Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
12 / 12 / 2021

...Κι αυτό που λένε δεν είναι καθόλου ωραίο.

Κάνοντας αστική περιπλάνηση στην Αθήνα χτες, 11/12/2021, Σάββατο λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, έβλεπα κατά κύριο λόγο νέκρα στα καταστήματα. Δεν μπορώ να πω ακριβώς ότι τους λυπάμαι αφού δεν επέλεξαν να αντισταθούν και να πουν ένα ηχηρό ΟΧΙ, ΔΕΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΑΣΤΕ, αλλά αυτή δεν είναι κατάσταση... Είναι εικόνα διάλυσης.

Μόνο στην Ερμού είχε κάποιο κόσμο, ομολογουμένως, αλλά ούτε κατά διάνοια τον κόσμο που θα έπρεπε λογικά να έχει αυτές τις μέρες. Και, ενώ αυτοί πήγαιναν να δείξουν ταυτότητα και πιστοποιητικό στις εισόδους, σε μια γωνία ήταν ένας ζητιάνος, κουκουλωμένος, ξεπαγιασμένος.

Κατά τα άλλα, ενδιαφέρει κάποιους να μη χαθεί καμιά ανθρώπινη ζωή και γι’αυτό κλέβουν τις ελευθερίες του κόσμου...

Εν τω μεταξύ, σε όλους τους άλλους δρόμους, σου σφυρίζαμε από τα καταστήματα, κυριολεκτικά, για να μπεις να ψωνίσεις. Ανεμβολίαστος δεν υφίσταται, σας το λέω, παρά μόνο στα μεγάλα καταστήματα που έχουν φρουρό στην πόρτα. Πολλοί από τους άλλους αφήνουν τον οποιονδήποτε να μπει. Τι έχουν να χάσουν; Θα φοβηθούν το πρόστιμο όταν είναι στα όρια της οικονομικής κατάρρευσης; Και, από υγειονομικής άποψης, ποιο το νόημα; Θα «μολύνει» ο ανεμβολίαστος τον κανένα που είναι μες στο κατάστημα;

Αυτούς να τους υποστηρίζετε. Τα μικρά μαγαζιά δεν μπορούν εύκολα να τα ελέγξουν (γι’αυτό και προσπαθούν να τα καταστρέψουν)· ο έλεγχος γίνεται στα πιο μεγάλα καταστήματα. Εκεί να μην πατάτε ούτε με χαρτί.

Όσοι έμποροι μπορούν, δε, βγάζουν τα εμπορεύματα έξω από την πόρτα και διαλέγεις ό,τι θέλεις εκεί. Σ’ένα κατάστημα μπήκα και παραμέσα γιατί ήθελα να δω κάτι (και, όπως ξέρετε, είμαι οκταπλά εμβολιασμένος: χταπόδι έχω γίνει από τα εμβόλια, πλοκάμια έχω βγάλει)· κανείς δεν μου είπε τίποτα. Όσο ήμουν μέσα, πλησίασαν δυο κυράδες από έξω και ένας υπάλληλος (δεν ξέρω τι τον έπιασε) τις ρώτησε: «Εμβόλια έχουμε κάνει;» και του απάντησαν: «Ναι, βέβαια» (αμφιβάλλω αν δεν μπλόφαραν) και μπήκαν. Έτσι, στεγνά.

Πολύ μ’αρέσει να βλέπω τα φασιστικά σχέδια της κορονοκρατίας να γίνονται σμπαράλια από την απλή, καθημερινή δράση του κόσμου που απλά προσπαθεί να ζήσει, και καταλαβαίνει ότι δεν μπορείς να ζήσεις με διαχωρισμούς και απαρτχάιντ, γιατί δεν είναι ούτε ανθρώπινο, ούτε συμφέρον, ούτε λογικό.

Σήμερα, 12/12, έγινε μια διαδήλωση στο Σύνταγμα εναντίον των καταναγκαστικών εμβολιασμών ενώ πλήθη περαστικών περιδιάβαιναν γύρω από το Δέντρο. Η διαδήλωση δεν είχε και πολύ κόσμο. Αίσχος... Δεν τους ενδιαφέρει να διαμαρτυρηθούν ενώ τους κλέβουν την ελευθερία τους, καταλύουν το Σύνταγμα, και τους καθιστούν πειραματόζωα; Δηλαδή, τι άλλο περιμένουν να γίνει;

Φεύγοντας, διέσχισα την Ερμού όπου φαίνονταν πλήθη – πλήθη. (Για του λόγου το αληθές, τσεκάρετε βίντεο.) Ούτε κορονοϊό φοβόταν κανένας, ούτε Χάρο, ούτε τίποτα. Αλλά στα καταστήματα τριγύρω, που ήταν όλα ανοιχτά, βαρούσαν μύγες. Ένα ολόκληρο ποτάμι μες στην Ερμού, ο ένας πάνω στον άλλο – με είχαν τρομάξει – αλλά στα καταστήματα βαρούσαν μύγες.

