Και όταν λέω νοθεία δεν εννοώ απαραίτητα νοθεία στις κάλπες. Αν και μπορεί να έχει γίνει και εκεί ώς ένα βαθμό, δεν νομίζω ότι αυτό ήταν το βασικό πρόβλημα για τα τραγικά για τη χώρα αποτελέσματα των εκλογών (διότι μιλάμε για θλιβερή τραγωδία αυτή τη στιγμή).

Σκεφτείτε μόνο το εξής για να δείτε τον παραλογισμό του θέματος. Περάσαμε από το «Μητσοτάκη γαμιέσαι», να το τραγουδάνε απ’τη μια άκρη της χώρας ώς την άλλη. Περάσαμε από μια κατάσταση υγειονομικής δικτατορίας, που ακόμα κόσμος χρωστά πρόστιμα επειδή αρνήθηκε να του βάλουν με το έτσι θέλω μες στο σώμα του ένα φάρμακο – και αυτά τα πρόστιμα δεν έχουν ανακληθεί! Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση που τα πάντα γίνονται ολοένα και πιο ακριβά, με κάθε μέρα που περνά, και καμία ουσιαστική υποστήριξη από την κυβέρνηση της Νέας Δικτατορίας – συγνώμη, «Δημοκρατίας» (υποτίθεται) – δεν έχει υπάρξει. Η ΔΕΗ βάρεσε τον κόσμο στο ψαχνό. Κάθε προϊόν έχει αυξηθεί, ακόμα και τα βασικά είδη. Μετά, έγινε εκείνη η τραγωδία στα Τέμπη, που είχαν ξεσηκωθεί πλήθη. Και σίγουρα, εκτός από όλα αυτά, έγιναν και μερικά άλλα ακόμα που τώρα δεν θυμάμαι.

Και το γενικό κλίμα στη χώρα ήταν ότι η κυβέρνηση δεν κάνει καλά τη δουλειά της, και είναι από παντελώς άχρηστη έως φασιστική και άθλια. Σχεδόν όλες οι εφημερίδες ήταν εναντίον της, ή στην καλύτερη περίπτωση ουδέτερες, εκτός από το Manifesto (αν δεν κάνω λάθος το όνομα) που είναι καταφανώς χρηματοδοτούμενο από τη ΝΔ και, άρα, προπαγανδιστικό φύλλο και τίποτα περισσότερο.

Λοιπόν, ύστερα από ΟΛΑ αυτά, θες τώρα να μου πεις ότι το 40% αυτού του ταλαίπωρου λαού απαντά «ΝΑΙ, θέλω αυτή η αθλιότητα να συνεχίσει»; Απαντά «ΝΑΙ, θέλω να συνεχίσουν να με δέρνουν και να με ξεφτιλίζουν»; Απαντά «ΝΑΙ, θέλω να γαμήσουν κι άλλο τη χώρα μου μέχρι που πια να μην έχει μείνει τίποτα όρθιο και καμιά δημοκρατική αξία να μην υπάρχει»;

Εγώ αμφισβητώ την «πραγματικότητα» αυτού του αποτελέσματος και μόνο βάσει λογικής συνέπειας.

Διάβασα ορισμένους να λένε για τα «λάθη του ΣΥΡΙΖΑ». Εγώ δεν ξέρω αν ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε λάθη πολιτικής και διπλωματίας. Εγώ ξέρω ότι ετίθετο ένα βασικό ερώτημα σ’αυτές τις εκλογές: όχι ποιοι θέλουμε να μας διοικήσουν, αλλά ποιοι ΔΕΝ θέλουμε να μας διοικήσουν. Και νομίζω πως το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων ΔΕΝ θέλουν να τους διοικήσει πάλι η ΝΔ.

Το πρόβλημα, όμως, με τις δημοκρατικές εκλογές είναι ότι είναι φτιαγμένες έτσι ώστε να βγάζουν από πάνω το κόμμα που θέλεις, όχι να διώχνουν το κόμμα που δεν θέλεις να είναι εκεί. Και αυτό μπορούν εύκολα να το εκμεταλλευτούν κάποιοι για να κάνουν τις εκλογές, τελικά, όχι και τόσο δημοκρατικές – που είναι σχεδόν σαν να έχει γίνει νοθεία.

