Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
7 / 2023

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (185)

Αστροναύτης;... Αιθεροναύτης;... Ονειροναύτης;

Περίεργος τύπος σίγουρα.

Gondwane

Το 2022 είχα διαβάσει, εκτός των άλλων, και το Thongor and the Wizard of Lemuria, του Lin Carter. Πραγματικά, δεν μου είχε κάνει και τόσο καλή εντύπωση, όπως είχα γράψει και εδώ, στα Σκιώδη Παραλειπόμενα. Είχα, ωστόσο, υπόψη μου να διαβάσω και καμιά συνέχειά του... αλλά δεν βιαζόμουν κιόλας.

Και είχα σχηματίσει μια όχι και τόσο καλή εικόνα για τον Lin Carter, για να είμαι ειλικρινής. Νόμιζα ότι όλα όσα λέγονται γι’αυτόν ίσως και να είναι hype. Ότι ο Carter ίσως να είναι από εκείνους τους παλιούς συγγραφείς που, ναι μεν, συζητιούνται πολύ αλλά, όταν τους διαβάσεις, διαπιστώνεις ότι δεν είναι και τόσο καλοί ως συγγραφείς, ή είναι τελείως κλισέ.

Νομίζω πως είχα διαβάσει και κάτι άλλο παλιότερα του Lin Carter και πάλι δεν μου είχε κάνει καλή εντύπωση. Κάποιο διήγημα, αν δεν κάνω λάθος.

Τώρα είχε πέσει στα χέρια μου η σειρά Gondwane, και είπα «Δε βαριέσαι, [...]

Ακόμα ένα έγκλημα ευφάνταστης αφήγησης

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

 

Το πρώτο είδος που με προσέλκυσε να διαβάσω βιβλία ήταν η φανταστική λογοτεχνία. Οτιδήποτε άλλο πριν από αυτό δεν αισθανόμουν να με τραβά αρκετά ώστε να καθίσω και να προσηλωθώ επάνω σ’ένα βιβλίο για ψυχαγωγικούς λόγους. Κι όταν σε προσελκύει η φανταστική λογοτεχνία το πρώτο πράγμα που συναντούσες την εποχή που ξεκίνησα να διαβάζω (αλλά και σήμερα, πιθανώς) ήταν η ηρωική/επική φαντασία.

Κάτι με είχε κάνει να κολλήσω πολύ άσχημα μ’αυτό το είδος. Ίσως να ήταν η αίσθηση της περιπέτειας· ίσως να ήταν οι μακρινοί, αρχαϊκοί κόσμοι· ίσως τα παράξενα, μαγικά όντα·  ίσως η όλη μαγική αίσθηση που σου δημιουργεί. Ίσως να μην ήταν τίποτα από αυτά, ή όλα αυτά μαζί.

Η επιστημονική φαντασία που έβρισκα ποτέ δεν αισθάνθηκα να με έλκει το ίδιο. Συνήθως ήταν στημένη σε μια μελλοντική [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (184)

Μα αυτά τα σαυράκια είναι, τελικά, παντού!

Η Ταφόπλακα του Twitter

Το Twitter είναι ένα κοινωνικό δίκτυο με παλιά ιστορία. Και τώρα ήρθε αυτός ο φασιστοειδής Muskαράς και αποφάσισε να το γαμήσει. Ό,τι έχει κάνει είναι τελείως ενάντιο στην αρχική λογική που ήταν βασισμένο το Twitter.

Δεν θυμάμαι όλα όσα έχει κάνει – δεν τα έχω ψάξει και τόσο πολύ – αλλά θα αναφέρω αυτά που εμένα μου έκαναν τη χείριστη εντύπωση.

Πρώτον: τόλμησε, ο άθλιος γουρουνοειδής φασίστας, να χωρίσει τους χρήστες σε προνομιακούς και μη, βάσει του αν πληρώνουν ή όχι. Αυτό είναι από τα πιο άθλια που μπορείς να κάνεις μέσα σε ένα κοινωνικό δίκτυο. Είναι σαν τα εμβόλια του Μητσοτάκη. Είναι σαν τα προνόμια της αριστοκρατίας. Είναι, τέλος πάντων, φασιστικό, και όλοι το ξέρουμε.

Ναι μεν υπήρχε και παλιά κάποια προνομιακή μεταχείριση μέσα στο Twitter αλλά αυτό ήταν μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης φύσης (που, δυστυχώς, είναι [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (183)

Ντάπα ντούπα, ντάπα ντούπα, ΝΤΟΥΠ!

Ο Μασκαράς γαμεί τον Τουίτα ξανά

Βλέπω ότι ο Musk(αράς) πλησιάζει πια να απογαμήσει το Twitter. Ξαφνικά, δεν μπορείς να διαβάσεις τίποτα εκεί εκτός αν είσαι logged in. Ούτε μπορείς να δεις μέσα σε κάποιον λογαριασμό του Twitter από εξωτερικό app (όπως, πχ, αυτό που έχω στην ιστοσελίδα μου) εκτός – μάντεψε – αν είσαι logged in.

Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που σιχαίνομαι τελείως στην εξέλιξη των κοινωνικών δικτύων: το να πρέπει να είσαι logged in για να κοιτάξεις μέσα. Και δεν μιλάω για συγκεκριμένες περιοχές του δικτύου (πχ, κάποιος μπορεί να μη θέλει να βλέπουν τον λογαριασμό του όλοι και να τον ορίσει ως private – ΟΚ, κανένα πρόβλημα)· μιλάω γενικά για όλο το δίκτυο.

Δημιουργεί μια κλειστοφοβική νοοτροπία walled garden που διαχωρίζει τους μέσα από τους έξω.

Δεν ήταν τέτοια η λογική του Twitter μέχρι που ήρθε αυτός ο μαλάκας και την άλλαξε. Το Twitter ανέκαθεν ήταν ένας [...]

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!