Δεν είμαι αυτό που συνηθίζεται να λένε «πατριώτης» (αν και δεν έχω κανένα πρόβλημα με όποιον συνηθίζεται να λέγεται πατριώτης), ούτε ποτέ ασχολιόμουν ιδιαίτερα με την πολιτική. Δεν θεωρούσα πως είναι η θέση μου αυτή· είχα άλλα πράγματα να κάνω, και την πολιτική άλλοι την ήξεραν καλύτερα από εμένα. Δεν είμαι ούτε καν υπέρ του τακτικού στρατού (δεν μπορώ να μπω μέσα σε τέτοιου είδους οργάνωση, είναι τελείως ενάντια στη φύση μου, το ίδιο το σώμα μου αντιδρά αρνητικά)· πάντα μού φαινόταν ανούσιο και καταπιεστικό το να πηγαίνουν απλοί πολίτες στο στράτευμα, και εξακολουθώ να το πιστεύω. Τα προβλήματα που αφορούσαν το «έθνος» (ασχέτως αν συμφωνούσα με κάποια πράγματα ή όχι) σπανίως τα σχολίαζα, γιατί, εκτός των άλλων, ήταν συνήθως κάτι που συνέβαινε μακριά από την άμεση ζωή μας, κάπου στα σύνορα, ή και πέρα από τα σύνορα – και, πάλι, κάποιοι άλλοι τα ήξεραν αυτά καλύτερα από εμένα.

Ένα πράγμα, όμως, πάντα το έλεγα: Κοιτάξτε να δείτε, δεν είμαι υπέρ του στρατού, ούτε υπέρ της βίας, αλλά αν υπήρχε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αν ερχόταν ένας εχθρός έξω από τα σπίτια μας να μας βανδαλίσει, να μας κατακρεουργήσει, να μας κλέψει την ελευθερία μας, εννοείται πως θα τον πολεμούσα με ό,τι όπλο έχω στη διάθεσή μου.

Και τώρα, σήμερα, βρισκόμαστε ΑΚΡΙΒΩΣ σ’αυτή την κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Είναι ένας εχθρός εδώ, έξω από τα σπίτια μας, ο οποίος μας καταπιέζει, μας κατακρεουργεί, μας κλέβει την ελευθερία μας, και ίσως να θέλει να μπει και μέσα στα σπίτια μας. Ήδη απαιτεί να μπει μες στα σώματά μας.

Η κυβέρνηση που έχουμε δεν είναι ακριβώς αυτός ο εχθρός, αλλά ούτε και ελληνική κυβέρνηση είναι ακριβώς. Είναι μια βιτρίνα του εχθρού. Είναι αυτό που μπαίνει μπροστά για να κάνει τη δουλειά του εχθρού. Και νομίζω πως αυτό πρέπει να είναι φανερό σε όλους μας. Δείτε πώς βγαίνουν και μιλάνε. Είναι, ξεκάθαρα, νευρικοί. Ίσως και φοβισμένοι. Αμφιβάλλω αν καν πιστεύουν ότι είναι σωστά αυτά που καλούνται να επιβάλλουν. Αναρωτιέμαι αν εκβιάζονται ή χρηματίζονται. Κάτι σίγουρα συμβαίνει στα παρασκηνία· δεν υπάρχει αμφιβολία. Οι άνθρωποι είναι κατάπτυστοι. Κάποιος φασίστας πριν από χρόνια είχε, τουλάχιστον, αρθρώσει ένα ηχηρό ΟΧΙ. Αυτοί ούτε αυτό δεν μπορούν να κάνουν. Τους λένε «Σκύψτε» και ρωτάνε αν πρέπει να αγοράσουν οι ίδιοι τη βαζελίνη.

Το ίδιο ισχύει για ολόκληρο το Κοινοβούλιο, όπως φαίνεται, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Προσωπικά, μόνο τον Βελόπουλο βλέπω να αντιδρά και την Ελληνική Λύση. Δεν ξέρω αν είναι και κάνας άλλος· όπως είπα, δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με την πολιτική.

Η όλη κατάσταση, όμως, που συμβαίνει τώρα υπερβαίνει την απλή πολιτική. Είναι κάτι που έρχεται να μας επιβληθεί και να μας κάτσει στο σβέρκο, να μας σβήσει ως ανθρώπους.