Αυτό το αποτέλεσμα που είδαμε είναι απλώς εικονικά αληθές· δεν ανταποκρίνεται στην ουσιαστική πραγματικότητα. Και νομίζω πως είναι και «πειραγμένο» με διάφορους τρόπους. Αλλά ας δούμε το εξής απλό πρώτα:

Προσέξτε τα ποσοστά σ’αυτή την εικόνα.

Αν τα δεις σκέτα ως νούμερα, μπορεί να πεις: ΟΚ, η ΝΔ είναι που θέλει ο λαός. Αλλά τα νούμερα είναι απλώς νούμερα, δεν έχουν κανέναν περιεχόμενο. Πρέπει, λοιπόν, προτού κρίνεις, να λάβεις υπόψη σου όλο αυτό το χάλι που είχαμε δει την προηγούμενη «κούλικη» τετραετία.

Αντί να διαβάσουμε τα ποσοστά όπως συνήθως – δηλαδή, βλέποντας ποιος είναι από πάνω – ας τα διαβάσουμε ανάποδα.

Πόσοι είναι δυσαρεστημένοι; Δηλαδή, πόσοι δεν θέλουν πάλι Νέα Δικτατορία; Ας πούμε ότι το 40% όντως τη θέλουν τη μάστιγα. Αυτό σημαίνει ότι το 60% ΔΕΝ τη θέλουν. Άρα, πώς τους επιβάλλεται;

Γιατί το ζητούμενο σ’αυτές τις εκλογές δεν ήταν αν θα βγει ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΝΔ. Ήταν να μην ξαναβγεί η ΝΔ – ασχέτως ποιος άλλος θα βγει. Γιατί η ΝΔ τα έχει κάνει τόσο χάλια, τόσο απαίσια, που είναι δύσκολο να φανταστείς κανείς άλλος να τα κάνει χειρότερα. Οπότε – ας δοκιμάσουμε κάποιον άλλον. Οποιονδήποτε. Γιατί όχι;

Και το 60% μάς λέει ότι συμφωνεί – ναι, να δοκιμάσουμε κάποιον άλλο. Αλλά οι... «δημοκρατικές» εκλογές το αγνοούν αυτό, φυσικά, και ευνοούν το 40%.

Είναι παράλογο, δεν είναι; Αλλά είναι αλήθεια.

Επιπλέον, είχαμε περίπου 61% συμμετοχή, που σημαίνει ότι το 39% του πληθυσμού δεν ψήφισε. Γιατί δεν ψήφισε; Μάλλον επειδή δεν του άρεσαν αυτά που έβλεπε. Άρα, ΟΥΤΕ αυτοί θέλουν ΝΔ...

Κατά τα άλλα, ο Κούλης της Νέας Δικτατορίας ακόμα πανηγυρίζει έχοντας επιβληθεί επάνω σε έναν λαό που, κατά βάση, δεν τον θέλει.

Λένε ότι θα πάμε και για επόμενες εκλογές – μάλλον επειδή η ΝΔ δεν έπιασε το 50% που απαιτείται. Αλλά ελπίζω ώς τότε να έχουμε βάλει και λίγο μυαλό από ετούτο το ανόητο αποτέλεσμα, καταλαβαίνοντας πώς λειτουργεί το εκλογικό σύστημα. Πρέπει να υπάρξει μια ένωση από ΟΛΟΥΣ η οποία θα είναι εναντίον της ΝΔ, γιατί η διάσπαση, όπως αποδείχτηκε, δεν ωφελεί· ευνοεί τον τύραννο και χλευάζει την όποια δημοκρατία έχει απομείνει στο σύστημα, κατ’ουσίαν νοθεύοντας τη διαδικασία.

*

Η δημοκρατία δεν μπορεί να νοθευτεί μόνο στις κάλπες. Μπορεί να νοθευτεί και πριν από τις κάλπες. Δεν είναι μόνο στα νούμερα, είναι και στις εντυπώσεις. Και όσοι δημιουργούν εντυπώσεις το ξέρουν καλά αυτό, όπως κι εμείς που τους παρατηρούμε ξέρουμε καλά αυτούς. Αλλά ο περισσότερος κόσμος είναι ανίδεος και πιστεύει ό,τι δει και ό,τι ακούσει (δυστυχώς).

