Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
7 / 2024

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (219)

Καλοκαιρινά πράγματα – και πειρατικά; – σε εξωτικά νησιά, με κρανία, καλλονές, και φοίνικες.

Δεν ξέρω τι είναι αυτό το White Monkey· απλά το βρήκα κολλημένο σ’έναν τοίχο και το φωτογράφισα επειδή μου άρεσε· αλλά μια γρήγορη αναζήτηση στο Google δείχνει ότι πιθανώς να είναι αθηναϊκό μπαρ. Ποιος ξέρει, μπορεί κάποτε να το επισκεφτώ. Να μη θεωρηθεί, όμως, αυτή η ανάρτηση διαφήμιση. Τα Σκιώδη Παραλειπόμενα δεν κηλιδώνουν τη διαδικτυακή εμπειρία σας με διαφημίσεις.

Ατέρμονες εποχές

Όταν είναι καλοκαίρι, νομίζεις ότι ο χειμώνας ποτέ δεν θα έρθει, ότι πάντα θα τριγυρίζεις ημίγυμνος αναζητώντας την επόμενη παραλία¹, ότι διαρκώς θα ψάχνεις για ακόμα ένα αναψυκτικό, ότι πάντα θα είσαι καταδικασμένος να ακούς το καταραμένο βουητό του ανεμιστήρα πλάι σου, ή του κλιματιστικού από πάνω σου.

Και μετά, όταν είναι πάλι χειμώνας, νομίζεις ότι δεν θα έρθει το καλοκαίρι. Αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν ποτέ να πετάξεις τα ρούχα σου και να τριγυρίζεις ημίγυμνος, πώς είναι δυνατόν να κοιμάσαι χωρίς κουβέρτα, και πότε θα χρεοκοπήσεις από την κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης.

Κι όμως, έρχονται – καλοκαίρι, χειμώνας: χειμώνας, καλοκαίρι. Το ένα μετά το άλλο. Ακατάπαυστα.

Αλλά, συγχρόνως, όταν το ένα είναι εκεί, το άλλο δεν είναι: και δεν ήταν ποτέ.

 

¹Μια κατάσταση σαν από το Vermilion Sands [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (218)

Αυτό είναι έξω από μαγαζί σε τουριστικό μέρος.

Τα προβλήματα της θεματολογίας

Κοιτάζω τα Σκιώδη Παραλειπόμενα και βλέπω ότι η τελευταία καταχώρηση έγινε πριν από ένα μήνα.

Ποπο... πέρασε τόσος καιρός;

Ένας μήνας και δεν έχω αναρτήσει τίποτα στα Σκιώδη Παραλειπόμενα; Γαμώτο...

Όταν ξεκίνησα αυτό το blog, παλιά, στο Tumblr, έλεγα ότι θα βάζω κάτι κάθε μέρα. Κάθε μέρα. Και, στην αρχή, το έκανα. Έβρισκα όντως κάτι κάθε μέρα και το αναρτούσε, ακόμα κι αν ήταν κάτι πολύ απλό.

Σιγά-σιγά, αυτός ο ρυθμός έπεσε. Από ένα σημείο και μετά, άρχισα να βάζω και επαναλήψεις παλιότερων αναρτήσεων.

Μετά, έφτιαξα αυτό εδώ το ιστολόγιο που το έχω σε δικό μου σέρβερ και αισθάνομαι πολύ καλύτερα απ’το αν το είχα στο Tumblr ή σε οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία. Ο ρυθμός που αναρτώ πράγματα, όμως, δεν αυξήθηκε, και όσο πάει ίσως να μειώνεται.

Δεν έχω πάντα κάτι να γράψω, δυστυχώς. Δεν συμβαίνει πάντα κάτι [...]

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]