Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
29 / 12 / 2020

(Συνέχεια από το Κάποια«απαγορευμένα» βίντεο για τον κορονοϊό)

 

Ας δούμε λιγάκι το όλο σόου όπως έχει εξελιχτεί μέχρι στιγμής.

Το εμβόλιο έρχεται μέσα σ’ένα φορτηγάκι φρουρούμενο από ειδικές δυνάμεις. Φοβόνταν ότι κανείς πρόκειται να το έκλεβε; Σίγουρα όχι. Ήταν ένα σόου: Κοιτάξτε να δείτε. Έρχεται η σωτηρία σας! Και τη φρουρούμε για να μη χαθεί! Αυτό είναι ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, δώστε σημασία!

Καταλαβαίνεις; Γι’αυτό φρουρούσαν το φορτηγάκι, όχι επειδή φοβόνταν ληστές στον δρόμο. Το φρουρούσαν για να σε εντυπωσιάσουν.

Και ονόμασαν την επιχείρηση «Ελευθερία», τρομάρα τους. Επίσης για εντυπωσιασμό. Ότι, δήθεν, το εμβόλιο θα φέρει την ελευθερία που όλοι οι άνθρωποι – που αισθάνονται καταπιεσμένοι από το lockdown, τις μάσκες, και τα λοιπά – απεγνωσμένα αναζητούν.

Όλα αυτά – μάσκες, lockdown, η παράλογη αύξηση των κρουσμάτων παρά το lockdown, κτλ – έγιναν, κατά βάση, γι’αυτό τον λόγο: για να νιώσεις καταπιεσμένος. Δεν έγιναν για να σε προστατέψουν. Και τώρα, που είσαι καταπιεσμένος, έρχεται... η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Ε, δε θες την ελευθερία σου;

Δε θες τη σύριγγα που θα σου δώσει την ελευθερία σου;

Αλλά η παράσταση δεν τελειώνει εκεί. Ολόκληρο b-movie έχει γίνει («Η Κορονοπαρέα της Νέας Επιδημίας,» λέω να το πούμε).

Βάζουν, μετά, εκείνη την ξανθιά από τη ΜΕΘ να κάνει πρώτη το εμβόλιο. Και δες φωτογραφία που κυκλοφορεί:

Τη βάζουν να κάνει το δάχτυλο της νίκης μες στη μούρη μας (έτσι μπράβο, κοριτσάρα μου, δολοφόνησε– εεεε, σώσε την ανθρωπότητα!). Πάλι, προφανώς, για λόγους επηρεασμού: Να δείτε, αυτή το κάνει, άρα είναι ΟΚ το εμβόλιο, άρα πρέπει να το κάνετε κι εσείς, μπλα, μπλα, μπλα...

Αλλά για να ρίξουμε μια πιο κοντινή, ζουμαρισμένη ματιά στο πρόσωπο αυτής της γυναίκας, της κυρίας Καμπισιούλη. Βέβαια, δεν φαίνονται και πολλά με τη μάσκα, αλλά φαίνεται εκείνο που έχει σημασία: τα μάτια. Σου μοιάζουν αυτά για μάτια ανθρώπου σίγουρου και χαρούμενου; Πρόσεξε: το δεξί μάτι είναι πεσμένο, το αριστερό είναι ορθάνοιχτο. Αυτό συμβαίνει όταν συγκεκριμένα κέντρα του εγκεφάλου βρίσκονται σε λειτουργία ενώ άλλων η λειτουργία καταπνίγεται. Συμβαίνει, συνήθως, όταν κάποιος άνθρωπος έχει μια μεγάλη στεναχώρια, ή νιώθει ένα μεγάλο άγχος, αλλά το καταπνίγει και συνεχίζει.

Όταν η κυρία Καμπισιούλη έκανε το εμβόλιο ήταν τρομαγμένη, ή, ίσως, εκφοβισμένη, ή κάπως εξαναγκασμένη. Έτσι, τουλάχιστον, κρίνω εγώ από τα μάτια της (που σπάνια λένε ψέματα εκτός αν ξέρεις τι να κάνεις με τα μάτια σου – και λίγοι το ξέρουν αυτό).

Μετά, έτυχε να βρω αυτό εδώ το βίντεο, όπου μια ρεπόρτερ της ΕΡΤ-1 μιλά με την Καμπισιούλη, η οποία, και πάλι, μου φάνηκε κομπλαρισμένη/φοβισμένη/καταπιεσμένη από τον τρόπο που μιλούσε. Δε μου έδωσε την εντύπωση ανθρώπου σίγουρου και μη φοβισμένου, αλλά το αντίθετο.

Και μετά, η δημοσιογράφος τη ρωτά (χρονική ροή 1:55) αν υπήρχε στιγμή που είχε δεύτερες σκέψεις για το εμβόλιο, και τι απαντά η δικιά σου; «Όχι. Ως υγειονομικός δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να κάνει δεύτερες σκέψεις. Εμείς οι υγειονομικοί δεν επιτρέπεται να κάνουμε δεύτερες σκέψεις.»