Εγώ, που δεν ασχολούμαι ουσιαστικά με την πολιτική, και πάλι είχα παρατηρήσει διάφορα παράδοξα σ’αυτές τις εκλογές. Κατά πρώτον, μου φάνηκε περίεργο που ξαφνικά πετάχτηκε το ΠΑΣΟΚ μέσα από κάποια σκοτεινή τρύπα που ήταν ξεχασμένο. Σοβαρά τώρα... Ποιος θυμάται πια το ΠΑΣΟΚ που γκρεμίστηκε δυσφημισμένο; Τι είχε κάνει το ΠΑΣΟΚ τώρα τελευταία που να έχει κανένα νόημα; Πραγματικά, δεν θυμάμαι τίποτα. Για εμένα, τουλάχιστον, το ΠΑΣΟΚ ήταν μη-οντότητα· θα μπορούσε και να μην υπάρχει καν.

Αλλά ξαφνικά τώρα ξεπήδησε από το πουθενά και με γιγαντοαφίσες που έλεγαν ΦΕΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΉ με πελώρια γράμματα.

Και ποιος άλλος έλεγε για ΑΛΛΑΓΗ; Ο ΣΥΡΙΖΑ!

Χμμμμ... Λέω τώρα εγώ (καθότι, ξέρεις, «συνωμοσιολόγος» και τέτοιες παπαρούνες): μήπως κάποιοι είχαν χρηματοδοτήσει αυτό το ΠΑΣΟΚ ώστε να εμφανιστεί σαν «καθρέφτης» του ΣΥΡΙΖΑ και να διασπάσει τους ψηφοφόρους του; Ειδικά αυτούς που ακόμα θυμούνται το παλιό ΠΑΣΟΚ και για τον οποιονδήποτε λόγο το νοσταλγούν;

Διότι, όταν βλέπεις τόσες ομοιότητες στα προεκλογικά διαφημιστικά (ΑΛΛΑΓΗ... ΑΛΛΑΓΗ... ΑΛΛΑΓΗ...), αυτό μάλλον γίνεται εσκεμμένα από κάποιους για παραπλάνηση της κοινής γνώμης. Φοβού τις πολλές ομοιότητες. Δείχνουν συνήθως κάτι το ύποπτο. Ό,τι παρουσιάζεται ως καθρέφτης κάποιου άλλου, σημαίνει πως ή προσπαθεί να το προσελκύσει ή να το διασπάσει – και ποτέ για καλό σκοπό.

Μετά, είχαμε εκείνη τη γκάφα με τον Κουντρούβαλο – συγνώμη, Κατρούγκαλο – ο οποίος δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο άνθρωπος ήταν τόσο χαζός που θα έλεγε μια τόσο μεγάλη ανοησία, ακόμα κι αν ήταν αλήθεια (που μάλλον δεν ήταν). Κατά πάσα πιθανότητα, ήταν βαλτός, για να προκαλέσει ακόμα περισσότερη διάσπαση και να μειώσει τον ΣΥΡΙΖΑ στα μάτια του κόσμου.

Γι’αυτό είδαμε τέτοια ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ.

Εκτός των άλλων, διάφοροι πράκτορες είναι καταφανές πιστεύω πως κρατάνε όλα τα μικρότερα κόμματα σε μια κατάσταση συνεχόμενης διαμάχης, διαφωνίας, αποπροσανατολισμού. Άνθρωποι που μπορεί να παριστάνουν, πχ, ότι είναι μέσα σε αυτά τα κόμματα αλλά, στην πραγματικότητα, είναι ηθοποιοί που παίρνουν κρυφά λεφτά από αλλού για να κάνουν μια δουλειά. Και προτού κανένας καραγκιόζης πεταχτεί να πει ότι αυτό είναι «συνωμοσιολογία», αυτή είναι η κλασική μέθοδος που λειτουργούν οι μυστικές υπηρεσίες προκειμένου να βγάζουν τις κυβερνήσεις που θέλουν και να κρατάνε τους υπόλοιπους σε μια κατάσταση σύγχυσης.

