Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
25 / 3 / 2020

Μα, πάλι για τυχαιότητα να γράψω; Έχω ήδη γράψει ένα, δύο, τρία άλλα posts.

Αλλά γιατί όχι; Η τυχαιότητα πάντα θεωρώ ότι έχει ενδιαφέρον, κι επιπλέον δεν ξέρω τι άλλο να γράψω σήμερα.

Τις προάλλες, έλεγα ότι κατάφερα τελικά να φτιάξω έναν αλγόριθμο που σου δίνει τυχαίους αριθμούς. Αλλά έκανα λάθος. Τελικά, είναι πολύ πιο δύσκολο απ’ό,τι φαίνεται το να βάλεις το μηχάνημα να σου δίνει πραγματικά καλούς τυχαίους αριθμούς. Ανακάλυψα ένα bug στο πρόγραμμα και το διόρθωσα, και μετά τσέκαρα πάλι τους τυχαίους αριθμούς (με το πρόγραμμα για τυχαίες εικόνες, όπως έχω ήδη αναφέρει) και είδα ότι τώρα χάνονται πάλι κάποιοι αριθμοί. Χάνονται σταθερά. Δεν μπορούν καθόλου να εμφανιστούν. Ή, ίσως, οι πιθανότητες είναι τόσο μικρές να εμφανιστούν που το θέμα δεν έχει νόημα ούτως ή άλλως – είναι σαν να μην υπάρχουν. Το σκάλισα λίγο αλλά δεν παρουσιάστηκε καμιά σοβαρή λύση. Έτσι το παράτησα και αποφάσισα να χρησιμοποιώ στο εξής το Mersenne Twister, ένα PRNG που είναι και το default της AutoHotKey, της γλώσσας που χρησιμοποιώ για προσωπικά προγράμματα (είναι γρήγορη, δυνατή, με σύνταξη σαν απλουστευμένη C++, και μέσα στα Windows μπορείς μ’αυτήν να κάνεις σχεδόν ό,τι σου κατεβαίνει στο κεφάλι χωρίς να θέλεις 5 ώρες για μια απλή λειτουργία).

Το Mersenne Twister, παρότι αρκετοί λένε πως έχει προβλήματα, μέχρι στιγμής είναι το καλύτερο που έχω συναντήσει. Κατά πρώτον, κάνει κάτι πολύ βασικό: δεν χάνει αριθμούς. Το δοκίμασα. Δεν έχασα ούτε μια εικόνα από τριψήφιο αριθμό τυχαίων εικόνων· τις παρουσίασε τελικά όλες, και δεν άργησε και τόσο. Το Mersenne Twister είναι βασισμένο σε κάτι περίεργες μαθηματικές ακολουθίες που με κάνουν να ζαλίζομαι, αλλά φαίνεται να δουλεύει καλά.

Όταν το έβαζα να ρίχνει ζάρια (τουτέστιν, μικρούς τυχαίους αριθμούς), ορισμένες φορές μού έδινε μια περίεργη εντύπωση, και ακόμα μπορεί να μου δώσει μια τέτοια εντύπωση. Αλλά, από την άλλη, γιατί αυτοί οι αριθμοί να μην είναι τυχαίοι;

Έπιασα και έριξα μερικά ζάρια με τα χέρια μου πέντ’ έξι φορές και παρατήρησα τα αποτελέσματα σαν απλούς αριθμούς, αγνοώντας ότι είχα πραγματικά ζάρια μπροστά μου. Αν αυτά τα αποτελέσματα σ’τα είχε δώσει το μηχάνημα τι θα έλεγες; ρώτησα τον εαυτό μου. Και σε αρκετές απ’αυτές τις περιπτώσεις η απάντηση ήταν ότι μάλλον θα έλεγα πως κάτι δεν πηγαίνει καλά, πως ο αριθμός δεν είναι αρκετά τυχαίος.

Αλλά αυτά ήταν πραγματικά ζάρια που είχα ρίξει...

Επομένως, τα αποτελέσματα του Mersenne Twister, ακόμα και για μικρούς τυχαίους αριθμούς, δεν είναι και τόσο άσχημα, κατέληξα.

Τώρα, για το αν όλοι οι αριθμοί έχουν ίσες πιθανότητες να εμφανιστούν, αυτό δεν το ξέρω, και δεν το νομίζω. Αλλά δεν έχει πραγματικά μεγάλη σημασία. Εξάλλου, PRNG σημαίνει pseudorandom number generator.

Έκανα, από περιέργεια, και ένα πείραμα με τη Javascript που είναι μια πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη γλώσσα, να δω τι αποτελέσματα μπορεί να μου δώσει. Την έβαλα να μου δημιουργήσει, μέσα σε ένα αρχείο HTML, 500 τυχαίους αριθμούς από το 1 μέχρι το 156. Πήρα τα αποτελέσματα από εκεί και τα καθάρισα από όμοιους αριθμούς και τα έβαλα κατά αριθμητική σειρά, το ένα κάτω από το άλλο, μέσα σε ένα αρχείο ΤΧΤ, και κοίταξα πόσες σειρές είχε το αρχείο. Αν είχαν βγει όλοι οι αριθμοί, θα έπρεπε να είναι 156. Δεν ήταν 156. Έχανε, αν θυμάμαι καλά, 15 ή 16 αριθμούς. Δεν έψαξα να βρω ποιους.

Το ξανάκανα το πείραμα και πάλι το ίδιο αποτέλεσμα είχα: έχανε πάλι αριθμούς.

Και το να χάνει 15 αριθμούς στους 150 είναι σαν να λέμε ότι χάνει το 10%. Δεν είναι λίγο. Μπορεί να μην έχει μεγάλη σημασία αν θες απλά έναν αριθμό που να είναι πιο μεγάλος ή πιο μικρός από κάτι, ή έναν ό,τι νάναι αριθμό για την ονομασία μιας μεταβλητής πχ. Αλλά έχει σημασία αν ο κάθε αριθμός αντιστοιχεί σε κάτι το ξεχωριστό και θες να μπορούν να βγουν όλοι κάποια στιγμή.

Βλέπεις αυτό το πλαίσιο πάνω από το post, που παρουσιάζει τον τίτλο ενός τυχαίου post από το blog; Αν πατήσεις το κουμπάκι που γράφει «Τυχαίο» θα σου δώσει ένα άλλο τυχαίο post. Είναι φτιαγμένο με Javascript, και να είσαι σίγουρος ότι κάποια post δεν μπορούν να εμφανιστούν μέχρι πάλι να προσθέσω ένα καινούργιο post στο blog, οπότε και τα τυχαία αποτελέσματα αλλάζουν πάλι, και χάνονται κάποια άλλα...

Αξιοσημείωτο, επίσης, ότι μέχρι στιγμής το μόνο ηλεκτρονικό πράγμα που υποτίθεται ότι μπορεί να σου δώσει πραγματικά τυχαίους αριθμούς είναι το hardware random number generator που δημιουργεί τυχαίους αριθμούς από εξωτερικά φυσικά δεδομένα, όχι μέσω αλγόριθμου.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)