύ απλό δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να αποφασίζει εκείνος τι θα βάλει μέσα στο σώμα του.

Νομίζεις ότι υπερβάλλω; Καθόλου δεν υπερβάλλω. Είναι γνωστό πως η Pfizer και ο Bill Gates (και πιθανώς κι άλλοι κατασκευαστές φαρμάκων) έχουν μεγάλη επιρροή επάνω στα ΜΜΕ και στις κυβερνήσεις. Έχουν γίνει σκάνδαλα και παλιότερα, ειδικά με την Pfizer, τα περισσότερα από τα οποία ο κόσμος δεν ξέρει γιατί δεν τον αφορούσαν άμεσα στο σύνολό του.

Τώρα, αυτή η απάτη μάς αφορά όλους. Γιατί δεν είναι ούτε καν μια απλή απάτη που σε κοροϊδεύουν να πάρεις ένα φάρμακο που δεν χρειάζεσαι πραγματικά. Είναι μια απάτη που μπορεί να έχει πολιτικές συνέπειες σχετικά με την ελευθερία σου – να μετακινηθείς, να εργαστείς, να μπεις σε κάποιον κλειστό χώρο.

Δηλαδή, υπάρχει τώρα κανένας που αληθινά πιστεύει ότι είναι σωστό να ζητάς χαρτί εμβολιασμού προκειμένου ο άλλος να δουλέψει ή να ταξιδέψει; Πότε ξανά είχε γίνει αυτό; Ποτέ. Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν μόνο σε δικτατορίες και διαφόρων ειδών απολυταρχικά, καταπιεστικά καθεστώτα.

Η υγειονομική χούντα που έχει ήδη ξεκινήσει είναι όντως ένα δικτατορικό, τυραννικό καθεστώς, κι αν η Δικαιοσύνη δεν κάνει κάτι άμεσα, και σύντομα, για να βάλει ένα τέλος σ’αυτό θα έχουμε όλοι πολύ κακά ξεμπερδέματα.

*

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα η γνώμη μου δεν έχει αλλάξει καθόλου για τα εμβόλια τον τελευταίο καιρό. Δεν σκοπεύω να εμβολιαστώ, κι αν κάποιος μού πει ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι επειδή δεν έχω χαρτί εμβολιασμού να περιμένει να φάει μήνυση για καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Εκείνο που προσωπικά θα πρότεινα είναι όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες να κάνουν μήνυση άμεσα στην κυβέρνηση για καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καταστρατήγηση του Συντάγματος. Η κυβέρνησή μας δεν είναι νόμιμη. Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία γι’αυτό. Αν θέλει να γίνει νόμιμη, ας άρει τη χούντα του lockdown κι ας πάψει να συνεργάζεται σκιερά με τις φαρμακοβιομηχανίες.

 

17 / 2 / 2021

Έπιασα, επιτέλους, να διαβάσω, το The Gap into Vision: Forbidden Knowledge, το δεύτερο βιβλίο της Gap series του Stephen R. Donaldson. Και λέω «επιτέλους» γιατί το πρώτο βιβλίο, το Gap into Conflict: The Real Story, το είχα διαβάσει πριν από πολλά χρόνια. Δε νομίζω ότι καν είναι κάπου στα αναγνώσματα που βάζω στο site μου, κι αυτό σημαίνει ότι το είχα διαβάσει πριν από το 2007. Έναν αιώνα πριν, δηλαδή. Θυμάμαι, όμως, ότι μου άρεσε. Αν και η ιστορία, αναμφίβολα, περιέχει κάποια σεξιστικά στοιχεία, έχει έναν τρομερό δυναμισμό που σε κρατάει κολλημένο. Επίσης, παρότι καθαρά επιστημονική φαντασία, δεν είναι technobabble και η πλοκή έχει πραγματικό ενδιαφέρον και εκπλήξεις. Ακόμα και ο βασικός χαρακτήρας, που μοιάζει τελείως διεστραμμένος, έχει κάτι το σαγηνευτικό, ο γαμιόλης.

