Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
21 / 3 / 2022

Αυτή η κυβέρνηση έχει αποδειχτεί πιο μοχθηρή και πιο διεστραμμένη απ’ό,τι φανταζόμασταν.

Και η οργή των Υγειονομικών Κατά της Υποχρεωτικότητας είναι απολύτως δικαιολογημένη.

Επάνω που οι «ειδικοί» μάς λένε ότι θα άρουν τα μέτρα – ίσως και πριν από το Πάσχα – σχετικά με τα πιστοποιητικά εμβολιασμού, τις μάσκες, και τα λοιπά φασιστικά παρατράγουδα, η κυβέρνηση βιάζεται να απολύσει τους υγειονομικούς που ήταν σε αναστολή. Θέλει να τους διώξει μόνιμα, τώρα, αμέσως. Γιατί ξέρει πως, όταν άρει τα φασιστικά μέτρα, δεν θα υπάρχει πια καλός λόγος για να είναι οι υγειονομικοί σε αναστολή.

Όχι πως ποτέ υπήρχε καλός λόγος. Ως δικαιολογία εμφανιζόταν το υποτιθέμενο «τείχος ανοσίας» που, όπως όλοι εξαρχής ξέραμε, μάλλον «ανοησίας» ήταν, και τελικά αυτό αποδείχτηκε περίτρανα. Ακόμα και οι πιο αισχροί πανδημιοκάπηλοι αναγκάστηκαν να το παραδεχτούν.

Αν λοιπόν δεν υφίσταται πιθανότητα τείχους ανοσίας, ποιος ο λόγος οι υγειονομικοί να βρίσκονται ακόμα σε αναστολή; Ποιος ο λόγος να σχεδιάζει τώρα η κυβέρνηση να τους απολύσει; Και ποιος ο λόγος οι ανεμβολίαστοι άνω των 60 να πληρώνουν μηνιαίο πρόστιμο, εδώ που τα λέμε;

Μα, φυσικά, επειδή τόλμησαν να εναντιωθούν στην Κυβέρνηση του Εμβολιαστικού Σκότους.

Μη γελιέστε: το κάνει για λόγους εκδίκησης. Ξεκάθαρα.

Και το γεγονός ότι άρουν τώρα τα μέτρα μη νομίζετε ότι το κάνουν βάσει λογικής ή σύνεσης. Απλά ρίχνουν μια κατασκευασμένη δικαιολογία για λιγότερα κρούσματα, όπως πριν έριχναν μια κατασκευασμένη δικαιολογία για περισσότερα κρούσματα. Και αυτό συμβαίνει επειδή έρχεται καλοκαίρι και θέλουν να έχουν τουρισμό.

Σε πολλές χώρες του εξωτερικού (εκεί που δεν είναι τελείως διεστραμμένοι, τουλάχιστον) έχουν άρει πλήρως τα μέτρα για τον κορονοϊό. Επομένως, πώς να περιμένεις να έρθει ο τουρίστας στην Ελλάδα και να δείχνει πιστοποιητικό εμβολιασμού (πιστοποιητικό εμβολιασμού! το λέω και γελάω) για να μπει στο μπαρ, στην καφετέρια, στο εστιατόριο, ή οπουδήποτε; Ξέρεις τι θα σου πει ο τουρίστας; Πάρε τα αρχίδια μου, θα σου πει, κι εγώ θα πάρω εισιτήριο για Τουρκία, καλύτερα (ή για οποιονδήποτε άλλο προορισμό). Ε, δεν είναι και τελείως μαλάκες οι άνθρωποι. Μόνο εμείς κινδυνεύουμε να αποδειχτούμε τέτοιοι, που δεχόμαστε τέτοια μέτρα επ’αόριστον.

Διότι, μετά το καλοκαίρι, είναι σχεδόν βέβαιο πως πάλι τα ίδια θ’αρχίσουν. Έχει «έξαρση» ο ιός, ίσως και καμιά πιο «δαιμονική» «μετάλλαξη», ανέβηκαν πάλι τα «κρούσματα», μπλα μπλα μπλου (αρχίδια μπλου) – το ξέρετε πια καλά το παραμύθι, είμαι σίγουρος. Και, μ’αυτές τις δικαιολογίες, θα επιβάλουν πάλι μάσκες, θα ζητάνε απ’τον κόσμο να κάνει τέταρτη δόση του μη-εμβολίου ευθανασίας, θα δημιουργούν άπαρτχαϊντ, απειλές για λόκνταουν, πρόστιμα, κι όλα αυτά τα ωραία.