Ο καλύτερος τρόπος για να ελέγχεις κάποιον εχθρό είναι να πας δίπλα του και να του κάνεις τον φίλο ενώ συγχρόνως τον υποσκάπτεις με δήθεν «ανούσια» σχόλια, «αστειάκια», παραπλανητικά λόγια, και τα λοιπά.

Όσοι έχουν Μάτια που έχουν ανοίξει μπορούν να τους παρατηρήσουν αυτούς τους «ανθρώπους» επάνω στο παιχνίδι τους. Υπάρχουν σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας.

Ακόμα και η Αστυνομία χρησιμοποιεί αυτές τις μεθόδους παγκοσμίως – η κλασική μέθοδος, πχ, «good cop, bad cop» (άμα το ψάξετε στο διαδίκτυο θα το βρείτε).

Το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών οφείλεται εν μέρει σε χρήση τέτοιων μεθόδων. Βγάζουν από πάνω τον τύραννο που θέλουν, όχι υποστηρίζοντάς τον, αλλά προκαλώντας σύγχυση ανάμεσα σε όλους τους άλλους.

Γι’αυτό κιόλας ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης τέτοιων πρακτόρων είναι να ακολουθείς ΜΙΑ ΜΕΘΟΔΟ, ΦΑΝΑΤΙΚΑ, από την αρχή ώς το τέλος, και να ΜΗΝ ΠΑΡΕΚΚΛΙΝΕΙΣ ΠΟΤΕ, ό,τι κι αν ακούς, ό,τι κι αν βλέπεις, θεωρώντας πως τα πάντα είναι ψέματα και παραισθήσεις – όπως και συχνά είναι.

Ο περισσότερος κόσμος, πολύ απλά, δεν το κάνει αυτό, και έτσι στήνεται η απάτη.

Το ζητούμενο σε αυτές τις εκλογές ήταν ΕΝΑ: να πέσει ο τύραννος. Και δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν πώς να το κάνουν. Ακριβώς αυτό που ο τύραννος ήθελε.

*

Το πώς εξηγείται το 40% της ΝΔ είναι επίσης αξιοπερίεργο από μόνο του. Μπορεί κι αυτό να οφείλεται εν μέρει σε παραπλάνηση, βάζοντας κόσμο να σκεφτεί ότι «Καλύτερα ο κακός που ξέρεις παρά κάποιος άλλος που δεν ξέρεις». (Πολύ μεγάλο λάθος – αυτό πάντα ευνοεί τους τυράννους.) Επίσης, δεν το θεωρώ καθόλου απίθανο να έγιναν δωροδοκίες και εκβιασμοί, όπως, για παράδειγμα, ένας βιομήχανος να εξανάγκασε τους εργαζόμενους να ψηφίσουν ΝΔ γιατί «αν δεν βγει η ΝΔ θα χάσετε όλοι τις θέσεις σας». Οι εκβιαστές, οι δωροδόκοι και οι σκοτεινοί πράκτορες ξέρουν τι κάνουν, και πάντα δρουν στα όρια του Νόμου (ή πέρα από τον Νόμο), εκεί που ή δεν μπορούν να πιαστούν καθόλου ή είναι εξωφρενικά δύσκολο να πιαστούν.

Η χτεσινή μέρα ήταν εθνική τραγωδία. Ακόμα κι εγώ, που δεν ασχολούμαι με την πολιτική, το καταλαβαίνω αυτό.

Ας ελπίσουμε μόνο πως ο κόσμος, αλλά και οι πολιτικοί που πραγματικά θέλουν να αντιδράσουν, θα βάλουν λίγο μυαλό από αυτό που συνέβη και θα δράσουν πιο αποφασιστικά και πιο συγχρονισμένα στις επόμενες εκλογές που λέγεται πως σύντομα θα έρθουν.

Επίσης, το να μην ψηφίζει το 40% της χώρας είναι ακόμα μία τραγωδία. Έχετε σκεφτεί τι σημαίνει αυτό; Σχεδόν οι μισοί δεν πάνε στις κάλπες. Αφήνουν κάποιον άλλο να αποφασίσει για τη διοίκηση της χώρας τους. Και, πέρα από αυτούς που έχουν κάποιο σοβαρό λόγο (πχ, υγείας, απόσταση, κτλ): Γιατί;