Αφού είχα διαβάσει το The Real Story, λοιπόν, έψαχνα τα επόμενα της σειράς. Δεν τα είχα ήδη, γιατί αυτό το βιβλίο το είχα ψαρέψει σ’ένα τρομερό παλαιοβιβλιοπωλείο το οποίο, δυστυχώς, έχει κλείσει πλέον. Δεν ήταν εύκολο να εντοπίσω τα υπόλοιπα βιβλία της σειράς, αλλά τελικά τα κατάφερα. Όμως δεν είχα καθίσει να τα διαβάσω· τα είχα εκεί και κάθονταν, πάντα στα υπόψη, αλλά μόνο στα υπόψη.

Τώρα, τόσα χρόνια μετά, πιάνω να διαβάσω δεύτερο... και είναι σαν να μην είχα ξεχάσει τίποτα από το πρώτο (που σίγουρα κάτι έχω ξεχάσει)· η ιστορία σε βάζει αμέσως μέσα κι αρχίζει να κυλάει με τον ίδιο τρομερό ρυθμό. Κι εδώ υπάρχουν κάποια αρκετά έντονα στοιχεία που ορισμένοι θα μπορούσαν να αποκαλέσουν σεξιστικά, ή, ίσως, φετιχιστικά. Ωστόσο εγώ δεν αισθάνθηκα αυτά να με απωθούν από την αφήγηση. Και μέχρι στιγμής έχω διαβάσει περίπου το ένα τρίτο του βιβλίου και φαίνεται να μου αρέσει.

*

Ο Donaldson δεν είναι κυρίως γνωστός για την Gap series. Κυρίως γνωστός είναι για τη σειρά The Chronicles of Thomas Covenant, την οποία δεν έχω διαβάσει, και δεν σκοπεύω, για να είμαι ειλικρινής. Είναι ακόμα ένας από εκείνους τους κλώνους του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, απ’ό,τι έχω καταλάβει, όπου κυριαρχεί ένας Σκοτεινός Άρχοντας και έρχεται ένας εκλεκτός για να τον καταστρέψει και να σώσει τον κόσμο. Η βασική διαφορά είναι ότι αυτός ο εκλεκτός έρχεται από τον δικό μας κόσμο και εδώ ήταν ανάπηρος· αλλά εκεί δεν είναι, και αισθάνεται ξαφνικά μια τρομερή ελευθερία και πολύ δυνατές ορμές... οπότε ένα από τα πρώτα πράγματα που κάνει είναι να βιάσει μια κοπέλα. Ναι, υπάρχουν κι εδώ σεξιστικά στοιχεία, όπως φαίνεται. Αν και δεν το έχω διαβάσει, όπως είπα, αυτά έχω ακούσει για το Chronicles of Thomas Covenant.

Η Gap series αισθάνομαι να με τραβάει πολύ περισσότερο.

*

(Τι, σας κάνει εντύπωση που σήμερα δεν λέω για κορονοϊό; Ε, δεν μπορεί συνέχεια να λέμε για ένα πράγμα, ακόμα κι αν είναι σημαντικό. Εν τω μεταξύ, ρίξτε κάνα βλέφαρο στην AntiCorona. Ίσως εκεί να αναφέρουν κάτι το αξιοσημείωτο.)

 

16 / 2 / 2021

Ακούστε τον Κλεάνθη Γρίβα να μιλά για τη σκόπιμη αποσιώπηση των κινδύνων των εμβολίων mRNA.

Εκτός των άλλων, αναφέρει κι εκείνο που έλεγα εξαρχής: τα εμβόλια αυτά δεν μπορεί να είναι δοκιμασμένα· ουσιαστικά, η πρώτη τους δοκιμή γίνεται επάνω σας, επειδή, δήθεν, βρισκόμαστε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης – ακόμα μια εσκεμμένη υπερβολή για τα δεδομένα της πανδημίας Covid-19.

