Μυστηριακές Οντότητες (196)

Αγρίεψαν οι ελέφαντες.

Κεραυνόγατοι

Αποφασίζοντας πια επισήμως ότι θέλω να επιστρέψω στην παιδική μου ηλικία, είπα να ξαναδώ τη σειρά Thundercats. Θυμόμουν κάποια πράγματα, φυσικά, αλλά όχι και λεπτομέρειες, και είχα την περιέργεια να την ξαναδώ.

Σε σχέση με άλλες σειρές κινουμένων σχεδίων εκείνης της εποχής, υποτίθεται πως αυτή ήταν «κινούμενα σχέδια για μεγάλους». Τώρα όμως μπορώ να αμφισβητήσω λιγάκι αυτό το «για μεγάλους». Οι πλοκές των επεισοδίων είναι αστείες, το λιγότερο, και πολλές φορές τελείως παράλογες ή και ανόητες.

Η σειρά, βέβαια, έχει και τα καλά της· δεν διαφωνώ. Το όλο concept έχει πλάκα και είναι ευφάνταστο. Είναι εκείνου του είδους που μπλέκει την επιστημονική με την ηρωική φαντασία: έχει διαστημόπλοια και ρομπότ και οχήματα και παράξενες συσκευές, αλλά, κατά τα άλλα, όλοι χτυπιούνται με σπαθιά και κοντάρια! Είναι, κατά βάση, sword-and-planet [...]

Μυστηριακές Οντότητες (195)

(Ναι, το ξέρω, αυτό θα έπρεπε να το είχα αναρτήσει καλοκαίρι· αλλά, εντάξει, και τον χειμώνα έχει πλάκα.)

Ψυχεδελικοί λίθοι

Τώρα που ξαναδιαβάζω το Bloodstone καταλαβαίνω γιατί μου άρεσε τόσο πολύ τότε που το είχα πρωτοδιαβάσει.

Ένα πράγμα μόνο φτάνει να δεις το οποίο είναι λίγο μετά την αρχή του βιβλίου: το σημείο που ο Kane ξεκλειδώνει τη δύναμη του Αιματόλιθου. Είναι ίσως η πιο τρομερά γραμμένη ψυχεδελική εμπειρία που έχω διαβάσει σε βιβλίο φαντασίας. Τη διαβάζω και με κάνει να εύχομαι εγώ να την είχα γράψει – πράγμα που σπάνια μού συμβαίνει πλέον.

Αυτό που περιγράφει ο Wagner μοιάζει πραγματικό, ενώ πολύ συχνά στη φανταστική λογοτεχνία οι ψυχεδελικές καταστάσεις που περιγράφουν δεν μοιάζουν και τόσο πραγματικές – ή φαίνονται παρατραβηγμένες ή τελείως ψεύτικες. Ναι, ακόμα κι αυτά που γράφει ο Lovecraft δεν τα θεωρώ τόσο σπουδαίο για ψυχεδελικές εμπειρίες.

Αλλά ρίξτε μια ματιά σ’αυτό το απόσπασμα από το Bloodstone:

In [...]

Kane ξανά

Έχοντας τελειώσει τα βιβλία που διάβαζα τελευταία – το Escardy Gap και τη σειρά Gondwane– κοίταζα τα βιβλία που έχω προς ανάγνωση προσπαθώντας να βρω ποιο να διαβάσω. Και δεν μπορούσα να αποφασίσω. Κανένα δεν αισθανόμουν να μου λέει Διάβασέ με ΤΩΡΑ.

Είναι στιγμές που, πραγματικά, δεν ξέρεις ποιο βιβλίο να διαβάσεις. Όλα μοιάζουν βαρετά, ή αδιάφορα, ή αμφίβολο αν πραγματικά θα σου αρέσουν.

Και τι κάνεις τότε;

Γυρίζεις στα παλιά και καλά που πάντα ήθελες να ξαναδιαβάσεις.

Έχω ήδη διαβάσει το Bloodstone του Karl Edward Wagner μία φορά, αυτό το μυθιστόρημα με τον Kane, αλλά πάντα ήθελα να το ξαναδιαβάσω. Όπως και το Dark Crusade, με τον ίδιο ήρωα. Αυτά τα δύο βιβλία πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε διήγημα με τον Kane, γιατί θυμάμαι ότι μου είχαν κάνει τρομερή εντύπωση (είχα γράψει και βιβλιοκριτική τότε).

Έχω πιάσει, [...]

Έντυπο βιβλίο VS ηλεκτρονικό

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

Το έντυπο βιβλίο είναι ένα καταπληκτικό αντικείμενο, φετιχιστικό αναμφίβολα, που μπορεί να έχει ακόμα και καλλιτεχνική αξία λόγω της ίδιας της κατασκευής του. Επίσης, δεν χαλάει ρεύμα, και μπορείς να το διαβάσεις ακόμα και πάνω σ’ένα βουνό παρέα μόνο με τους λύκους και τα γεράκια. Εννοείται.

Το ηλεκτρονικό βιβλίο δεν μπορείς να το διαβάσεις χωρίς να έχεις κάποια συσκευή και κάποια πηγή ενέργειας εκεί κοντά. Αλλά μέσα σε μια συσκευή μπορείς να κουβαλάς εκατοντάδες ηλεκτρονικά βιβλία, ενώ μέσα σ’έναν σάκο πόσο έντυπα βιβλία μπορείς να κουβαλάς;

Δυστυχώς, το ηλεκτρονικό βιβλίο απαιτεί ενέργεια. Τραγωδία. Αλλά χρειάζεσαι πολύ περισσότερη ενέργεια για να φτιάξεις φαγητό, να έχεις φως, να ζεσταθείς, να ζεστάνεις το νερό για να πλυθείς. Αν δεν είχες καθόλου ενέργεια, [...]