Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
12 / 7 / 2026

Πολύ συζητιέται η τεχνητή νοημοσύνη τελευταία. Είναι της μόδας. Σε λίγο θα την ξεχάσουν. Όχι πως θα εξαφανιστεί· δεν θα εξαφανιστεί. Αλλά δεν θα της δίνουν και τόση σημασία. Θα είναι εκείνο που πραγματικά είναι: ένα εργαλείο.

Κάποιοι είναι φανατικά υπέρ της.

Κάποιοι είναι φανατικά εναντίον της.

Κάποιοι είναι σκεπτικοί με το θέμα.

Προσωπικά, δεν ανήκω σε καμία από αυτές τις κατηγορίες. Ίσως να είμαι απλώς στην κατηγορία των παρατηρητών. Και, για να είμαι ειλικρινής, δεν είχα ενθουσιαστεί και τόσο με την ΤΝ. Εντάξει, όταν ασχολείσαι με την ηλεκτρονική τεχνολογία τόσα χρόνια κάθε μέρα, τι να σε εντυπωσιάσει από την ΤΝ; Και ούτε έτρεξα αμέσως να αρχίσω να τη δοκιμάζω. Για παράδειγμα, ακόμα δεν έχω κάνει κουβέντα με το ChatGPT.

Ωστόσο, τελευταία έχω διαπιστώσει ένα πολύ καλό πράγμα: η ΤΝ είναι πολύ χρήσιμη.

Κατά πρώτον, υπάρχουν προγράμματα που χρησιμοποιούν ΤΝ τα οποία κάνουν πράγματα που άλλα προγράμματα δεν μπορούν. Όπως το UpscaleLens που μεγαλώνει τις εικόνες πραγματικά, χωρίς να θολώνουν. Βέβαια, θα μου πεις: απλώς αυτό τώρα το λένε ΤΝ γιατί είναι «πιασάρικο»... Εντάξει, όμως το κάνει βάσει μιας κάποιας τεχνολογίας που δεν υπήρχε παλιότερα – ή δεν την είχαν αναπτύξει τόσο. (Γιατί, κατά βάση, είναι θέμα προγραμματισμού.)

Κατά δεύτερον, η ΤΝ του Google μού έχει φανεί ΠΑΡΑ πολύ χρήσιμη αυτούς τους μήνες για διάφορα θέματα. Αντί να κάθομαι να ψάχνω μες στα αποτελέσματα μιας αναζήτησης, η ΤΝ μού λέει το ρεζουμέ, και μπορείς να τη ρωτήσεις κιόλας και να σου απαντήσει, αν θες περισσότερες εξηγήσεις ή λεπτομέρειες. Αυτό είναι καλό, γιατί σε γλιτώνει χρόνο.

Αλλά εκείνο που πρέπει να θυμάσαι είναι το εξής: η ΤΝ του Google απλώς διαβάζει τα αποτελέσματα και λέει μια περίληψη. Αυτό σημαίνει πως αν τα αποτελέσματα είναι παραπλανητικά, το ίδιο θα είναι και η περίληψη της ΤΝ. Δηλαδή, σκέψου και λίγο. Μην παίρνεις τα πάντα γουρούνι-στο-σακί. Μπορεί κάτι να μην είναι και 100% σωστό.

Μάλιστα, έτυχε σε μια περίπτωση να λάβω μια απάντηση που ήξερα ότι εν μέρει δεν ήταν σωστή, και το έγραψα αυτό στην ΤΝ· και μου απάντησε «Έχετε δίκιο» και το έψαξε πάλι και άλλαξε τα δεδομένα!

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είσαι κι εσύ λιγάκι προσεχτικός. Και να θυμάσαι: δεν είναι άνθρωπος, ούτε είναι κάποιο ρομπότ πραγματικά έξυπνο σαν από το Star Wars. Είναι απλώς ένα πρόγραμμα, ένα LLM, που επεξεργάζεται δεδομένα και βρίσκει patterns.

Σε κάποια φάση, το ρώτησα αν πιστεύει στην ύπαρξη δαιμόνων ή κακοποιών πνευμάτων, και μου απάντησε ότι εξαρτάται από τις πεποιθήσεις των ανθρώπων και τα λοιπά και τα λοιπά. Αλλά εγώ επέμεινα· το ρώτησα: «Εσύ τι πιστεύεις, όμως;» Και μου απάντησε: «Εγώ δεν πιστεύω τίποτα, είμαι απλώς μια ΤΝ, επεξεργάζομαι δεδομένα.»

Βλέπεις; Ακόμα κι αυτό ξέρει τι είναι. Δεν έχει αυταπάτες.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)