Ρομπότ... ή όχι;

Μυστηριακές Οντότητες

 

Νοσοφοβία — (η) ουσ. είδος υποχονδρίας που εκδηλώνεται με τον έμμονο φόβο της αρρώστιας
(από το Μείζον Ελληνικό Λεξικό Τεγόπουλου-Φυτράκη)

Τι; Διαφωνεί κανένας ότι αυτή είναι η χειρότερη αρρώστια της πανδημίας; Και, μάλλον, είναι η αρρώστια που έχει προκύψει από όλα τα περιοριστικά μέτρα και τις «προειδοποιήσεις» για προφύλαξη.

 

Όπως είπα σ’ένα προηγούμενο post, αυτές τις μέρες διορθώνω ένα βιβλίο που έχω τελειώσει και όταν συμβαίνει αυτό παρατηρώ διάφορα γλωσσολογικά πράγματα συνήθως. Τώρα, όμως, δεν θέλω να αναφέρω κάτι γλωσσολογικό αλλά ένα... κόλπο, θα μπορούσες να πεις, το οποίο βοηθά ίσως στον εντοπισμό των τυπογραφικών λαθών (ή, μάλλον, θα έπρεπε να τα λέμε «πληκτρολογικά λάθη» πλέον).

Μπορείς κι εσύ να το χρησιμοποιήσεις αν νομίζεις ότι σε βολεύει.

Το κόλπο είναι απλό: Όταν διαβάζεις ένα ελληνικό κείμενο για να το διορθώσεις, να κοιτάς περισσότερο το τέλος των λέξεων παρά την αρχή τους. Διότι, στην ελληνική γλώσσα, τα περισσότερα πληκτρολογικά λάθη εντοπίζονται στις καταλήξεις, λόγω του ότι έχουμε πολλές κλίσεις και πτώσεις των λέξεων.

Καθώς διορθώνεις ένα κείμενο, πολύ συχνά το μάτι προσπερνά τη λάθος κατάληξη γιατί το μυαλό συμπληρώνει αυτόματα το νοηματικό κενό με εκείνο που λογικά θα έπρεπε να υπάρχει (αλλά δεν υπάρχει).

Για παράδειγμα: Δύο ταξιδιώτης στέκονταν μπροστά από την παλιά γέφυρα.

Είναι πολύ πιθανό, καθώς διορθώνεις το κείμενο, το μάτι να «γλιστρήσει» και να μην προσέξει το λάθος που είναι στην κατάληξη της λέξης ταξιδιώτης. Θα έπρεπε, φυσικά, να ήταν «ταξιδιώτες», όχι «ταξιδιώτης».

Ένα τέτοιο λάθος μπορεί να εντοπιστεί ευκολότερα αν έχεις κατά νου πάντα να εστιάζεσαι περισσότερο στο τέλος της κάθε λέξης παρά στην αρχή της όπως συνηθίζουμε. Δηλαδή, μάθε να κοιτάς πάντα την κατάληξη.

Βέβαια, τίποτα δεν σου εγγυάται ποτέ ότι θα εντοπίσεις όλα τα πληκτρολογικά λάθη. Το πιο ασφαλές να υποθέσεις είναι ότι μέσα σε ένα μεγάλο κείμενο θα υπάρχουν και κάποια λάθη. Οπότε, όταν διορθώνεις, απλά να προσέχεις χωρίς να αγχώνεσαι.

 

Αυτή είναι πρόσφατη φωτογραφία από το Αθήναιον, τον γνωστό κινηματογράφο στο Τέρμα Αμπελοκήπων, στην Αθήνα. Το μέρος είναι εγκαταλειμμένο εδώ και καιρό. Στην είσοδο, αν προσέξεις τη φωτογραφία, έχει στρώσει ένας άστεγος τα πράγματά του για να κοιμάται. Έτσι κι αλλιώς, το σινεμά δεν προβλέπεται ν’ανοίξει.

Βλέπουμε εδώ, ξεκάθαρα, τα «θετικά» αποτελέσματα του lockdown: οι άστεγοι βρίσκουν σπίτι στα ερείπια της Αθήνας!

