Τις προάλλες θυμήθηκα τον GRR Martin, και λέω: τι γίνεται αυτός ο τύπος; Έχει πια κυκλοφορήσει το επόμενο βιβλίο του A Song of Ice and Fire, το Winds of Winter;

Βέβαια, αν είχε συμβεί αυτό, μάλλον θα το είχα ακούσει από κάπου. Αλλά παρ’όλ’αυτά κοίταξα. Και, όχι, δεν το έχει ακόμα τελειώσει.

Ακόμα...

Πότε περιμένει; αναρωτήθηκα. Μετά θάνατον;

Και μετά αναρωτήθηκα το άλλο: Πότε διάβασες, ρε φίλε, το προηγούμενο βιβλίο της σειράς, το Dance of Dragons;

Και η απάντηση; Το 2011!

Πριν από 13 χρόνια. Μια ολόκληρη ζωή. Και ακόμα δεν έχει τελειώσει το επόμενο βιβλίο.

Θυμάμαι τον εαυτό μου πριν από 13 χρόνια και ήταν άλλος άνθρωπος. Έγραφε άλλα πράγματα. Θα μπορούσα ακόμα να γράφω αυτά που έγραφα πριν από 13 χρόνια; Την ίδια σειρά; Μάλλον θα είχα αυτοκτονήσει...

Πώς μπορείς να διατηρήσεις τον ενθουσιασμό σου για κάτι σε τόσο μεγάλα χρονικά διαστήματα; Δεν γίνεται.

Εκτός των άλλων, νομίζω πως εκείνο που έλεγα παλιά για πλάκα – ότι ο Martin δεν θα προλάβει να τελειώσει το A Song of Ice and Fire – θα βγει τελικά αληθινό.

Σκεφτείτε μόνο αυτό: Ο Martin τώρα είναι, σύμφωνα με τη Wkipedia, 76 χρονών. Και ακόμα δεν έχει τελειώσει το προτελευταίο βιβλίο του A Song of Ice and Fire. (Επίσης, λέει πως δεν είναι βέβαιος ότι το έβδομο θα είναι το τελευταίο...) Με ρυθμό 10+ χρόνια ανά βιβλίο, πόσο θα είναι, λογικά, όταν θα έχει τελειώσει και το έβδομο βιβλίο; Πάνω από 86 χρονών.

Δε θέλω να γίνομαι μακάβριος, αλλά θα είναι ζωντανός ώς τότε; Ο άνθρωπος από τα 80 και μετά αμφίβολο είναι πόσο πλέον αντέχει σε οτιδήποτε.

Γιατί ορισμένοι συγγραφείς κάνουν τόσο καιρό να γράψουν ένα βιβλίο, ποτέ δεν θα το καταλάβω. Στο τέλος, άλλος συγγραφέας αρχίζει να το γράφει και άλλος το τελειώνει – ακόμα κι αν είναι ο ίδιος. Οι άνθρωποι αλλάζουν με τον χρόνο.

Για παράδειγμα, εγώ θυμάμαι ότι τα πρώτα τρία βιβλία του A Song of Ice and Fire μού άρεσαν πολύ. Πάω στοίχημα ότι και τώρα, ύστερα από τόσα χρόνια, αν τα ξαναδιάβαζα, πάλι θα μου άρεσαν. Το τέταρτο και το πέμπτο, όμως, δεν μου άρεσαν και τόσο. Ειδικά το Dance of Dragons δεν μου άρεσε καθόλου. Ήταν σχεδόν σαν να το είχε γράψει άλλος άνθρωπος. Δεν είχε την ίδια σπιρτάδα.

Μετά, όμως, ο Martin έβγαλε το Fire & Blood και αυτό είχε κάτι από την αρχική δημιουργικότητα του A Song of Ice and Fire.

Όπως λέγαμε, πώς να γράφεις τόσα χρόνια το ίδιο πράγμα; Η βαρεμάρα θα σε κυριαρχήσει.