Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
11 / 2 / 2024

Τώρα που έχω αρχίσει να χρησιμοποιώ τα Windows 11 κανονικά, βλέπω ολοένα και περισσότερες σαχλαμάρες. Το σύστημα είναι πραγματική επιδείνωση σε σχέση με τα Windows 10, και όχι μόνο στην εμφάνιση· δεν θα το έβαζα σε προσωπικό κομπιούτερ (δηλαδή, που δεν συνδέεται με το διαδίκτυο) που να με πλήρωναν. Κυριολεκτικά.

Προχτές ήθελα να ανοίξω κάτι αρχεία βίντεο τα οποία ήταν mp4 και mkv. Έχω ένα πρόγραμμα που χρησιμοποιώ από παλιά για να βλέπω βίντεο και ποτέ δεν με έχει απογοητεύσει: το VLC – δωρεάν, μπορείτε κι εσείς να το κατεβάσετε. Είναι υπέροχο πρόγραμμα· κάνει σχεδόν τα πάντα που μπορεί να θέλεις για να βλέπεις βίντεο.

Ήθελα, λοιπόν, να συσχετίσω τα αρχεία .mkv και .mp4 με το VLC ώστε όταν κάνω διπλό κλικ να ανοίγουν κατευθείαν με το VLC και όχι με άλλο πρόγραμμα. Αυτό, κανονικά, είναι κάτι πανεύκολο. Απλά ανοίγεις το context menu με δεξί κλικ πάνω στο αρχείο, επιλέγεις "Open with...", και μετά επιλέγεις το πρόγραμμα που θέλεις ενώ έχεις τσεκαρισμένο και το "Always open with this app". Είναι πραγματικά κάτι το πολύ απλό σε όλα τα Windows... εκτός από τα Windows 11.

Δεν θα μπω καν στον κόπο να γράψω για την ηλιθιότητα του νέου διπλού context menu (αν είναι δυνατόν – διπλό context menu...)· αυτό ίσως να το κάνω σε άλλο κείμενο. Θα πω μόνο ότι δεν εμφανίζεται η επιλογή να ανοίγεις πάντα τον συγκεκριμένο τύπο αρχείου με το πρόγραμμα που θέλεις – δηλαδή, το "Always open with this app". Επομένως, αν θες, πχ, να ανοίγεις πάντα τα αρχεία .mkv και .mp4 με το VLC, πρέπει κάθε φορά να πατάς δεξί κλικ και να επιλέγεις "Open with..." μέσα από το context menu. Αν κάνεις διπλό κλικ, ανοίγουν αυτά τα αρχεία με ένα πρόγραμμα των Windows 11 που λέγεται "Movies & TV".

Αλλά λέω: δεν είναι δυνατόν, σίγουρα θα μπορείς κάπως να αλλάξεις τις συσχετίσεις των αρχείων (file association). Κανονικά, αυτό γίνεται μέσω του Default Apps από τα Settings των Windows. Πηγαίνω λοιπόν εκεί και ψάχνω για .mkv και .mp4... και δεν υπάρχουν! Ναι, στα Windows 11, στο πρόγραμμα που είναι για file association, δεν υπάρχουν τα αρχεία .mkv και .mp4 (και άλλοι τύποι αρχείων, απ’ό,τι έχω διαβάσει).

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ.

Δεν μπορεί, σκέφτομαι, πρέπει να ονειρεύομαι.

Πάω να το ψάξω από το Registry. Ξέρω πώς γίνονται τα file associations από εκεί, γιατί, πριν από κάποιο καιρό, το έψαχνα για δικά μου προγράμματα – ήθελα να φτιάξω ένα είδος αρχείου που ανοίγει με κάποιο δικό μου πρόγραμμα. Τελικά, δεν το έκανα γιατί δεν μου χρειάστηκε· αλλά ξέρω τη διαδικασία. Αν δεν ξέρεις, καλύτερα να μην πειράξεις το Registry γιατί μπορεί να έχεις προβλήματα.

Τσεκάρω, λοιπόν, το Registry να δω τι γράφει στις καταλήξεις .mkv και .mp4. Είναι όλα κανονικά; Ναι, όλα κανονικά μού φάνηκαν. Θα έπρεπε να ανοίγουν με το VLC.

Πάω και το τσεκάρω και από τα Windows 10 (γιατί σε όλα τα Windows το Registry είναι ίδιο στα βασικά τουλάχιστον) και είδα τα ίδια πράγματα.