Πρέπει να είναι κάποιο σχέδιο των κυρίων Κούλη και Χαρνταλιάν για να στεγάσουν επιτέλους τους άστεγους...

Υποθέτω πως αυτοί που, παλιότερα, μας έλεγαν ότι το lockdown είναι καλό επειδή κατέβηκαν αρκούδες στους επαρχιακούς δρόμους και σκίουροι χοροπηδάνε πάνω στις ταράτσες της Αθήνας μπορεί να νομίζουν τώρα ότι κυριολεκτώ, ότι όντως είναι καλό που διαλύονται τα πάντα και οι άστεγοι πάνε να μείνουν μες στα ερείπια...

Athens, slum city...

Το λογικό, βέβαια, θα ήταν, εδώ και χρόνια, οι κυβερνήσεις να είχαν φροντίσει για τους αστέγους. Να είχαν φροντίσει, γενικά, κανένας άνθρωπος να μην μπορεί να πέσει κάτω από τα όρια της φτώχειας. Αυτό σημαίνει να έχεις σοσιαλιστικό κράτος, όχι οι άλλες σαχλαμάρες που λένε. Σοσιαλιστικό κράτος είναι να υπάρχει ένα δίχτυ ασφαλείας κάτω από τον πολίτη που να μην τον αφήνει να εξαθλιωθεί.

Δεν έχεις εισόδημα; Σου δίνει ένα βασικό εισόδημα.

Δεν έχεις σπίτι; Σου δίνει μια γκαρσονιέρα άμα είσαι μόνος, ή ένα δυάρι αν έχεις οικογένεια.

Έγιναν ποτέ τέτοια πράγματα; Ποτέ. Πού πάνε όλα τα λεφτά που δίνουμε στους φόρους;

Και, αντί να μεριμνήσουν για τον πολίτη, τι κάνουν;

Lockdown.

Για να βγουν, στο τέλος, κι άλλοι στον δρόμο.

*

Πριν από κανένα χρόνο είχα σχολιάσει πάλι για τους κινηματογράφους. Λίγο πριν από το πρώτο lockdown είχα πάει σινεμά, και ήταν ελάχιστος κόσμος στην αίθουσα. Όταν έπεσε το lockdown, σκέφτηκα: Και τι θα συμβεί τώρα με τους κινηματογράφους; Και είχα προτείνει κάτι που θα μπορούσε όντως να γίνει. Συμπεριλάμβανε, μάλιστα, και μάσκες το σχέδιο. Τώρα λέω: γάμα τις μάσκες· δεν χρειάζονται. Μόνο καλός εξαερισμός μέσα στην αίθουσα χρειάζεται· οι θεατές να κάθονται με δυο θέσεις κενές ανάμεσά τους (εκτός αν ήρθαν μαζί)· και να προσέχουν να εισέρχονται και να εξέρχονται αραιά από τον κινηματογράφο προς αποφυγή συνωστισμού.

Είναι αυτό επικίνδυνο για την υγεία μας;

Δες τώρα, με το lockdown, τι γίνεται έξω από τα σουπερμάρκετ, έξω από τις τράπεζες, έξω από τα ταχυδρομεία. Δεν είναι αυτό πιο επικίνδυνο για την υγεία, αν υποθέσεις πως κυκλοφορεί «φονικός ιός» εφάμιλλος του Μαύρου Θανάτου;

Αλλά έχουμε πει ότι δεν υπάρχει λογική. Υπάρχει μόνο κορονοχούντα.

 

Το ένα lockdown μετά το άλλο μετά το άλλο μετά το άλλο...

Τέλος εν όψει; Όχι.

Τι προβλέπεται; Μάλλον, κι άλλο lockdown κι άλλο lockdown κι άλλο lockdown...

Και τι έχει επιτευχθεί ώς τώρα από αυτή την τακτική;

Κάποιος Κούλης λέει ότι έχει «σώσει» τη χώρα...