Ίσως, τελικά, ο κόσμος να μην είναι και τόσο ανόητος και να μη γουστάρει να δείχνει υγειονομικά χαρτιά και ταυτότητα για να μπει να κοιτάξει κάτι μπλούζες και παπούτσια.

Η επανάσταση θα αρχίσει από εσάς. Με την απλή, καθημερινή δράση σας και άρνησή σας.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Νοεμβρίου (18/11)


ταινίες βασισμένες σε ανολοκλήρωτα βιβλία — συγγραφέας του διαφωτισμού που νόμιζε ότι ήταν λυκάνθρωπος — η μυστικιστική βιβλιοθήκη του dennis wheatley — δίκες για τα ζώα — εικόνες όντων με τρία μάτια (και άνω) — wally wood (τέχνη) — «πόλεμος κατά της ομορφιάς» στην τέχνη; — εικονογραφήσεις τρόμου από παλιά pulp περιοδικά — οι x-men του john bolton — ένα δωρεάν ελληνικό παιχνίδι τρόμου — marian wawrzeniecki (τέχνη) (1891–1923) — séverine pineaux (τέχνη) — jack williamson — & περισσότερα στο linx...

 

Η Ψυχεδελική Παράδοση στη Φανταστική Λογοτεχνία


Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράφει ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι αρκετά βασισμένη στη ρομαντική παράδοση. Αλλά, φυσικά, δεν είναι βασισμένη μόνο σ’αυτήν. Είναι εξίσου βασισμένη και στην ψυχεδελική παράδοση.

Όταν πολύς κόσμος ακούει για «ψυχεδελική παράδοση», συνήθως σκέφτεται δύο πράγματα – ή, ίσως, τρία. Το πρώτο είναι το ψυχεδελικό ρεύμα του ’60, με τους χίπηδες, τη ροκ μουσική, και όλα τα σχετικά. Το δεύτερο είναι τα ναρκωτικά – γενικά κι αόριστα – όπως έχει καταντήσει να ονομάζονται συλλήβδην όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί που σκέφτονται το πρώτο είθισται να το σκέφτονται με κάπως καλό τρόπο. Αυτοί που σκέφτονται το δεύτερο είθισται να το σκέφτονται ως κάτι το κακό. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια, ακριβώς· και τα δύο βασίζονται σε προκαταλήψεις.

Το τρίτο που μπορεί να σκέφτονται κάποιοι (πιο «ψαγμένοι») είναι η παράδοση του σαμανισμού, που ναι μεν υπάρχει και στα βιβλία του Καστανέντα αλλά είναι, ουσιαστικά, πολύ αρχαία παράδοση. Υπήρχε ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα, φυσικά. (Τι νομίζετε ότι έκαναν στο Μαντείο των Δελφών; Έπαιζαν τάβλι;)

Η φανταστική λογοτεχνία, όσον αφορά την ψυχεδελική παράδοση, δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο από αυτά. Βασίζεται σε όλα συγχρόνως, και σε ακόμα περισσότερα, αν το παρατηρήσεις λίγο στο βάθος – αλλά, δυστυχώς, οι πιο πολλοί δεν το παρατηρούν. Αυτό είναι ένα στοιχείο της φανταστικής λογοτεχνίας που, αν και πολύ βασικό, συχνά παραβλέπεται, ή περνά παράπλευρα χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (4/11)


RIP Patrick Stewart (X-Men, Star Trek, & άλλα) — RævJäger (μουσική: dungeon synth, ατμοσφαιρική, μελωδική) — Syd Mead (φουτουριστικοί πίνακες ) — Marigold Santos (σουρεαλιστική, ψυχεδελική τέχνη) — Οι αντιδράσεις στη διακοπή του AO3 — Συμπαντικός Τρόμος (Cosmic Horror) — Ταινίες με μάγισσες — Βαμπίρ του διαστήματος — MAME32 Plus! Plus! (παλιά, κλασικά Arcade) — Ζωγραφική φαντασίας στο heavy metal — Salvator Rosa (τέχνη) — Gray Morrow (κι άλλη τέχνη) — A. E. Van Vogt (σε κόμιξ) — Real-ESRGAN-ncnn-vulkan (μηχανή τεχνητής νοημοσύνης για μεγέθυνση εικόνων) — Πολλά ακόμα καταφτάνουν στο LinX