Και τώρα που βαρέθηκαν τον λοιμό, είπαν να πιάσουν τον πόλεμο. (Λιμός, λοιμός, πόλεμος. Ούτε οι τρεις Καβαλάρηδες της Αποκαλύψεως να ήταν εδώ. Και αρρώστια, και πείνα, και... πόλεμος;)
Ακούμε για γενική επιστράτευση, για στράτευση αμούστακων από τα 18 τους χρόνια, για αύξηση της θητείας. Πάω στοίχημα πως όλοι οι πολεμοχαρείς και οι πολεμοκάπηλοι θα έχουν πετάξει το καπέλο τους από τη χαρά τους. Επιτέλους, βρε αδελφέ, ήρθε ώρα να παίξουν κάνα παιχνίδι στρατηγικής – live!
Όπως και τα περισσότερα που έχει κάνει αυτή η κυβέρνηση-τσίρκο, έτσι κι αυτό είναι τελείως λάθος. Είναι σχεδόν σαν να προσπαθεί με το ζόρι να καταστρέψει ό,τι έχει απομείνει από τούτη τη χώρα.
Ναι, εδώ υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα με την Τουρκία– Ή, μάλλον, συγνώμη· όχι με την Τουρκία. Με τον ανώμαλο που τη διοικεί αυτή τη στιγμή. Και ο Ερντογκάν δεν είναι επικίνδυνος μόνο για τους γείτονές του· είναι επικίνδυνος και για τους δικούς του ανθρώπους, κατά τη γνώμη μου.
Όμως τα προβλήματα δεν λύνονται με τους μεγάλους στρατούς. Όπως έχει αποδειχτεί επανειλημμένως στην Ιστορία, οι μεγάλοι στρατοί το μόνο που, συνήθως, καταφέρνουν είναι να διαιωνίζουν τα προβλήματα και να δημιουργούν και καινούργια προβλήματα που δεν υπήρχε πριν – πολλά από τα οποία προέρχονται μέσα από το ίδιο το στράτευμα.
Τέτοιου είδους αντιδράσεις απλά οδηγούν σε χειρότερες καταστάσεις. Οι πολλοί δουλοστρατιωτές που δεν θα ήθελαν ποτέ να ήταν εκεί δεν πρόκειται να σου δώσουν τη νίκη. Αν θες να κάνεις κάτι, αν θες να λύσεις όντως το πρόβλημα, πρέπει να βάλεις να κάνουν τη δουλειά άνθρωποι που ξέρουν τι κάνουν, που είναι επαγγελματίες.
Δεν χρειάζεσαι πολλούς ανθρώπους. Χρειάζεσαι λίγους, εξειδικευμένους ανθρώπους.
Και μόνο άνθρωποι δύο ειδών θα μπορούσαν να λύσουν μια τέτοια κατάσταση: Ή καλοί διπλωμάτες που θα μπορούσαν να διαπραγματευτούν σωστά με τον τρελό γείτονα· ή καλοί φονιάδες που θα μπορούσαν να θάψουν καλά τον τρελό γείτονα. Γιατί, ουσιαστικά, εδώ έχεις να κάνεις με έναν άνθρωπο. Δεν είναι όλοι οι Τούρκοι ο εχθρός σου. Κόψε το κεφάλι και το τέρας θα πέσει.
Αλλά, όχι, η κυβέρνηση μας κάνει ακόμα μια γκάφα και σκέφτεται να τραβά δεκαοκτάχρονα με το ζόρι στο στράτευμα, λες και είναι δούλοι τους, και να ετοιμάζεται για γενικές επιστρατεύσεις. Τι καλό θα βγει από αυτά; Τίποτα, προφανώς.
Κι αν νομίζεις ότι τα όσα γράφω είναι αντιπατριωτικά, ξανασκέψου το. Τι είναι πατριωτικό; Το να κρατάς τους ανθρώπους ζωντανούς ή να τους στέλνεις να σκοτωθούν; Το να αφήνεις τους ανθρώπους να ενηλικιωθούν σωστά ακολουθώντας τον δικό τους δρόμο, ή να τους κάνεις δουλοστρατιώτες με ψυχικές διαταραχές; Το να προκαλείς μια ολόκληρη γειτονική χώρα με πόλεμο, ή να εστιάζεσαι, χρησιμοποιώντας επαγγελματίες, εκεί όπου είναι πραγματικά το πρόβλημα;
Οι λύσεις, πάντως, δεν επιτυγχάνονται με αυτά που γίνονται σήμερα.
Η κυβέρνηση έχει αρχίσει να μου θυμίζει κάτι παλαβούς που έβλεπα, τις προάλλες, στο Twitter οι οποίοι έγραφαν στους Τούρκος ότι θα τους βυθίσουν τα πλοία, και «ελάτε προς τα εδώ και θα σας δείξουμε εμείς», και παρόμοιες προκλητικές σαχλαμάρες. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι παίζουν video game... αλλά ο πόλεμος δεν είναι παιχνίδι.
Κόσμος θα υποφέρει με τις μαλακίες που έχετε ξεκινήσει.
Είστε καθάρματα.