Και για τους καχύποπτους, ο Κλεάνθης Γρίβας δεν είναι ούτε ακροδεξιός, ούτε κομματόσκυλο, ούτε «ψεκασμένος», ούτε δεξιός αναρχικός, ούτε τίποτα από αυτές τις καραμέλες. Είναι απλά ένας σκεπτόμενος επιστήμονας που δεν πληρώνεται για να αποκρύπτει αλήθειες.

Και σε τελική ανάλυση, αν αυτά τα εμβόλια δεν έχουν τίποτα το ύποπτο, τότε κανένας δεν θα σε απειλούσε για το τι θα πάθεις αν δεν το κάνεις. Όταν υπάρχουν απειλές, υπάρχει χούντα, υπάρχει κατάλυση συνταγμάτων και κατάργηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και έχεις κάθε λόγο να είσαι αρνητικός απέναντι σε κάτι τέτοιο και κανέναν λόγο να το δέχεσαι.

Δεξιοί, αριστεροί, αναρχικοί, ακροδεξιοί, κεντρώοι, ή οτιδήποτε άλλο κι αν είστε – αφήστε τις κόντρες αναμεταξύ σας. Σας διχάζουν και σας αδρανοποιούν. Η κορονοκρατία σάς απειλεί όλους. Πρέπει να την αντιμετωπίσετε όλοι μαζί. Εγώ πλέον γνωρίζω μόνο δύο ειδών ανθρώπους: κορονοκράτες και αντικορονοκράτες. Τα άλλα θα τα βρούμε όταν πέσει η χούντα.

 

14 / 2 / 2021

Τι είναι αυτή η καινούργια μόδα που έχω παρατηρήσει τελευταία στις εφημερίδες και στις ιστοσελίδες νέων; Σκηνοθέτης παρενοχλεί σεξουαλικά γυναίκες ηθοποιούς. Ηθοποιός παρενοχλεί σεξουαλικά γυναίκες γενικώς. Ο γνωστός τάδε πασπάτευε την κόρη του μέσα σε καμπινέ! Ποιητής παρενόχλησε την κουνιάδα του. Η βίλα των οργίων: τρεις γνωστοί – τάδε, τάδε, και τάδε – μάζευαν ανέμελες κορασίδες και χοροπηδούσαν ασύστολα!

Και όλ’ αυτά είναι στα πρωτοσέλιδα και πάνω-πάνω στα news feed στο διαδίκτυο.

Κάθε φορά που βλέπω τέτοια τρομερά νέα δεν μπορώ παρά να σκεφτώ: Ε, και; Στ’αρχίδια μας.

Και δε λέω πως οι παρενοχλήσεις από διάσημους είναι ασήμαντες, ή δεν πρέπει να αναφέρονται καθόλου στα νέα, αλλά δεν είναι και ό,τι το πιο σπουδαίο. Δεν είναι δυνατόν να είναι.

Δηλαδή, σ’αυτή τη χώρα δεν έχουμε τίποτα πιο σημαντικό να πούμε εκτός από ότι ο τάδε γνωστός άρπαξε τη γάμπα της κουνιάδας του σε βραδιά οργίων; (Τι μ’ενδιαφέρει, σε τελική ανάλυση; Γούστο του, καπέλο του.)

Μήπως υπάρχουν κάποιοι εκεί έξω που θέλουν, ίσως, να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο από τα πραγματικά και πιο ουσιώδη θέματα; Εεε, όπως, ας πούμε, καταστρατήγηση του Συντάγματος, παραγκωνισμός ατομικών ελευθεριών, γενικός σταρχιδισμός ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκβιαστικοί εμβολιασμοί μέσα στον γενικό πληθυσμό με επικίνδυνες ουσίες, αστυνομική βία, και άλλα τέτοια ωραία...

Ε τώρα, ρε Έλληνα πολίτη, μη σκέφτεσαι αυτές τις «ανουσιότητες» εσύ. Ασχολήσου με τον σκηνοθέτη που άρπαξε το αριστερό κωλομέρι της τάδε ηθοποιού επί σκηνής – ω λα λα! – ο έκφυλος!

