Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
17 / 3 / 2019

Στο Planet of Adventure του Jack Vance – του οποίου το πρώτο βιβλίο, City of the Chasch, διαβάζω αυτό τον καιρό, όπως έχω πρόσφατα ξαναγράψει – υπάρχει μια εξωγήινη φυλή που ονομάζεται Wankh. Ο Jack Vance έβαλε κατά τύχη αυτό το όνομα, μην ξέροντας (ή χωρίς να περάσει απ'το μυαλό του τότε) ότι wank στην αγγλική (όχι αμερικάνικη, μάλλον) αργκό σημαίνει αυνανίζομαι και, κυρίως, κακοσήμαντα. Τουτέστιν: μαλακίζομαι.

Και το δεύτερο βιβλίο της σειράς έχει τίτλο Servants of the Wankh, οπότε μοιάζει λίγο αστείο από μια άποψη...

Αργότερα, η λέξη Wankh αντικαταστάθηκε με τη λέξη Wannek. Αλλά γιατί; Σε φανταστικούς κόσμους παράξενες ηχητικές ομοιομορφίες μπορούν να ισχύουν, δεν μπορούν; Βέβαια, ήταν λίγο τραγελαφικό το θέμα, ομολογουμένως.

Όμως υπάρχει κι ένα βουνό που λέγεται Wank. Σοβαρά. Και είναι ακόμα και τα αρχικά για μια τράπεζα. Δεν κάνω πλάκα· το γράφει εδώ.

Όπως και νάχει, η όλη υπόθεση δείχνει πόσο εύκολα μπορεί ένας συγγραφέας του φανταστικού να πέσει στην παγίδα τού να φτιάξει μια φανταστική λέξη η οποία όμως κάπου στον κόσμο υπάρχει... και σημαίνει κάτι άσχημο. Δεν μπορεί ο συγγραφέας να είναι παντογνώστης. Αν και σήμερα, με το Διαδίκτυο, μπορείς και να ψάξεις... Αλλά, και πάλι, θα ψάχνεις για κάθε γαμημένη λέξη μήπως και υπάρχει, αυτή ή κάποια παρόμοια; Σύντομα θα τρελαθείς. Γιατί πάντα κάτι μοιάζει με κάτι άλλο, αν το καλοσκεφτείς.

Εγώ θα τους λέω Wankh. Έτσι, για το γαμώτο.

 

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!