Αλλά τι πραγματικά έχει γίνει;

• Καταστροφή της οικονομίας.
• Μαζική παράνοια.
• Διχασμός μέσα στην κοινωνία.
• Φτώχεια.
• Αγχώδης καταπίεση.
• Βία, αστυνομική και μη.
• Λογοκρισία.
• Απώλεια εμπιστοσύνης στις Αρχές.
• Διάλυση των νοσοκομείων.
• Α ναι, και κρούσματα κορονοϊού. Πολλά κρούσματα κορονοϊού. Και θάνατοι, πολλοί θάνατοι.

Αν ο σκοπός ήταν να μην έχουμε κρούσματα κορονοϊού, η τακτική έχει αποτύχει. Δηλαδή, πότε θα σταματήσουν τα lockdown; Όταν έχουμε μήδεν κρούσματα κορονοϊού; Και αυτό, έτσι όπως πάει το πράγμα, φαίνεται ότι θα συμβεί μέσα στα επόμενα 10 χρόνια;

Φυσικά, όπως πολλοί – ανάμεσα στους οποίους και διαπρεπείς καθηγητές όπως ο Ιωαννίδης – έχουν εξηγήσει, το lockdown δεν βοηθά· αντιθέτως, αυξάνει τα κρούσματα γιατί αυξάνει και τον συνωστισμό.

Επιπλέον, όλες αυτές οι μετρήσεις των κρουσμάτων και των θανάτων, όπως ξέρουμε πια, είναι εν μέρει αληθινές εν μέρει κατασκευασμένες, ώστε κανείς να μη μπορεί να ξεχωρίσει εύκολα την αλήθεια από το ψέμα και, γενικά, η κοινή γνώμη να παραπλανάται. Πόσοι δεν πέθαναν από Covid αλλά δηλώθηκαν «από Covid»; Πόσα από αυτά τα «κρούσματα» είναι, ουσιαστικά, άκακα και δεν μπορούν καν να μεταδώσουν τον ιό; Πόσα είναι false positive, λάθη των τεστ, τα οποία έχει ήδη γίνει γνωστό πως κάθε άλλο παρά τέλεια είναι; Επίσης, έχει κυκλοφορήσει και μια μαρτυρία υγειονομικού ότι τους υποχρεώνουν να δηλώνουν 5 κρούσματα για κάθε 20 τεστ ανεξαρτήτως αν ήταν θετικά – να λένε ψέματα, δηλαδή.

Γιατί αυτή η κομπίνα με τους αριθμούς αν όλα είναι όπως φαίνονται;

Πριν από ένα χρόνο, όταν εγώ και ελάχιστοι άλλοι παγκοσμίως λέγαμε ότι κάτι δεν πάει καλά με τα lockdown, ότι δεν είναι λογικά όλα αυτά, προσπαθούσαν να μας βγάλουν τρελούς ή ευφάνταστους. Τώρα, οι περισσότεροι έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν ότι όντως κάτι δεν πάει καλά, γιατί πλέον είναι καταφανές.

Πηγαίνεις να βαδίσεις στην Αθήνα και νομίζεις ότι βαδίζεις μέσα σε πόλη μετά από κάποιου είδους παράξενη καταστροφή, όπου τα πάντα είναι κλειστά και ο λίγος κόσμος που είναι έξω τρέχει σαν φρενοβλαβής φορώντας μάσκες ώς το κούτελο μέσα σε άδειους δρόμους λες και υπάρχει κάτι μολυσματικό στον αέρα (πράγμα που δεν υφίσταται, φυσικά· κι αν όντως υπήρχε, τέτοιες υφασμάτινες μάσκες θα ήταν τελείως άχρηστες για να το εμποδίσουν).

Με τα lockdown δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα προς το θετικό.

Μάλιστα, αμφιβάλλω ότι ο σκοπός είναι, ή ήταν εξαρχής, να γίνει τίποτα το θετικό.

Τώρα, όλα αυτά που γίνονται, γίνονται για να προωθηθεί ο εμβολιασμός.

