Μυστηριακές Οντότητες (185)

Αστροναύτης;... Αιθεροναύτης;... Ονειροναύτης;

Περίεργος τύπος σίγουρα.

Gondwane

Το 2022 είχα διαβάσει, εκτός των άλλων, και το Thongor and the Wizard of Lemuria, του Lin Carter. Πραγματικά, δεν μου είχε κάνει και τόσο καλή εντύπωση, όπως είχα γράψει και εδώ, στα Σκιώδη Παραλειπόμενα. Είχα, ωστόσο, υπόψη μου να διαβάσω και καμιά συνέχειά του... αλλά δεν βιαζόμουν κιόλας.

Και είχα σχηματίσει μια όχι και τόσο καλή εικόνα για τον Lin Carter, για να είμαι ειλικρινής. Νόμιζα ότι όλα όσα λέγονται γι’αυτόν ίσως και να είναι hype. Ότι ο Carter ίσως να είναι από εκείνους τους παλιούς συγγραφείς που, ναι μεν, συζητιούνται πολύ αλλά, όταν τους διαβάσεις, διαπιστώνεις ότι δεν είναι και τόσο καλοί ως συγγραφείς, ή είναι τελείως κλισέ.

Νομίζω πως είχα διαβάσει και κάτι άλλο παλιότερα του Lin Carter και πάλι δεν μου είχε κάνει καλή εντύπωση. Κάποιο διήγημα, αν δεν κάνω λάθος.

Τώρα είχε πέσει στα χέρια μου η σειρά Gondwane, και είπα «Δε βαριέσαι, [...]

Ακόμα ένα έγκλημα ευφάνταστης αφήγησης

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

Το πρώτο είδος που με προσέλκυσε να διαβάσω βιβλία ήταν η φανταστική λογοτεχνία. Οτιδήποτε άλλο πριν από αυτό δεν αισθανόμουν να με τραβά αρκετά ώστε να καθίσω και να προσηλωθώ επάνω σ’ένα βιβλίο για ψυχαγωγικούς λόγους. Κι όταν σε προσελκύει η φανταστική λογοτεχνία το πρώτο πράγμα που συναντούσες την εποχή που ξεκίνησα να διαβάζω (αλλά και σήμερα, πιθανώς) ήταν η ηρωική/επική φαντασία.

Κάτι με είχε κάνει να κολλήσω πολύ άσχημα μ’αυτό το είδος. Ίσως να ήταν η αίσθηση της περιπέτειας· ίσως να ήταν οι μακρινοί, αρχαϊκοί κόσμοι· ίσως τα παράξενα, μαγικά όντα·  ίσως η όλη μαγική αίσθηση που σου δημιουργεί. Ίσως να μην ήταν τίποτα από αυτά, ή όλα αυτά μαζί.

Η επιστημονική φαντασία που έβρισκα ποτέ δεν αισθάνθηκα να με έλκει το ίδιο. Συνήθως ήταν στημένη σε μια μελλοντική [...]

Μυστηριακές Οντότητες (184)

Μα αυτά τα σαυράκια είναι, τελικά, παντού!

Η Ταφόπλακα του Twitter

Το Twitter είναι ένα κοινωνικό δίκτυο με παλιά ιστορία. Και τώρα ήρθε αυτός ο φασιστοειδής Muskαράς και αποφάσισε να το γαμήσει. Ό,τι έχει κάνει είναι τελείως ενάντιο στην αρχική λογική που ήταν βασισμένο το Twitter.

Δεν θυμάμαι όλα όσα έχει κάνει – δεν τα έχω ψάξει και τόσο πολύ – αλλά θα αναφέρω αυτά που εμένα μου έκαναν τη χείριστη εντύπωση.

Πρώτον: τόλμησε, ο άθλιος γουρουνοειδής φασίστας, να χωρίσει τους χρήστες σε προνομιακούς και μη, βάσει του αν πληρώνουν ή όχι. Αυτό είναι από τα πιο άθλια που μπορείς να κάνεις μέσα σε ένα κοινωνικό δίκτυο. Είναι σαν τα εμβόλια του Μητσοτάκη. Είναι σαν τα προνόμια της αριστοκρατίας. Είναι, τέλος πάντων, φασιστικό, και όλοι το ξέρουμε.

Ναι μεν υπήρχε και παλιά κάποια προνομιακή μεταχείριση μέσα στο Twitter αλλά αυτό ήταν μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης φύσης (που, δυστυχώς, είναι [...]

Μυστηριακές Οντότητες (183)

Ντάπα ντούπα, ντάπα ντούπα, ΝΤΟΥΠ!

Ο Μασκαράς γαμεί τον Τουίτα ξανά

Βλέπω ότι ο Musk(αράς) πλησιάζει πια να απογαμήσει το Twitter. Ξαφνικά, δεν μπορείς να διαβάσεις τίποτα εκεί εκτός αν είσαι logged in. Ούτε μπορείς να δεις μέσα σε κάποιον λογαριασμό του Twitter από εξωτερικό app (όπως, πχ, αυτό που έχω στην ιστοσελίδα μου) εκτός – μάντεψε – αν είσαι logged in.

Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που σιχαίνομαι τελείως στην εξέλιξη των κοινωνικών δικτύων: το να πρέπει να είσαι logged in για να κοιτάξεις μέσα. Και δεν μιλάω για συγκεκριμένες περιοχές του δικτύου (πχ, κάποιος μπορεί να μη θέλει να βλέπουν τον λογαριασμό του όλοι και να τον ορίσει ως private – ΟΚ, κανένα πρόβλημα)· μιλάω γενικά για όλο το δίκτυο.

Δημιουργεί μια κλειστοφοβική νοοτροπία walled garden που διαχωρίζει τους μέσα από τους έξω.

Δεν ήταν τέτοια η λογική του Twitter μέχρι που ήρθε αυτός ο μαλάκας και την άλλαξε. Το Twitter ανέκαθεν ήταν ένας [...]