Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
24 / 8 / 2021

Διάβασα το The Scarlet Plague του Jack London, και η αλήθεια είναι πως θα το είχα τελειώσει νωρίτερα, γιατί το βιβλίο είναι μικρό, αλλά τύχαινε τελευταία να έχω κάτι δουλειές. Δεν είναι μυθιστόρημα, ουσιαστικά· νουβέλα είναι. Οι εντυπώσεις που μου άφησε ήταν καλές. Μου άρεσε. Ο τρόπος γραφής του Λόντον είναι απλός, ξεκάθαρος, λιτός, χωρίς να είναι απλοϊκός. Αφήνει την πολυπλοκότητα της σκέψης του να φανεί μέσα από τα γραφόμενά του αντί να προσπαθεί με την πολυπλοκότητα των γραφόμενών του να κρύψει την απλοϊκότητα της σκέψης του.

Το προτείνω ανεπιφύλακτα στους πάντες, είτε τους αρέσει η (επιστημονική) φαντασία είτε όχι. Μπορείς να το πεις όπως θέλεις το βιβλίο. Από μεταποκαλυπτικό σκηνικό μέχρι σχολιασμό για τον ανθρώπινο πολιτισμό. Μπορείτε, επίσης, να το κατεβάσετε δωρεάν από εδώ (και πιθανώς και από αλλού), νόμιμα· το copyright έχει λήξει ύστερα από τόσα χρόνια: το βιβλίο ανήκει επισήμως στο public domain.

Ένα πράγμα, όμως, μου έκανε τρομερή εντύπωση διαβάζοντας το άρθρο της Wikipedia για το The Scarlet Plague. Γράφει: The book was noted in 2020 as having been very similar to the COVID-19 pandemic, especially given London wrote it at a time when the world was not as quickly connected by travel as it is today.

Και αληθινά αναρωτιέμαι: πού βλέπουν την ομοιότητα ανάμεσα στον Covid και στην Πορφυρή Πανούκλα που περιγράφει ο Τζακ Λόντον; Γιατί εγώ δεν παρατήρησα καμία απολύτως ομοιότητα καθώς διάβαζα το βιβλίο, παρά μόνο στο ότι και τα δύο είναι λοιμώδη νοσήματα. Η Πορφυρή Πανούκλα είναι ένα πράγμα χειρότερο από τον μεσαιωνικό Μαύρο Θάνατο (τη βουνωνική πανώλη που υπάρχει ώς σήμερα – δεν έχει ακόμα εξαφανιστεί)· αφανίζει το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας· στοίχημα είναι αν μένει ζωντανό το 1%. Δεν είναι καν αναπνευστικό νόσημα, απ’ό,τι φαίνεται μέσα στην ιστορία, δεν κάνει πνευμονίες.

Ποια σχέση υπάρχει με τον Covid, που η πιθανότητα να σε σκοτώσει – αν τον κολλήσεις καν – είναι γύρω στο 0,05%;

Καμία, προφανώς.

Αλλά έχουμε καταντήσει σήμερα να συγκρίνουμε την οποιαδήποτε λοιμώδη νόσο με τον Covid, λες και ο Covid είναι το τέλος του κόσμου (όπως θέλουν τα mainstream media, παραπλανητικά, να μας κάνουν να πιστέψουμε).

Έχουμε φτάσει στο άκρο της θανατοφοβικής παράνοιας και κινδυνεύουμε να πέσουμε στον γκρεμό που είναι ένα βήμα παραδίπλα.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Νοεμβρίου (18/11)


ταινίες βασισμένες σε ανολοκλήρωτα βιβλία — συγγραφέας του διαφωτισμού που νόμιζε ότι ήταν λυκάνθρωπος — η μυστικιστική βιβλιοθήκη του dennis wheatley — δίκες για τα ζώα — εικόνες όντων με τρία μάτια (και άνω) — wally wood (τέχνη) — «πόλεμος κατά της ομορφιάς» στην τέχνη; — εικονογραφήσεις τρόμου από παλιά pulp περιοδικά — οι x-men του john bolton — ένα δωρεάν ελληνικό παιχνίδι τρόμου — marian wawrzeniecki (τέχνη) (1891–1923) — séverine pineaux (τέχνη) — jack williamson — & περισσότερα στο linx...

 

Η Ψυχεδελική Παράδοση στη Φανταστική Λογοτεχνία


Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράφει ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι αρκετά βασισμένη στη ρομαντική παράδοση. Αλλά, φυσικά, δεν είναι βασισμένη μόνο σ’αυτήν. Είναι εξίσου βασισμένη και στην ψυχεδελική παράδοση.

Όταν πολύς κόσμος ακούει για «ψυχεδελική παράδοση», συνήθως σκέφτεται δύο πράγματα – ή, ίσως, τρία. Το πρώτο είναι το ψυχεδελικό ρεύμα του ’60, με τους χίπηδες, τη ροκ μουσική, και όλα τα σχετικά. Το δεύτερο είναι τα ναρκωτικά – γενικά κι αόριστα – όπως έχει καταντήσει να ονομάζονται συλλήβδην όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί που σκέφτονται το πρώτο είθισται να το σκέφτονται με κάπως καλό τρόπο. Αυτοί που σκέφτονται το δεύτερο είθισται να το σκέφτονται ως κάτι το κακό. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια, ακριβώς· και τα δύο βασίζονται σε προκαταλήψεις.

Το τρίτο που μπορεί να σκέφτονται κάποιοι (πιο «ψαγμένοι») είναι η παράδοση του σαμανισμού, που ναι μεν υπάρχει και στα βιβλία του Καστανέντα αλλά είναι, ουσιαστικά, πολύ αρχαία παράδοση. Υπήρχε ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα, φυσικά. (Τι νομίζετε ότι έκαναν στο Μαντείο των Δελφών; Έπαιζαν τάβλι;)

Η φανταστική λογοτεχνία, όσον αφορά την ψυχεδελική παράδοση, δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο από αυτά. Βασίζεται σε όλα συγχρόνως, και σε ακόμα περισσότερα, αν το παρατηρήσεις λίγο στο βάθος – αλλά, δυστυχώς, οι πιο πολλοί δεν το παρατηρούν. Αυτό είναι ένα στοιχείο της φανταστικής λογοτεχνίας που, αν και πολύ βασικό, συχνά παραβλέπεται, ή περνά παράπλευρα χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (4/11)


RIP Patrick Stewart (X-Men, Star Trek, & άλλα) — RævJäger (μουσική: dungeon synth, ατμοσφαιρική, μελωδική) — Syd Mead (φουτουριστικοί πίνακες ) — Marigold Santos (σουρεαλιστική, ψυχεδελική τέχνη) — Οι αντιδράσεις στη διακοπή του AO3 — Συμπαντικός Τρόμος (Cosmic Horror) — Ταινίες με μάγισσες — Βαμπίρ του διαστήματος — MAME32 Plus! Plus! (παλιά, κλασικά Arcade) — Ζωγραφική φαντασίας στο heavy metal — Salvator Rosa (τέχνη) — Gray Morrow (κι άλλη τέχνη) — A. E. Van Vogt (σε κόμιξ) — Real-ESRGAN-ncnn-vulkan (μηχανή τεχνητής νοημοσύνης για μεγέθυνση εικόνων) — Πολλά ακόμα καταφτάνουν στο LinX