Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
5 / 2024

Να χαίρεστε τον μαλάκα τον Πρωθυπουργό σας και την ΑΑΔΕ του

Ένα πράγμα οφείλω να παραδεχτώ για την ΑΑΔΕ: έχουν φτιάξει ένα πολύ καλό ηλεκτρονικό σύστημα. Πραγματικά, ακόμα κι εγώ, που είμαι λιγάκι περίεργος με τα ηλεκτρονικά συστήματα, το βρίσκω καλό. Αν ξέρεις λίγο από διαδίκτυο, μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου, να δεις τι χρωστάς και τι όχι, να πληρώσεις, να διαχειριστείς τα ενοίκια σου, και τα λοιπά και τα λοιπά.

Αλλά εκεί τελειώνουν τα καλά της ΑΑΔΕ.

Και ένα μόνο σκέφτομαι: ευτυχώς που έκλεισα τις εκδόσεις Φανταστικός Ορίζοντας στις αρχές αυτού του χρόνου, γιατί, όπως φαίνεται, το πράγμα όσο πάει και σκατεύει ανεπανόρθωτα με τις ατομικές επιχειρήσεις.

Όπως θα έχετε καταλάβει όσοι με διαβάζετε καιρό, τα έσοδά μου όλα τα χρόνια από τις εκδόσεις αυτές ήταν μηδενικά – και, ουσιαστικά, είχα και ζημιά, αν υπολογίσεις τις εισφορές στον ΕΦΚΑ. Δηλαδή, το Κράτος απλώς [...]

Πρόστιμο Σίτισης

Ου φας. Κακόν εστί.

Σήμερα, περιδιαβαίνοντας στους δρόμους της Αθήνας, έτυχε να δω αυτό το μαργαριτάρι σε πρωτοσέλιδο εφημερίδας–

–και το μόνο που μπόρεσα να σκεφτώ ήταν: Ω, μαμά, σε τι κόσμο ζούμε!

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου το Κράτος πραγματικά σκέφτεται να σε τιμωρεί αν αποφασίσεις να φας κάτι που έχει κρίνει ως «μη υγιεινό». Δηλαδή, δεν μπορείς να φας ό,τι θέλεις! Αν φας το «μη υγιεινό» πρέπει να φας και ξύλο μαζί!

Σαν κομουνιστική δυστοπία μού μυρίζει – αν όχι, απλώς, σαν σκατά.

Και το λέω εγώ αυτό που, προσωπικά, ένα τέτοιο μέτρο μάλλον δεν θα με πιάνει καθόλου γιατί είμαι 100% χορτοφάγος. Αλλά είμαι χορτοφάγος για τους δικούς μου λόγους, όχι επειδή κάποιος άλλος το λέει. Σουβλάκι έχω να φάω 15 χρόνια, και δεν νομίζω να ξεκινήσω τώρα. Όμως δεν έχω καμία πρόθεση να εξαναγκάσω τους [...]

Προσοχή στα άνθη

Ελληνική ευγένεια!

Το τρίτο φιλί της Έχιδνας

Επειδή τελευταία δεν ξέρω πάλι τι να γράψω στο blog και δεν θέλω να αρχίσω τις επαναλήψεις (όπως έκανα κάποτε), σας ανεβάζω να δείτε το εξώφυλλο του τρίτου τόμου της Αναζήτησης του Οφιομαχητή.

Το πρώτο μπορείτε να το δείτε εδώ. Και το δεύτερο εδώ.

Όπως έχω ξαναπεί, αυτή τη σειρά (συνολικά 7 τόμοι) θα ξεκινήσω να τη δημοσιεύω από τα τέλη του 2024. Διαδραματίζεται σε μια διάσταση του Θρυμματισμένου Σύμπαντος για την οποία δεν είχα γράψει πολλά ώς τώρα, και επίσης τα γεγονότα που περιγράφει συμβαίνουν πολλά χρόνια μετά από τον 1ο και τον 2ο κύκλο του ΘΣ, οπότε κάποια πράγματα στο ΘΣ έχουν αλλάξει. Δεν είναι στατικός κόσμος.

Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράψει ένα άρθρο για τους υπερανθρώπους στη λογοτεχνία. Αυτό γράφτηκα ενώ έγραφα την ιστορία με τον Οφιομαχητή – και δεν είναι τυχαίο. Ο Οφιομαχητής είναι [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (215)

Χελώνες-νίντζα.

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (214)

Παράξενα πουλιά, σε λαβυρίνθους χαμένα...

Χαμένες πραγματικότητες

Έχει τύχει να θυμάσαι κάποια ταινία, ή κάποιο ηλεκτρονικό παιχνίδι, από παλιά αλλά να μη μπορείς, με τίποτα, να το βρεις σήμερα; Μου έχει τύχει, και έχω ακούσει ότι και σε άλλους έχει τύχει.

Δε θυμάσαι τον τίτλο, απλώς θυμάσαι διάφορα πράγματα για την ταινία ή για το παιχνίδι – εικόνες, σκηνές, λέξεις. Ρωτάς τον έναν, μήπως το ξέρει· ρωτάς τον άλλο. Τίποτα. Κανείς δεν το ξέρει, κανείς δεν το θυμάται. Ψάχνεις στο διαδίκτυο: τα ίδια. Δεν το βρίσκεις πουθενά.

Είναι σαν να μην υπήρχε ποτέ. Σαν να ήταν απλώς ένα όνειρο. Ή σαν να μη θυμάσαι καλά.

Είναι, όμως, όντως έτσι; Θυμάσαι λάθος; Ή απλά δεν μπορείς να το βρεις; Ή κάτι... άλλο γίνεται;

Αυτό έχει συμβεί σε πολλούς ανθρώπους. Και ίσως και με βιβλία, αλλά περισσότερο με ταινίες και ηλεκτρονικά παιχνίδια το έχω ακούσει. Θυμούνται κάτι από παλιά, από όταν ήταν παιδιά, [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (213)

Μεγάλες γάτες που κυνηγάνε σαχλά φαντάσματα; Πού έχει καταντήσει τούτος ο κόσμος...

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]