Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
12 / 3 / 2021

Από τότε που ξεκίνησε η πανδημία ώς τώρα, έχω γράψει δυόμισι βιβλία (όχι για τον κορονοϊό), και λέω δυόμισι επειδή στο ένα ήμουν ήδη στη μέση όταν η κατάσταση ξεκίνησε. Αλλά αυτό δεν είναι ακόμα ένα post για τον κορονοϊό. Τώρα διορθώνω ένα βιβλίο και, όταν συμβαίνει αυτό, έχω πολλή δουλειά και, συγχρόνως, μπορεί να προσέξω και διάφορα γλωσσολογικά θέματα που έχουν ενδιαφέρον.

Τελευταία, πρόσεξα το απλά και το απλώς.

Τσεκάροντας δύο λεξικά – αυτό του Μπαμπινιώτη και το Μείζον Τεγόπουλου-Φυτράκη – βλέπεις ότι θεωρούν πως το απλά, ως επίρρημα, σημαίνει «με απλό τρόπο» και τίποτε άλλο, ενώ το απλώς σημαίνει «μόνο» και τίποτε άλλο.

Διαφωνώ, όμως, με αυτό· και δεν είναι η πρώτη φορά που διαφωνώ με κάποια «επίσημη» άποψη για τη γλώσσα – βλ., πχ, το post μου για το επιτίθεμαι/επιτίθομαι.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πιστεύω ότι το απλά έχει περισσότερες χρήσεις, κι αυτό αποδεικνύεται από την καθημερινότητα. Το απλά μπορεί άνετα να έχει και την έννοια του «μόνο».

Ας δούμε κάποια καθημερινά παραδείγματα:

  • Δεν ήθελα να σε προσβάλλω, απλά τη γνώμη μου είπα.
  • Τα παιδιά απλά περνούσαν τον δρόμο, δεν έκαναν τίποτα κακό.
  • Αυτός ο δρόμος δεν είναι και τόσο στρωτός, απλά είναι πιο γρήγορος.

Όλες αυτές οι περιπτώσεις, σύμφωνα με τα λεξικά, με την «επίσημη» χρήση, θα έπρεπε να είχαν γραφτεί με απλώς, όχι με απλά. Το απλά υποτίθεται ότι πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για πράγματα όπως: «Έκανε τη δουλειά απλά και γρήγορα» – δηλαδή, «με απλό τρόπο και γρήγορο τρόπο».

Αυτό όμως καταρρίπτεται από την ίδια την καθημερινή χρήση της γλώσσας, όπου το απλά χρησιμοποιείται και ως «με απλό τρόπο» και ως «μόνο», χωρίς κανένα πρόβλημα στην κατανόηση.

Αντιθέτως, το απλώς δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να πεις «με απλό τρόπο». Πχ, δεν μπορείς να γράψεις: «Έκανε τη δουλειά απλώς και γρήγορα» για να εννοήσεις ότι την έκανε με απλό τρόπο – δεν βγάζει νόημα. Το απλώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προτάσεις όπως: «Δεν ήθελα να σε προβάλλω, απλώς τη γνώμη μου είπα».

Αυτά, για εμένα, σημαίνουν το εξής: Το απλά μπορεί να χρησιμοποιεί και για να εννοήσεις «με απλό τρόπο» και ως «μόνο»· αλλά το απλώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο ως «μόνο». Δηλαδή, το απλά έχει περισσότερες χρήσεις, και δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος να περιορίσεις τις χρήσεις του. Ούτε μπορεί να γίνει συντακτικό μπλέξιμο και να μην ξέρουμε τι θέλεις να πεις, γιατί καταλαβαίνουμε αμέσως τι θέλεις να πεις από τα συμφραζόμενα. Και, σε τελική ανάλυση, αν ποτέ υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης στον λόγο, μπορείς πάντα να χρησιμοποιήσεις εναλλακτικά το απλώς για τις περιπτώσεις του «μόνο».

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Απριλίου (22/4)


Τέχνη από CD — Anthea Xin («ενεργειακοί» πίνακες) — Rithika Merchant (λαβυρινθώδεις κοσμολογίες) — Savepoint.gr (η εξέλιξη του Retropolis) — Ανθολογίες τρόμου (1930) — Clare Winger Harris (1891-1968) — Ο μαζικός δολοφόνος της Φλώριδας και το ChatGPT — Μια ψεύτικη ασθένεια που ξεγέλασε την τεχνητή νοημοσύνη — Angus McBride (τέχνη) — Vintage RPG — Το Τάγμα του Ηλιακού Ναού και οι μαζικές αυτοκτονίες — Gil Kane (τέχνη) — Voyage to Faremido: Gulliver’s Fifth Voyage (διαβάστε δωρεάν) — & πολλά, πολλά ακόμα στο LinX

 

Βιβλιοκριτική: Imaginary Worlds του Lin Carter


Έχοντας διαβάσει (και σχολιάσει) το Wizardry and Wild Romance του Michael Moorcock, είχα κάνει όρεξη να προχωρήσω σε κάτι παρόμοιο· κι αφού κι ο ίδιος ο Moorcock προτείνει το Imaginary Worlds, προχώρησα προς τα εκεί.

Είναι κι αυτό, φυσικά, μια πραγματεία για τη φανταστική λογοτεχνία, αλλά, παρότι έχει ομοιότητες με το Wizardry and Wild Romance, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο Moorcock κρίνει, κυρίως, την εποχή του· ο Lin Carter μιλά πιο διαχρονικά και πιο ιστορικά (αν και την κρίνει, εν μέρει, και την εποχή του σ’ένα σημείο). Ξεκινά, μάλιστα, διευκρινίζοντας τι εννοεί λέγοντας «φανταστική λογοτεχνία» – fantasy – ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις:

But what I mean by the word "fantasy" is a narrative of marvels that belong to neither the scientific nor the supernatural. The essence of this sort of story can be summed up in. one word: magic. A fantasy is a book or story, then, in which magic really works-not a fairy­ tale, not a story written for children, like Peter Pan or The Wizard of Oz, but a work of fiction written for adults-a story which challenges the mind, which sets it working.

Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ απόλυτα με αυτό τον ορισμό. Το ίδιο εννοώ κι εγώ, συνήθως, όταν λέω «φανταστική λογοτεχνία».

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (8/4)


~Γκράφιτι από τη νιότη μας & Πώς να σταματάς το κινητό σου απ’το να σε παρακολουθεί & KillerTools & Οι αγορές που ποντάρουν στις καταστροφές & Τα «παράνομα» τραπεζικά δίκτυα & Ένας μαγευτικός κήπος στην Τοσκάνη φτιαγμένος στην Αναγέννηση & Tadami Yamada (παράξενα εξώφυλλα) & Rubáiyát του RS Sherriffs (παραμυθένιες εικονογραφήσεις) & Histoires Prodigieuses (1559 – Pierre Boaistuau) & Olaf Hajek (μαγικορεαλιστικοί πίνακες) & Ψυχεδελικές οντότητες χωρίς επιστημονική εξήγηση & Θαλάσσια τέρατα & A Pictorial History of Horror Stories – 200 Years of Spine Chilling Illustrations from the Pulp Magazines (1985) & Το θαλάσσιο ερπετό του Gloucester & Ken Barr (τέχνη) & Οι εικονογραφήσεις Ðông Hồ & Το πρώτο περιοδικό φαντασίας και τρόμου & άλλα πολλά στο LinX~