 

 

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_gnostos_ithopoios_arpakse_gampa

 

13 / 2 / 2021

Παράξενα πράγματα, πολύ παράξενα...

Μυστηριακές Οντότητες

 

99η σελίδα από τις 181

Προηγούμενη σελίδα

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Επιλογές Απριλίου (22/4)


Τέχνη από CD — Anthea Xin («ενεργειακοί» πίνακες) — Rithika Merchant (λαβυρινθώδεις κοσμολογίες) — Savepoint.gr (η εξέλιξη του Retropolis) — Ανθολογίες τρόμου (1930) — Clare Winger Harris (1891-1968) — Ο μαζικός δολοφόνος της Φλώριδας και το ChatGPT — Μια ψεύτικη ασθένεια που ξεγέλασε την τεχνητή νοημοσύνη — Angus McBride (τέχνη) — Vintage RPG — Το Τάγμα του Ηλιακού Ναού και οι μαζικές αυτοκτονίες — Gil Kane (τέχνη) — Voyage to Faremido: Gulliver’s Fifth Voyage (διαβάστε δωρεάν) — & πολλά, πολλά ακόμα στο LinX

 

Βιβλιοκριτική: Imaginary Worlds του Lin Carter


Έχοντας διαβάσει (και σχολιάσει) το Wizardry and Wild Romance του Michael Moorcock, είχα κάνει όρεξη να προχωρήσω σε κάτι παρόμοιο· κι αφού κι ο ίδιος ο Moorcock προτείνει το Imaginary Worlds, προχώρησα προς τα εκεί.

Είναι κι αυτό, φυσικά, μια πραγματεία για τη φανταστική λογοτεχνία, αλλά, παρότι έχει ομοιότητες με το Wizardry and Wild Romance, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο Moorcock κρίνει, κυρίως, την εποχή του· ο Lin Carter μιλά πιο διαχρονικά και πιο ιστορικά (αν και την κρίνει, εν μέρει, και την εποχή του σ’ένα σημείο). Ξεκινά, μάλιστα, διευκρινίζοντας τι εννοεί λέγοντας «φανταστική λογοτεχνία» – fantasy – ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις:

But what I mean by the word "fantasy" is a narrative of marvels that belong to neither the scientific nor the supernatural. The essence of this sort of story can be summed up in. one word: magic. A fantasy is a book or story, then, in which magic really works-not a fairy­ tale, not a story written for children, like Peter Pan or The Wizard of Oz, but a work of fiction written for adults-a story which challenges the mind, which sets it working.

Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ απόλυτα με αυτό τον ορισμό. Το ίδιο εννοώ κι εγώ, συνήθως, όταν λέω «φανταστική λογοτεχνία».

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (8/4)


~Γκράφιτι από τη νιότη μας & Πώς να σταματάς το κινητό σου απ’το να σε παρακολουθεί & KillerTools & Οι αγορές που ποντάρουν στις καταστροφές & Τα «παράνομα» τραπεζικά δίκτυα & Ένας μαγευτικός κήπος στην Τοσκάνη φτιαγμένος στην Αναγέννηση & Tadami Yamada (παράξενα εξώφυλλα) & Rubáiyát του RS Sherriffs (παραμυθένιες εικονογραφήσεις) & Histoires Prodigieuses (1559 – Pierre Boaistuau) & Olaf Hajek (μαγικορεαλιστικοί πίνακες) & Ψυχεδελικές οντότητες χωρίς επιστημονική εξήγηση & Θαλάσσια τέρατα & A Pictorial History of Horror Stories – 200 Years of Spine Chilling Illustrations from the Pulp Magazines (1985) & Το θαλάσσιο ερπετό του Gloucester & Ken Barr (τέχνη) & Οι εικονογραφήσεις Ðông Hồ & Το πρώτο περιοδικό φαντασίας και τρόμου & άλλα πολλά στο LinX~