Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
17 / 2 / 2021

Έπιασα, επιτέλους, να διαβάσω, το The Gap into Vision: Forbidden Knowledge, το δεύτερο βιβλίο της Gap series του Stephen R. Donaldson. Και λέω «επιτέλους» γιατί το πρώτο βιβλίο, το Gap into Conflict: The Real Story, το είχα διαβάσει πριν από πολλά χρόνια. Δε νομίζω ότι καν είναι κάπου στα αναγνώσματα που βάζω στο site μου, κι αυτό σημαίνει ότι το είχα διαβάσει πριν από το 2007. Έναν αιώνα πριν, δηλαδή. Θυμάμαι, όμως, ότι μου άρεσε. Αν και η ιστορία, αναμφίβολα, περιέχει κάποια σεξιστικά στοιχεία, έχει έναν τρομερό δυναμισμό που σε κρατάει κολλημένο. Επίσης, παρότι καθαρά επιστημονική φαντασία, δεν είναι technobabble και η πλοκή έχει πραγματικό ενδιαφέρον και εκπλήξεις. Ακόμα και ο βασικός χαρακτήρας, που μοιάζει τελείως διεστραμμένος, έχει κάτι το σαγηνευτικό, ο γαμιόλης.

Αφού είχα διαβάσει το The Real Story, λοιπόν, έψαχνα τα επόμενα της σειράς. Δεν τα είχα ήδη, γιατί αυτό το βιβλίο το είχα ψαρέψει σ’ένα τρομερό παλαιοβιβλιοπωλείο το οποίο, δυστυχώς, έχει κλείσει πλέον. Δεν ήταν εύκολο να εντοπίσω τα υπόλοιπα βιβλία της σειράς, αλλά τελικά τα κατάφερα. Όμως δεν είχα καθίσει να τα διαβάσω· τα είχα εκεί και κάθονταν, πάντα στα υπόψη, αλλά μόνο στα υπόψη.

Τώρα, τόσα χρόνια μετά, πιάνω να διαβάσω δεύτερο... και είναι σαν να μην είχα ξεχάσει τίποτα από το πρώτο (που σίγουρα κάτι έχω ξεχάσει)· η ιστορία σε βάζει αμέσως μέσα κι αρχίζει να κυλάει με τον ίδιο τρομερό ρυθμό. Κι εδώ υπάρχουν κάποια αρκετά έντονα στοιχεία που ορισμένοι θα μπορούσαν να αποκαλέσουν σεξιστικά, ή, ίσως, φετιχιστικά. Ωστόσο εγώ δεν αισθάνθηκα αυτά να με απωθούν από την αφήγηση. Και μέχρι στιγμής έχω διαβάσει περίπου το ένα τρίτο του βιβλίου και φαίνεται να μου αρέσει.

*

Ο Donaldson δεν είναι κυρίως γνωστός για την Gap series. Κυρίως γνωστός είναι για τη σειρά The Chronicles of Thomas Covenant, την οποία δεν έχω διαβάσει, και δεν σκοπεύω, για να είμαι ειλικρινής. Είναι ακόμα ένας από εκείνους τους κλώνους του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, απ’ό,τι έχω καταλάβει, όπου κυριαρχεί ένας Σκοτεινός Άρχοντας και έρχεται ένας εκλεκτός για να τον καταστρέψει και να σώσει τον κόσμο. Η βασική διαφορά είναι ότι αυτός ο εκλεκτός έρχεται από τον δικό μας κόσμο και εδώ ήταν ανάπηρος· αλλά εκεί δεν είναι, και αισθάνεται ξαφνικά μια τρομερή ελευθερία και πολύ δυνατές ορμές... οπότε ένα από τα πρώτα πράγματα που κάνει είναι να βιάσει μια κοπέλα. Ναι, υπάρχουν κι εδώ σεξιστικά στοιχεία, όπως φαίνεται. Αν και δεν το έχω διαβάσει, όπως είπα, αυτά έχω ακούσει για το Chronicles of Thomas Covenant.

Η Gap series αισθάνομαι να με τραβάει πολύ περισσότερο.

*

(Τι, σας κάνει εντύπωση που σήμερα δεν λέω για κορονοϊό; Ε, δεν μπορεί συνέχεια να λέμε για ένα πράγμα, ακόμα κι αν είναι σημαντικό. Εν τω μεταξύ, ρίξτε κάνα βλέφαρο στην AntiCorona. Ίσως εκεί να αναφέρουν κάτι το αξιοσημείωτο.)

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]