Οπότε, βάσει λογικής, τα αρχεία .mkv και .mp4 θα έπρεπε να ανοίγουν με το VLC όταν κάνεις διπλό κλικ.

Αλλά δεν άνοιγαν.

Τι μπορείς να κάνεις, λοιπόν, αν θες να αλλάξεις συσχετισμούς αρχείων στα Windows 11; Παράκληση στον Θεό;

Έκανα το εξής: Έψαξα να δω αν μπορείς να κάνεις uninstall το καταραμένο Movies & TV. Και, ναι, ευτυχώς, μπορείς. Το έκανα uninstall και έτσι το σύστημα, μετά, υποχρεώνεται να ακολουθήσει την κανονική διαδικασία και να συσχετίσει τα αρχεία .mkv και .mp4 με το VLC.

Κοντολογίς, η Microsoft έχει βάλει ένα πρόγραμμα μέσα στα Windows 11 (και ίσως και άλλα προγράμματα) που κάνει hijack τη φυσιολογική διαδικασία συσχέτισης των αρχείων!

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ.

Θα τρελαθούμε τελείως.

Μόλις το Movies & TV έφυγε, μπορούσες μάλιστα να συσχετίσεις αρχεία βίντεο και από το context menu, που πλέον σου έβγαζε την επιλογή "Always open with this app".

Το πιστεύεις;

Εγώ ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω.

Αυτά είναι, ίσως, τα χειρότερα Windows που έχουν βγάλει ποτέ. Τέλος.

Σοβαρά τώρα. Δεν ντρέπονται να κυκλοφορούν λειτουργικό σύστημα που δεν εμφανίζει σωστά όλων των ειδών τα αρχεία ώστε να μπορείς να τα συσχετίσεις κανονικά με ό,τι πρόγραμμα θέλεις; Αυτό το πράγμα είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο.

 

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Imaginary Worlds του Lin Carter


Έχοντας διαβάσει (και σχολιάσει) το Wizardry and Wild Romance του Michael Moorcock, είχα κάνει όρεξη να προχωρήσω σε κάτι παρόμοιο· κι αφού κι ο ίδιος ο Moorcock προτείνει το Imaginary Worlds, προχώρησα προς τα εκεί.

Είναι κι αυτό, φυσικά, μια πραγματεία για τη φανταστική λογοτεχνία, αλλά, παρότι έχει ομοιότητες με το Wizardry and Wild Romance, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο Moorcock κρίνει, κυρίως, την εποχή του· ο Lin Carter μιλά πιο διαχρονικά και πιο ιστορικά (αν και την κρίνει, εν μέρει, και την εποχή του σ’ένα σημείο). Ξεκινά, μάλιστα, διευκρινίζοντας τι εννοεί λέγοντας «φανταστική λογοτεχνία» – fantasy – ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις:

But what I mean by the word "fantasy" is a narrative of marvels that belong to neither the scientific nor the supernatural. The essence of this sort of story can be summed up in. one word: magic. A fantasy is a book or story, then, in which magic really works-not a fairy­ tale, not a story written for children, like Peter Pan or The Wizard of Oz, but a work of fiction written for adults-a story which challenges the mind, which sets it working.

Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ απόλυτα με αυτό τον ορισμό. Το ίδιο εννοώ κι εγώ, συνήθως, όταν λέω «φανταστική λογοτεχνία».

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (8/4)


~Γκράφιτι από τη νιότη μας & Πώς να σταματάς το κινητό σου απ’το να σε παρακολουθεί & KillerTools & Οι αγορές που ποντάρουν στις καταστροφές & Τα «παράνομα» τραπεζικά δίκτυα & Ένας μαγευτικός κήπος στην Τοσκάνη φτιαγμένος στην Αναγέννηση & Tadami Yamada (παράξενα εξώφυλλα) & Rubáiyát του RS Sherriffs (παραμυθένιες εικονογραφήσεις) & Histoires Prodigieuses (1559 – Pierre Boaistuau) & Olaf Hajek (μαγικορεαλιστικοί πίνακες) & Ψυχεδελικές οντότητες χωρίς επιστημονική εξήγηση & Θαλάσσια τέρατα & A Pictorial History of Horror Stories – 200 Years of Spine Chilling Illustrations from the Pulp Magazines (1985) & Το θαλάσσιο ερπετό του Gloucester & Ken Barr (τέχνη) & Οι εικονογραφήσεις Ðông Hồ & Το πρώτο περιοδικό φαντασίας και τρόμου & άλλα πολλά στο LinX~

 

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]