Δεν αρνούμαι ότι υπάρχει μια υγειονομική κρίση. Αλλά δεν είναι αυτό το βασικό πρόβλημα. Επειδή υπάρχει η οποιαδήποτε κρίση, αυτό δεν δικαιολογήσει την κατάλυση του Συντάγματος και των βασικών ανθρωπίνων ελευθεριών. Ακριβώς γι’αυτές τις περιπτώσεις υφίσταται το Σύνταγμα, οι νόμοι, οι ηθικοί φραγμοί. Όταν δεν υπάρχει πρόβλημα, ε, δεν υπάρχει πρόβλημα έτσι κι αλλιώς. Το θέμα είναι τι γίνεται όταν υπάρχει πρόβλημα.

Από την αρχή που ξεκίνησαν τα lockdown το έλεγα. Δείτε ένα παλιό κείμενό μου από αυτό το blog, όπου είχα γράψει τότε:

Μην κοροϊδεύετε τον εαυτό σας ότι αυτά είναι υγειονομικά μέτρα. Δεν είναι υγειονομικά μέτρα.

Και μεγάλο μέρος του κακού ξεκινά από τους γιατρούς.

Η γνώμη μου ποτέ δεν ήταν καλή για ορισμένους γιατρούς, αλλά τώρα έχει πέσει σε επίπεδο βόθρου. Είναι ξεκάθαρο ότι ορισμένοι από αυτούς πιθανώς να εκβιάζουν ακόμα και την κυβέρνηση, εκτός του ότι εκβιάζουν και απειλούν, καταφανώς και ξεδιάντροπα, τους άλλους υγειονομικούς και όλους τους πολίτες της χώρας. Αυτά τα ιατρικά παράσιτα είναι οι εντολοδόχοι της παγκόσμιας φαρμακευτικής μαφίας που προσπαθεί σε όλο τον πλανήτη να επιβληθεί σήμερα: της Big Pharma, της Μεγάλης Φάρμας – Pfizer, Moderna, Johnson, και τα υπόλοιπα φασιστικά ρέστα. Οι συγκεκριμένοι γιατροί έχουν να κερδίσουν κάτι από αυτό που κάνουν. Είναι οι λεγάτοι της φαρμακοαυτοκρατορίας, είναι οι γκεσταπίτες της Μεγάλης Φάρμας.

Και χρησιμοποιούν αναίσχυντα την ιδιότητά τους ως γιατροί για να επιβληθούν υπό την έννοια ότι είναι ειδικοί και, άρα, ξέρουν καλύτερα από εσένα και, άρα, μπορούν να σου επιβάλλουν τι να κάνεις, ακόμα και στην προσωπική σου ζωή.

Έχουν ακουστεί διάφορες ανορθόδοξες σάχλες όπως ότι αυτοί οι άνθρωποι σπουδάζουν χρόοοοονια για να πάρουν τα πτυχία τους, άρα είναι σπουδαίοι.

Ε, λοιπόν, μπράβο τους αφού κάθισαν χρόνια για να σπουδάσουν. Με γεια τους με χαρά τους. Δεν τους έβαλε κανένας με το ζόρι. Ούτε αυτό σημαίνει ότι έχουν το δικαίωμα να βάζουν τους άλλους να κάνουν με το ζόρι το οτιδήποτε.

Ξεφύγετε από την άθλια, δουλική λογική ότι ο (υποτιθέμενα) «ειδικός» μπορεί να σε προστάζει να κάνεις κάτι.

Τίποτα δεν μπορεί να σε προστάζει να κάνεις. Μόνο τη γνώμη του μπορεί να σου πει.

Ούτε έχουν κανένα δικαίωμα, για τον οποιονδήποτε λόγο, να επηρεάζουν την πολιτική εξουσία ώστε να εκφασίζει με αυτό τον άθλιο τρόπο ολόκληρη την κοινωνία.

Αντιδράστε ΤΩΡΑ, με όποιον τρόπο μπορείτε.

Κάθε μέρα – κάθε ώρα, ίσως – που περνά σημαίνει ότι είμαστε ολοένα και πιο κοντά προς το «πολύ αργά».

Μην συμμορφώνεστε. Χτυπήστε τους με ό,τι μέσο έχετε στη διάθεσή σας. Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει, κάπως, να βγουν από τη μέση, να πάψουν να έχουν δύναμη και οποιαδήποτε επιρροή επάνω στην κοινωνία ή την πολιτική ηγεσία.