Και συνεχίζει λέγοντας παρόμοια πράγματα.

Τι λογική προωθεί η κυρία Καμπισιούλη; Τη λογική «Πίστευε και μη ερευνά», ουσιαστικά. Τη λογική «Υπάκουγε και μην αμφισβητείς». Τη λογική «Κάνε ό,τι σου λένε και μην ψάχνεις, ποτέ».

Σου λέει, δηλαδή, αυτή η τρομερά δημοκρατική και έξυπνη κυρία να μη σκέφτεσαι και απλά να υπακούς.

Και σε ρωτάω εγώ: Θες έτσι να ζεις;

Γιατί, δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ αυτό το θεωρώ ζωντανό θάνατο. Είναι σαν να είσαι ζόμπι και να περπατάς παραπατώντας και μουγκρίζοντας άναρθρα.

Αλλά το σόου συνεχίζεται, δεν τελειώνει εδώ.

Έρχονται την άλλη μέρα όλα τα μεγάλα αφεντικά της χώρας – τα τσιράκια, δηλαδή, των αφεντικών του εξωτερικού – και πάνε όλοι οι βλαμμένοι ομαδικά να εμβολιαστούν, επιδεικνύοντάς το, φυσικά, μέχρι αηδίας για τα μάτια του «χαζού λαού». (Βαρουφάκη μαλάκα, ντροπή σου. Κάποτε το έπαιζες επαναστάτης. Θυμάσαι; Μάλλον όχι.)

Τώρα, λένε διάφοροι ότι ίσως να μην έκαναν το πραγματικό εμβόλιο αλλά πιθανώς να είχε μέσα μόνο φυσικό ορό, ή αρκετό φυσικό ορό ώστε να αραιώσει την ουσία. Πολύ πιθανόν να είναι έτσι. Το πιθανότερο, βασικά.

Όμως δεν έχει σημασία αν είναι έτσι ή όχι.

Σημασία έχει το εξής ερώτημα: Αν ο Μητσοτάκης και η Κορονοπαρέα του της Νέας Επιδημίας ανέβαιναν πάνω στη στέγη της Βουλής και πηδούσαν κάτω με το κεφάλι, θα πηδούσες μαζί τους;

Μόνο οι αφελείς θα εντυπωσιάζονταν από έναν τέτοιο μαζικό εμβολιασμοί των ανθρώπων που (δυστυχώς) μας διοικούν.

Πιθανά σενάρια σχετικά με τον εμβολιασμό τους:

  • Έκαναν το εμβόλιο επειδή τους έχουν εξαναγκάσει με κάποιο τρόπο
  • Δεν έκαναν το πραγματικό εμβόλιο – το έκαναν αραιωμένο ή ήταν μόνο φυσικός ορός.
  • Έκαναν το πραγματικό εμβόλιο αλλά όταν πήγαν σπίτι τους πήραν κάποιο αντίδοτο που το ακυρώνει.

Δεν λέω ότι κάτι από αυτά ισχύει σίγουρα, αλλά τα θεωρώ πιθανά.

*

Κάποια δεδομένα γενικά για τα εμβόλια και τα φάρμακα, τα οποία δεν είναι υποθετικά σενάρια:

Τα εμβόλια, και όλα τα φάρμακα, πρέπει να περάσουν από ένα δοκιμαστικό στάδιο προτού θεωρηθούν σχετικά ασφαλή (γιατί απόλυτα ασφαλές φάρμακο δεν υπάρχει). Τα εμβόλια του Covid δεν έχουν περάσει από αυτό το στάδιο, άρα ζητάνε από εμάς ουσιαστικά να γίνουμε τα πειραματόζωα.

Τα εμβόλια κανονικά χρειάζονται πέντε ή περισσότερα χρόνια για να ετοιμαστούν.

Τα εμβόλια δεν δρουν άμεσα. Αφού το πάρεις, μετά από δυο βδομάδες συνήθως αρχίζει να δρα.

Οι παρενέργειες που μπορεί να έχουν τα εμβόλια είναι ποικίλες και μπορεί να διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Μάλιστα, κάποιες από αυτές είναι μακροχρόνιες – δηλαδή, μπορεί να κάνεις σήμερα το εμβόλιο, να νομίζεις ότι δεν έπαθες τίποτα, αλλά κάτι να πάθεις μετά από ένα χρόνο ή περισσότερο.

Είναι απάνθρωπο και φασιστικό άνθρωπος να επιβάλλει σε άνθρωπο, με το έτσι θέλω, να δεχτεί φάρμακο ή εμβόλιο, γιατί παρεμβαίνει σε ένα θέμα που είναι καθαρά προσωπικό: το σώμα του. Το να προσπαθείς να επιβάλεις εξαναγκαστικό εμβολιασμό σημαίνει ότι είσαι ένας απάνθρωπος φασίστας στον οποίο δεν πρέπει να δείξουμε κανένα έλεος. Και να το έχουν αυτό υπόψη τους όσοι υποβοηθούν τους κορονοκράτορες να επιβάλλουν εμβολιασμό. Δεν είμαστε μαλάκες· ξέρουμε τι συμβαίνει.

