Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
27 / 3 / 2021

Αυτό είναι επάνω στο πρωτοσέλιδο σημερινής εφημερίδας.

Σε τούτη τη χώρα, τόσα χρόνια έχουν καταστρέψει κάθε είδους παραγωγική δραστηριότητα· δεν παράγουμε τίποτα πέρα από ελάχιστα πράγματα. Μόνο τουρισμό και υπηρεσίες πουλάμε.

Για να αναπτυχθεί η εγχώρια παραγωγική δραστηριότητα, χρήματα δεν δίνονται.

Για να ενισχυθούν τα κρατικά νοσοκομεία με εξοπλισμό και προσωπικό, χρήματα δεν δίνονται.

Για να ενισχυθεί ο οποιοσδήποτε δημιουργικός άνθρωπος ώστε να κάνει την οποιαδήποτε δημιουργική δραστηριότητα, χρήματα δεν δίνονται.

Αλλά για τα εμβόλια σκέφτονται να δώσουν το τρελό ποσό των 100 με 200 εκατομμυρίων ευρώ (!) προκειμένου να φτιαχτεί εργοστάσιο που θα τα παράγει. Πράγμα που, αν γίνει πραγματικότητα, θα είναι τουλάχιστον ύποπτο, από άποψη κόστους και μόνο. Κατά τα άλλα, θα σημαίνει ότι η χώρα (μη μπορώντας πλέον να είναι τουριστικό κέντρο) θα μετατραπεί σε μια χώρα παραγωγής εμβολίων και εμβολιαστικών κέντρων.

Εννοείται, βέβαια, ότι όλο αυτό προωθεί, συγχρόνως, τη φασιστική ατζέντα με τα πιστοποιητικά εμβολιασμού και τον εμμέσως αλλά σαφώς καταναγκαστικό εμβολιασμό των πάντων, τη σιχαμερή λογική τού να πρέπει οι υγιείς να παίρνουν φάρμακα για να τους επιτρέπεται να υπάρχουν.

Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση δεν μπορεί να δώσει χρήματα για να αγοράσει μονοκλωνικά αντισώματα ή οποιαδήποτε άλλα φάρμακα για τη θεραπεία των ασθενών από Covid... Αφήνει τους ασθενείς να πεθαίνουν και τα νοσοκομεία να αναστενάζουν. Εσκεμμένα, φυσικά. Ώστε, μετά, να βγουν και να πουν γι’ακόμα μια φορά ότι το εμβόλιο είναι η μόνη σωτηρία – δηλαδή, οι υγιείς να παίρνουν ένα πειραματικό φάρμακο ανά τακτά χρονικά διαστήματα, να βάζουν σε αχρείαστο κίνδυνο την υγεία τους λόγω των φαρμάκων, να περιθωριοποιούνται όσοι δεν έχουν πάρει το φάρμακο, και, φυσικά, οι φαρμακοβιομηχανίες και τα πολιτικά τσιράκια τους να θησαυρίζουν από την όλη κομπίνα.

Αντισταθείτε όσο έχετε ακόμα καιρό.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]