Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
7 / 2024

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (219)

Καλοκαιρινά πράγματα – και πειρατικά; – σε εξωτικά νησιά, με κρανία, καλλονές, και φοίνικες.

Δεν ξέρω τι είναι αυτό το White Monkey· απλά το βρήκα κολλημένο σ’έναν τοίχο και το φωτογράφισα επειδή μου άρεσε· αλλά μια γρήγορη αναζήτηση στο Google δείχνει ότι πιθανώς να είναι αθηναϊκό μπαρ. Ποιος ξέρει, μπορεί κάποτε να το επισκεφτώ. Να μη θεωρηθεί, όμως, αυτή η ανάρτηση διαφήμιση. Τα Σκιώδη Παραλειπόμενα δεν κηλιδώνουν τη διαδικτυακή εμπειρία σας με διαφημίσεις.

Ατέρμονες εποχές

Όταν είναι καλοκαίρι, νομίζεις ότι ο χειμώνας ποτέ δεν θα έρθει, ότι πάντα θα τριγυρίζεις ημίγυμνος αναζητώντας την επόμενη παραλία¹, ότι διαρκώς θα ψάχνεις για ακόμα ένα αναψυκτικό, ότι πάντα θα είσαι καταδικασμένος να ακούς το καταραμένο βουητό του ανεμιστήρα πλάι σου, ή του κλιματιστικού από πάνω σου.

Και μετά, όταν είναι πάλι χειμώνας, νομίζεις ότι δεν θα έρθει το καλοκαίρι. Αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν ποτέ να πετάξεις τα ρούχα σου και να τριγυρίζεις ημίγυμνος, πώς είναι δυνατόν να κοιμάσαι χωρίς κουβέρτα, και πότε θα χρεοκοπήσεις από την κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης.

Κι όμως, έρχονται – καλοκαίρι, χειμώνας: χειμώνας, καλοκαίρι. Το ένα μετά το άλλο. Ακατάπαυστα.

Αλλά, συγχρόνως, όταν το ένα είναι εκεί, το άλλο δεν είναι: και δεν ήταν ποτέ.

 

¹Μια κατάσταση σαν από το Vermilion Sands [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (218)

Αυτό είναι έξω από μαγαζί σε τουριστικό μέρος.

Τα προβλήματα της θεματολογίας

Κοιτάζω τα Σκιώδη Παραλειπόμενα και βλέπω ότι η τελευταία καταχώρηση έγινε πριν από ένα μήνα.

Ποπο... πέρασε τόσος καιρός;

Ένας μήνας και δεν έχω αναρτήσει τίποτα στα Σκιώδη Παραλειπόμενα; Γαμώτο...

Όταν ξεκίνησα αυτό το blog, παλιά, στο Tumblr, έλεγα ότι θα βάζω κάτι κάθε μέρα. Κάθε μέρα. Και, στην αρχή, το έκανα. Έβρισκα όντως κάτι κάθε μέρα και το αναρτούσε, ακόμα κι αν ήταν κάτι πολύ απλό.

Σιγά-σιγά, αυτός ο ρυθμός έπεσε. Από ένα σημείο και μετά, άρχισα να βάζω και επαναλήψεις παλιότερων αναρτήσεων.

Μετά, έφτιαξα αυτό εδώ το ιστολόγιο που το έχω σε δικό μου σέρβερ και αισθάνομαι πολύ καλύτερα απ’το αν το είχα στο Tumblr ή σε οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία. Ο ρυθμός που αναρτώ πράγματα, όμως, δεν αυξήθηκε, και όσο πάει ίσως να μειώνεται.

Δεν έχω πάντα κάτι να γράψω, δυστυχώς. Δεν συμβαίνει πάντα κάτι [...]

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!