*

Τώρα, αν αυτή η πανδημία είχε κάποια σοβαρή επικινδυνότητα, ίσως να ήταν και πιο σοβαρό το θέμα του εμβολιασμού. Αλλά τα μόνα που ξέρουμε είναι:

(α) ο κορονοϊός μεταδίδεται σχετικά εύκολα, αλλά όχι απαραίτητα προκαλώντας τίποτα το κακό στον άνθρωπο·

(β) η θνησιμότητα είναι εξαιρετικά μικρή·

(γ) η θνησιμότητα για άτομα που δεν είναι άνω των 70 ή σε ευπαθείς ομάδες είναι σχεδόν μηδενική·

(δ) η ασυμπτωματικοί δεν τον μεταδίδουν παρά μόνο σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις.

Αν είχαμε μια πανδημία που εξαπλωνόταν γρήγορα – έβλεπες τη μια μέρα 5.000 κρούσματα, και την άλλη 20.000, και την άλλη 50.000 – και είχε μεγάλη θνησιμότητα, όπως πχ 50%, τότε... τότε νομίζω πως και ο ίδιος ο κόσμος θα ήθελε να κάνει κάποιο εμβόλιο, έστω κι αν έπαιρνε ένα ρίσκο για τον εαυτό του.

Τώρα, όμως; Με τέτοια δεδομένα; Και με τέτοια κοροϊδία σχετικά με τα κρούσματα και τους θανάτους;

Και να προσπαθούν να κάνουν το εμβόλιο εμμέσως, αν όχι άμεσα, υποχρεωτικό;

Μήπως εδώ κάτι δεν πάει καλά;

Θα τους αφήσουμε να μας καταστήσουν έτσι φυλακισμένους μέσα στη χώρα μας και, συγχρόνως, πειραματόζωα;

Ανεχτήκαμε την τρομοκρατία των mainstream δημοσιογράφων.

Ανεχτήκαμε το καρναβάλι με τις μάσκες.

Ανεχτήκαμε – μόλις και μετά βίας – το καταστροφικό lockdown.

Θα ανεχτούμε τώρα να μας κλέψουν το ίδιο μας το σώμα; Να μας πουν τι θα βάλουμε μέσα στο σώμα μας;

Μόνο μία απάντηση υπάρχει σ’αυτό, όπως όλοι γνωρίζουμε:

Επανάσταση.

Και, για τους τσιτωμένους, δεν αναφέρομαι σε πιστολιές και βόμβες. Επανάσταση σημαίνει πλήρης άρνηση συμμόρφωσης με οτιδήποτε σχετικό με τον Covid-19, ειδικά σε ό,τι έχει σχέση με το εμβόλιο.

Γιατί με τις ζωές μας δεν παίζουμε.

Κι αν αυτά τα κορονοπαράσιτα θέλουν να καταστήσουν τη ζωή σ’αυτή τη χώρα ζωντανό θάνατο, ένα έχω να τους πω: Δεν είμαι εγώ φυλακισμένος εδώ μαζί τους· είναι αυτοί φυλακισμένοι εδώ μαζί μου.

*

Θέλω επίσης να χαιρετίσω τον Γιώργο Τράγκα που, παρά την προχωρημένη ηλικία του, παρά τα προβλήματα υγείας που έχει, παρά τον πόλεμο που του έχουν κάνει τα λαμόγια της κορονοκρατίας, συνεχίζει να κάνει πραγματική και ελεύθερη δημοσιογραφία σ’αυτή τη χώρα. Να τον μιμηθείτε. Έχετε να μάθετε κάτι από αυτόν.

Αντιθέτως, έχουμε κάτι άλλα τραγικά παραδείγματα από γλοιώδεις δημοσιογράφους όπως τον Εισαγγελάτο– συγνώμη, Ευαγγελάτο, που προσπαθούν να εκβιάσουν και να τρομοκρατήσουν τον κόσμο. Εμένα δεν με τρομάζουν αυτοί χαφιέδες. Χρειάζονται ξύλο με βρεγμένη σανίδα, να γίνει ο κώλος τους κόκκινος σαν μαϊμούς.

*

Τι μπορείς να κάνεις ΕΣΥ.

Πάντα να σκέφτεσαι και να αμφισβητείς αυτά που σου λένε από την τηλεόραση και τα mainstream media. Να μη δέχεσαι ποτέ να σε τρομάζουν. Δεν υπάρχει τίποτα για να φοβηθείς πέρα από τον φόβο τον ίδιο.

Να κάνεις προσωπική έρευνα. Μην περιμένεις να την κάνουν άλλοι για σένα.

Να εξαπλώνεις την αλήθεια για τον κορονοϊό, με ό,τι μέσο μπορείς, και να τους θυμίζεις κάθε μέρα ότι είσαι ελεύθερος άνθρωπος.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)