Δεν πρόκειται να επέλθει καμία ειρηνική συνεννόηση. Αυτό σάς το προφητεύω και σας το υπογράφω. Ήταν φανερό από την αρχή. Δεν πρόκειται να ακούσουν κανέναν ούτε να κάνουν πίσω πουθενά. Ούτε με τις απλές διαδηλώσεις/διαμαρτυρίες πρόκειται να γίνει τίποτα. Αυτά ισχύουν αν έχεις μια πολιτική ηγεσία που είναι πρόθυμη να σκεφτεί και να προσαρμόσει την πολιτική της βάσει του τι συμβαίνει μες στην κοινωνία. Σήμερα δεν έχουμε αυτού του τύπου την πολιτική ηγεσία. Κάθε φορά που γίνεται μια διαμαρτυρία, το μόνο που κάνουν είναι να παίρνουν μέτρα που είναι χειρότερα από τα προηγούμενα: πιο ακραία, πιο καταπιεστικά, πιο διχαστικά, πιο φασιστικά.

Φυσικά και χρειάζονται διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες, και πολύ περισσότερες, μάλιστα. Αλλά δεν πρόκειται μόνο από αυτές να αλλάξει κάτι.

Δράστε εναντίον τους.

Κι αυτό δεν αφορά μόνο τους ανεμβολίαστους. Σίγουρα πολλοί εμβολιασμένοι έχετε ήδη καταλάβει την παγίδα στην οποία έχετε πέσει· σε λίγο θα παίρνετε την επόμενη δόση με το βραδινό σας, σύριγγα και μετά για ύπνο. Σας βλέπουν σαν ζώα μέσα σε φάρμα. Το ξέρω πως πολλοί τα ξέρετε ήδη αυτά, το ξέρω πως πολλοί συμμορφωθήκατε επειδή φοβηθήκατε, επειδή σας καταπίεσαν. Αλλά αυτό πρέπει να τελειώσει. Πρέπει να πολεμήσετε.

Ναι, θα υπάρξει κάποιο κόστος – για ορισμένους πιο βαρύ, για ορισμένους πιο ελαφρύ. Συγνώμη, είναι κακό αυτό, αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Αυτό που έρχεται είναι πολύ χειρότερο αν το αφήσουμε να συμβεί: κλέβουν συστηματικά κάθε βασική ανθρώπινη ελευθερία. Σου φέρονται σαν να είσαι δούλος τους, ή ζώο. Ο Χίτλερ έκανε το ίδιο· δεν θα έπρεπε ούτε τότε να είχαμε αντιδράσει;

Το σύστημά τους θα είχε διαλυθεί αν το 70% της κοινωνίας αρνιόταν τελείως να συμμορφωθεί με τα μέτρα τους. Θα είχαν παραλύσει τα πάντα.

Και το ίδιο ισχύει και για την Αστυνομία. Ίσως, μάλιστα, όλα αυτά να ισχύουν πολύ περισσότερο για την Αστυνομία. Εγώ δεν βλέπω τον αστυνομικό ως εχθρό μου. Δεν θέλω να τον βλέπω ως εχθρό μου. Θέλω να τον βλέπω ως κάποιον που προστατεύει τον πολίτη. Σκεφτείτε, αστυνομικοί, τι κάνετε τώρα. Προστατεύετε τον πολίτη; Ποιον προστατεύετε; Δεν είστε μισθοφορική φρουρά του κάθε Κούλη. Δεν σας πληρώνει καν αυτός. Ο ελληνικός λαός σάς πληρώνει. Γαμώτο, ελάτε με το μέρος του ελληνικού λαού! Τι περιμένετε; Νομίζετε ότι θα σας φερθούν καλύτερα απ’ό,τι στους υπόλοιπους; Καλύτερα από ζώα; Δεν έχετε οικογένειες; Φίλους, γνωστούς; Ζείτε μέσα σε κενό αέρος;

Ούτε εγώ δεν ζω σε τέτοιο κενό αέρος, και με λένε «αντικοινωνικό» οι καλοπροαίρετοι.

Αντιδράστε όλοι. Δράστε όλοι μαζί, ενωμένοι.

Δεν θέλετε να το κάνετε; Θα φτύσουμε αίμα όλοι μαζί, πολύ σύντομα.