Είμαι πολύ ευφάνταστος; Σκέψου ότι πριν από έναν χρόνο το ίδιο νόμιζαν για τα lockdown. Ούτε τότε άκουγαν. Κανένας δεν έλεγε ότι κάτι δεν πάει καλά, εκτός από ελάχιστους. Και τώρα κανείς δεν λέει ότι κάτι δεν πάει καλά με τα εμβόλια. Αλλά προφανώς κάτι δεν πάει καλά.

Είναι ξεκάθαρο ότι κρύβεται μια ατζέντα πίσω από τα εμβόλια. Δεν θέλω να κάνω υποθέσεις για το είδος της ατζέντας αυτής γιατί δεν έχει νόημα έτσι κι αλλιώς. Πάντως, διαχωρίζω την άποψή μου από διάφορες αναπόδεικτες θεωρίες όπως ότι μαζί με το εμβόλιο σού εμφυτεύουν μικροτσίπ και άλλα παρόμοια πράγματα. Και το να λέγονται αυτά πιστεύω ότι κάνουν κακό γιατί δίνουν την εντύπωση στον κόσμο ότι κάποιοι «αλλοπαρμένοι» είναι που προειδοποιούν για τα εμβόλια, ενώ αυτή δεν είναι η αλήθεια. Αναρωτιέμαι, μάλιστα, αν κάποιες από αυτές τις ακραίες, αναπόδεικτες θεωρίες κυκλοφορούν εσκεμμένα για να υπονομεύσουν όσους προειδοποιούν για τα εμβόλια.

Τα εμβόλια είναι επικίνδυνα, όχι μόνο ως πειραματικές ουσίες που είναι, αλλά και από πολιτικής άποψης.

Δες μόνο τι έχει γίνει στο Ισραήλ, δες τι γίνεται στην Άγγλια.

Προωθούν τα εμβόλια σαν μανιακοί. Έχουν καταπιέσει τον κόσμο, έχουν διχάσει την κοινωνία.

Και γιατί; Για μια επιδημία με πιθανότητα να σε σκοτώσει γύρω στο 0,03%; Για να κάνεις ένα εμβόλιο που δεν είναι καν σίγουρο ότι σε σώζει από αυτή την επιδημία; (Απόδειξη: χώρες όπως το Ισραήλ όπου τα κρούσματα αυξάνονται παρότι έχουν εμβολιάσει τεράστιο μέρος του πληθυσμού τους.) Για να επαναλαμβάνεις το εμβόλιο ανά εξάμηνο, αν όχι ανά τρίμηνο;

Αν είναι δυνατόν...

Τώρα θα κάνω μια μελλοντολογία που απεύχομαι να γίνει πραγματικότητα, εύχομαι να κάνω λάθος, αλλά πολύ φοβάμαι ότι εκεί θα φτάσουμε αν δεν κάνουμε κάτι δραστικό για να το σταματήσουμε σήμερα.

Τα lockdown δεν θα σταματήσουν: τα πάντα θα είναι, συνεχώς, κλειστά· ο κόσμος θα είναι καταπιεσμένος ολοένα και περισσότερο.

Τα κρούσματα, για κάποιο «μυστηριώδη» λόγο, θα αυξάνονται, ή γενικά θα είναι σε υψηλούς αριθμούς. Το ίδιο και οι θάνατοι «από Covid».

Θα λένε διαρκώς «μόνη σωτηρία το εμβόλιο!» Θα προωθούν τον εμβολιασμό μέχρι κωμικοτραγικής αηδίας προσπαθώντας να φτάσουν μεγάλο ποσοστό εμβολιασμένων πολιτών – οι οποίοι εμβολιασμένοι, φυσικά, θα συνεχίσουν να ζουν σαν αιχμάλωτοι, τρομοκρατημένοι, με μάσκες, και τα λοιπά – και το lockdown θα συνεχίζεται σαν βασανιστήριο.

