Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
3 / 2 / 2021

Αν ψάξεις στο Google (ή άλλη μηχανή αναζήτησης) για «writing is a kind of thinking» ή «writing is a kind of thinking quotes», βγάζει αποτελέσματα που έχουν αρκετό ενδιαφέρον· και όχι τυχαία. Όπως έχουν πολλοί πριν από εμένα παρατηρήσει, η συγγραφή είναι όντως μια μορφή σκέψης.

Πρώτη φορά το πρόσεξα παλιά, όταν έγραφα τη σειρά Άρμπεναρκ: Η Επιστροφή των Θεών και ήμουν μικρός. Εκείνο που παρατήρησα ήταν πως, πιάνοντας να γράψω, έρχονταν στο μυαλό μου ιδέες που πριν δεν είχα σκεφτεί. Έρχονταν πράγματα που ήμουν βέβαιος ότι δεν θα έρχονταν όσο δεν έγραφα, ακόμα κι αν προσπαθούσα να εστιάσω τη νόησή μου σε συγκεκριμένα θέματα της πλοκής εκείνων των βιβλίων. Το να πιάσεις να γράφεις, αλλάζει κάπως τον τρόπο σκέψης σου, σε φέρνει σε μια ιδιαίτερη νοητική κατάσταση όπου οι ιδέες παρουσιάζονται από το πουθενά – ιδέες που πριν δεν θα μπορούσες να διανοηθείς.

Από τότε αυτό είναι κάτι που πάντα μου συμβαίνει όταν γράφω, ειδικά με τη λογοτεχνία. Γι’αυτό κιόλας όλες μου οι ιστορίες βασίζονται πολύ περισσότερο στην αυθόρμητη ροή της σκέψης παρά στο προσχέδιο. Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι πολλά πράγματα δεν θα μπορούσα σε καμία περίπτωση να τα είχα προβλέψει με προσχέδιο· αλλά, γράφοντας, σου αποκαλύπτονται με τρόπο που σου φαίνεται τελείως φυσικός. Η γραφή είναι μια συνεχόμενη αποκάλυψη.

Τελευταία, έχω παρατηρήσει και κάτι ακόμα που είναι γενικά χρήσιμο: Όταν θέλω να σκεφτώ για ένα θέμα, σκέφτομαι πώς θα το έγραφα, πώς θα το διατύπωνα με λέξεις· κι αυτό έχω διαπιστώσει πως οδηγεί τη νοητική λειτουργία σε διαφορετικά κανάλια.

Πράγματι, η γραφή είναι μια μορφή σκέψης.

 

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!