Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
16 / 10 / 2020

Στα τελευταία βιβλία μου – τουλάχιστον από τα μέσα του πρώτου κύκλου του Θρυμματισμένου Σύμπαντος και μετά, αν δεν κάνω λάθος – γράφω συστηματικά τη λέξη χυμεία με ύψιλον αντί για το συνηθισμένο χημεία. Το ίδιο και όλα τα σχετικά παράγωγα, όπως το χυμικός και τα λοιπά.

Δεν είναι τυπογραφικό λάθος, και ούτε είναι τυχαίο. Η λέξη χημεία είναι παραφθορά. Η αρχική, σωστότερη λέξη είναι η χυμεία. (Υπάρχει μια αναφορά για αυτό και στο λεξικό του Μπαμπινιώτη. Σε άλλο λεξικό δεν το έχω συναντήσει, αλλά ίσως να υπάρχει και αλλού.) Η λέξη χυμεία προέρχεται από τη λέξη χέω, χύνω, δηλαδή την ανάμιξη υγρών ή την τήξη σωμάτων από στέρεα μορφή σε υγρή. Αυτό ακριβώς που είναι η χυμεία, γι’αυτό και νομίζω πως πρέπει να γράφεται με ύψιλον.

Η λέξη χημεία είναι παραφθορά προερχόμενη από τη λέξη αλχημεία. Η λέξη αλχημεία δεν είναι ελληνική· δεν προέρχεται από αλ + χημεία. Δεν υπάρχει πρόθεμα αλ- στα ελληνικά. Η λέξη αυτή προέρχεται από το αραβικό al-kimiya. Το γεγονός ότι γράφεται, στα ελληνικά, με ήτα και έψιλον-γιώτα είναι τυχαίο, και διατηρείται ώς σήμερα. Δεν έχει καμιά σχέση με τη λέξη χημεία. Επιπλέον, ακόμα και νοηματικά, η αλχημεία είναι μια σχεδόν «μαγική» επιστήμη που δεν συνδέεται παρά ελάχιστα με τη συμβατική χυμεία.

Γι’αυτό γράφω τη χυμεία, και όλα τα παράγωγά της, με ύψιλον.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]