Στο χέρι μας είναι να τους σταματήσουμε.

Μην δέχεστε τίποτα.

Μην τρομοκρατήστε από τίποτα.

Τα έχουμε ξαναπεί, άλλωστε.

Δεν πρόκειται να τελειώσει αυτή η «πανδημία» αν εμείς δεν την τελειώσουμε.

Ο καθένας μετρά. Μη σκέφτεσαι πια με τη λογική Και ποιος είμαι εγώ; Τι να κάνω εγώ;

Ναι, κι εσύ μετράς. Μην κάνεις τον ψόφιο κοριό. Μπορείς κι εσύ να αρνηθείς. Τα πάντα.

*

Χτες, Κυριακή, 20/3, έγινε μια γιγάντια διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας από τους Υγειονομικούς Κατά της Υποχρεωτικότητας. Ξεκίνησε από το πάρκο Ελευθερίας, έφτασε ώς το Σύνταγμα, συνεχίστηκε προς το Υπουργείο Υγεία – και σήμερα οι Υγειονομικοί (με κεφάλαιο Υ) είπαν ότι θα πάνε και προς το Μέγαρο Μαξίμου.

Όσοι δεν ήσασταν εκεί θα έπρεπε να είστε· γιατί το θέμα δεν αφορά μόνο τους Υγειονομικούς, ούτε μόνο τους ανεμβολίαστους. Αφορά τους πάντες. Τα λέμε από την πρώτη μέρα, αλλά φτάνουν σε κουφά αφτιά. Ανοίξτε αφτιά, ανοίξτε μυαλό. Προτού να είναι αργά. Και ποτέ δεν είναι αργά όταν είσαι πρόθυμος να κινηθείς και να αντιδράσεις.

Μιλούσα με μια γνωστή μου υγειονομικό που εξαναγκάστηκε να εμβολιαστεί (από τους τελευταίους). Της έλεγα για τους Υγειονομικούς και ότι θα έπρεπε κι εκείνη να ήταν εκεί. Και μου λέει: «Μα έχω εμβολιαστεί τώρα...» Της λέω: «Δεν έχει σημασία. Εκβιάστηκες. Δεν σου αρέσει αυτή η κατάσταση. Θες τώρα να σε εξαναγκάζουν να κάνεις και το τρίτο; Και το τέταρτο; Και όσα άλλα πιθανώς να ακολουθήσουν;»

Το ξαναλέω: Δεν θα τελειώσει από μόνο του. Πρέπει να αντιδράσετε.

Αν αυτή τη στιγμή δεν είχαν αντιδράσει οι Υγειονομικοί, ο υποχρεωτικός εμβολιασμός θα είχε πάρει σβάρνα όλη την κοινωνία: τους εκπαιδευτικούς, τα σώματα ασφαλείας, και τους υπόλοιπους... Οι Υγειονομικοί ήταν, και είναι, οι ήρωές μας.

Στο πάρκο Ελευθερίας μάς μίλησε ο κ. Αρβανίτης (ο οποίος είναι από τους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται πολύ ενεργά) και ο κ. Καλογερίδης (που ξέρει πράγματα που ντροπιάζουν τους υποστηρικτές των εμβολίων). Στο Σύνταγμα μάς μίλησαν, μέσω γιγαντο-οθόνης, με απομακρυσμένη επικοινωνία, ο κ. Μπακτί από τη Γερμανία, ο κ. Κασιμάτης (από τα Κύθηρα, αν δεν κάνω λάθος), και ο Πατέρας Καρπαθίου αυτοπροσώπως. Όλοι οι λογικοί και ελευθερόφρονες άνθρωποι είναι υπέρ των Υγειονομικών Κατά της Υποχρεωτικότητας και εναντίον της υποχρεωτικότητας και όλης αυτής της τρελής εκφοβιστικής/εκβιαστικής κατάστασης που συμβαίνει παγκοσμίως.

Να είστε σαν αυτούς.

Σύντομα θα ανεβάσω στο Twitter βίντεο από τη διαδήλωση (και εδώ θα υπάρχει link).

Update: τα links για τα βίντεο: 1, 2, 3.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)