Μόλις το ποσοστό των εμβολιασμένων είναι αρκετά μεγάλο, πχ 50%, θα ξεκινήσουν να λένε ότι κάποια πράγματα θα ανοίξουν «μόνο για τους εμβολιασμένους» – πράγμα που, φυσικά, θα προκαλέσει περισσότερο διχασμό μες στην κοινωνία, εκτός του ότι αποτελεί παράνομη διάκριση των ανθρώπων καταργώντας κάθε συνταγματικό και ανθρώπινο δικαίωμα.

Το lockdown θα συνεχίζεται αλλά όχι σε απόλυτη μορφή όπως τώρα.

Τα κρούσματα θα συνεχίζουν να ανεβαίνουν, ή να είναι σε υψηλά επίπεδα, όπως και οι θάνατοι «από Covid».

Θα καταπιέζουν τους εμβολιασμένους να ξαναεμβολιάζονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, παρότι αυτό δεν θα αλλάζει τίποτα στην όλη κατάσταση (πάλι μάσκες, lockdown, γενικός περιορισμός, καταπίεση).

Θα κάνουν το παν για να αποκρύπτουν την οποιαδήποτε παρενέργεια των εμβολίων, ειδικά τις μακροπρόθεσμες παρενέργειες ή αυτές που θα προέρχονται από τους δεύτερους, τρίτους, και... εκατοστούς εμβολιασμούς επάνω στο ίδιο άτομο.

Θα προσπαθούν να στρέψουν τους εμβολιασμένους εναντίον των μη-εμβολιασμένων, ότι δήθεν οι μη-εμβολιασμένοι φταίνε για όλα.

Θα λογοκρίνουν, ή θα προσπαθούν να γελοιοποιήσουν, οποιαδήποτε αντίθετη άποψη από «κακούς» «αρνητές»/«συνωμοσιολόγους»/«ψεκασμένους» που «δεν ενδιαφέρονται για την υγεία του κόσμου»· ίσως, μάλιστα, να φτάσουν ακόμα και στο σημείο να τους ποινικοποιήσουν.

Θα επικρατήσει ένα γαμημένο δυστοπικό χάος.

Σου φαίνονται πολύ ευφάνταστα όλα αυτά; Σαν από παραμύθι επιστημονικής φαντασίας ένα πράγμα;

Για στάσου! Το ίδιο δεν νόμιζες και πριν από έναν χρόνο για το lockdown, όταν λέγαμε ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά εδώ;

«Έλα, μωρέ, δεν είναι τίποτα. Λίγο υπομονή. Θα περάσει.»

Μάντεψε: δεν πέρασε.

Το ίδιο τώρα και για τα εμβόλια. «Έλα, μωρέ, ένα φάρμακο είναι. Θα το πάρουμε και θα τελειώσει – όλα καλά!»

Θες πάλι να μαντέψεις;

Εκείνο που δεν έχουν καταλάβει πολλοί είναι πως το θέμα είναι περισσότερο πολιτικό παρά υγειονομικό. Η πανδημία είναι απλά η αφορμή – τίποτα περισσότερο.

Ο εμβολιασμός είναι θέμα πολιτικό. Με κάθε +1% εμβολιασμένων πολιτών που επιτυγχάνεται, η κορονοκρατία παίρνει +1 στη δύναμη να καταπιέζει την κοινωνία.

Και σκέψου τώρα: Θέλεις να ζεις σε μια κοινωνία όπου χρειάζεται να παίρνεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα ένα φάρμακο για να μπορείς να υπάρχεις; Σου φαίνεται λογικό αυτό; Σου φαίνεται ανθρώπινο; Πρέπει να καταναγκάσουμε τους πάντες να παίρνουν φάρμακα; Ποιος επωφελείται από κάτι τέτοιο; Το 90% του πληθυσμού που είναι υγιείς και έχουν ελάχιστες πιθανότητες να νοσήσουν από κορονοϊό κι ακόμα λιγότερες να πεθάνουν από αυτόν; Μάλλον όχι.

Θες να σταματήσεις τη δυστοπία προτού διαμορφωθεί γύρω σου; Σταματά τους εμβολιασμούς σήμερα.