Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
3 / 2024

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (209)

Παπαγκάλο...

Το χρονίζειν δεν είναι καλό

Τις προάλλες θυμήθηκα τον GRR Martin, και λέω: τι γίνεται αυτός ο τύπος; Έχει πια κυκλοφορήσει το επόμενο βιβλίο του A Song of Ice and Fire, το Winds of Winter;

Βέβαια, αν είχε συμβεί αυτό, μάλλον θα το είχα ακούσει από κάπου. Αλλά παρ’όλ’αυτά κοίταξα. Και, όχι, δεν το έχει ακόμα τελειώσει.

Ακόμα...

Πότε περιμένει; αναρωτήθηκα. Μετά θάνατον;

Και μετά αναρωτήθηκα το άλλο: Πότε διάβασες, ρε φίλε, το προηγούμενο βιβλίο της σειράς, το Dance of Dragons;

Και η απάντηση; Το 2011!

Πριν από 13 χρόνια. Μια ολόκληρη ζωή. Και ακόμα δεν έχει τελειώσει το επόμενο βιβλίο.

Θυμάμαι τον εαυτό μου πριν από 13 χρόνια και ήταν άλλος άνθρωπος. Έγραφε άλλα πράγματα. Θα μπορούσα ακόμα να γράφω αυτά που έγραφα πριν από 13 χρόνια; Την ίδια σειρά; Μάλλον θα είχα αυτοκτονήσει...

Πώς μπορείς να διατηρήσεις τον ενθουσιασμό σου για κάτι σε [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (208)

Πολύ περίεργα πράγματα...

Καρναβαλική Αθήνα

Το καρναβάλι χτες στην Αθήνα ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Προσωπικά, δεν θυμάμαι ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες να έχει γίνει τίποτα παρόμοιο, και ελπίζω να επαναληφθεί.

Ξεκίνησε από το Σύνταγμα και κατέβηκε στην Ερμού, όπου είδαμε κάτι σκηνές με καταπληκτικούς ζογκλέρ, θεές ντυμένες με φτερά, και εκθαμβωτικές χορεύτριες με σημαίες και πέπλα:

Ακόμα και επίδειξη πολεμικών τεχνών είχε μες στη μέση του δρόμου από αυτούς τους δύο άντρακλες με τα εξωφρενικά σώματα που νομίζεις ότι βγήκαν από ιστορία με τον Σεβάχ τον Θαλασσινό.

Και ορισμένα από τα άτομα της συνοδίας είχαν... τρομερό ύψος.

Κατέβηκαν προς το Μοναστηράκι, κι εμείς μαζί τους...

Φτάσαμε βράδυ εκεί.

Μετά ακολούθησαν κάποια άλλα δρώμενα στη σκηνή που είχε ετοιμαστεί. [...]

Το πρώτο φιλί της Έχιδνας

Όπως έχω ξαναπεί, αν και συνεχίζω να γράφω μανιωδώς όπως πάντα, δεν δημοσιεύω τώρα βιβλία, γιατί είχα ήδη δημοσιεύσει αρκετά τελευταία. Είχα πει ότι θα ξεκινήσω να δημοσιεύω πάλι από το 2025, αλλά ίσως να ξεκινήσω και από τα τέλη του 2024 (σίγουρα, δηλαδή, μετά το καλοκαίρι). Δεν βιάζομαι γιατί, έτσι κι αλλιώς, σ’αυτή τη μπουρδελοχώρα που ζούμε, συγγραφέας, ειδικά συγγραφέας φαντασίας, φράγκο δεν βγάζει από όσα και να γράψει, όσα και να δημοσιεύσει. Αλλά, από την άλλη, δε γαμιέται, δεν έχει νόημα να μη δημοσιεύσεις κάτι που μπορεί να διαβαστεί και το ξέρεις ότι είναι γαμάτο.

Οπότε, λέω να σας δώσω μια γεύση του τι θα ακολουθήσει από τα τέλη του 2024, αν είμαι ακόμα ζωντανός. Έχω ήδη ξεκινήσει να φτιάχνω τα εξώφυλλα, και αυτό είναι το πρώτο της Αναζήτησης του Οφιομαχητή (σε σμίκρυνση).

Και αυτή είναι η περίληψη, [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (207)

Τι κοτόφατσα είναι αυτή;

Πλάκωσαν οι θίνες και μας σκέπασαν

Shai-Hulud is my master...

Το δεύτερο μέρος της ταινίας Dune ήταν σίγουρα το ίδιο καλό με το πρώτο. Ίσως να ήταν και καλύτερο. Πάλι, πολύ πιστό στο μυθιστόρημα του Herbert. Μια, δυο σκηνές είχε μόνο που δεν υπήρχαν στο βιβλίο, αν δεν κάνω λάθος. Εξαιρετική απόδοση. Τολμώ να πω ότι μάλλον είναι η καλύτερη κινηματογραφική απόδοση του Dune μέχρι στιγμής.

Η τελική μονομαχία του Πολ με τον Φέιντ διαφέρει, βέβαια, λίγο απ’ό,τι στο βιβλίο. Τραγωδία, το ξέρω. Αλλά διαφέρει. Από την άλλη, δεν θα μπορούσε ποτέ να ήταν ίδια. Γιατί στο βιβλίο η μονομαχία αυτή πηγαίνει πιο αργά – διαβάζεις τις σκέψεις των χαρακτήρων και το τι αντιλαμβάνονται. Έχει ένα φυσικό slow motion, μια τρομερά ψυχεδελική αίσθηση. Είσαι εκεί. Στην ταινία απλώς τους βλέπεις να χτυπιούνται στα γρήγορα, και προς το τέλος γίνεται το κλασικό «Είναι νεκρός... Όχι! [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (206)

Ζεύς;

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]