Τελευταία, κάποια από τα μεταλλικά συγκροτήματα που ακούω περισσότερο έχει τύχει να είναι ελληνικά, και είναι τρομερά συγκροτήματα, τρομεροί μεταλλικοί ήχοι. Κολλάνε τα τραγούδια στο music player και δεν θέλουν να φύγουν από εκεί.

Δεν έχουν, βέβαια, ελληνικούς στίχους. Οι στίχοι του heavy metal είθισται να είναι αγγλικοί. Αν και είχα κάποτε συναντήσει ένα συγκρότημα με ελληνικούς στίχους· είναι, όμως, πριν από πολλά χρόνια – νομίζω ότι ονομαζόταν Ο Εξόριστος – και δεν θυμάμαι τώρα πώς ακριβώς μου είχε φανεί. Είναι, πάντως, να αναρωτιέσαι γιατί όχι και ελληνικοί στίχοι στο heavy metal. Δε θα μπορούσες να παίξεις μεταλλικούς ήχους με ελληνικούς στίχους; Γιατί να μην ακούγεται καλά; Ίσως να ακουγόταν κάπως διαφορετικό, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα.

Όπως και νάχει, αυτά είναι τα δύο ελληνικά συγκροτήματα με τα οποία έχω, τελευταία, κολλήσει και τα οποία συνέχεια ακούω: Darklon (και τα δύο άλμπουμ τους πολύ καλά, The Redeemer και Rise from Death) και Validor (κυρίως το Full Triumphed).

Κι όταν θέλω επική μουσική να παίζει στο υπόβαθρο, χωρίς στίχους, ακούω Avenguard, φυσικά (ορισμένα άλμπουμ του μπορείτε να τα κατεβάσετε και δωρεάν)· κι αν πρέπει να ξεχωρίσω κάποια άλμπουμ, θα έλεγα Fire and Steel, Unbreakable, Epic Tales II, και Eternal Battle).

Νομίζω ότι είναι πραγματικά ωραίο να ακούς γαμάτη μεταλλική μουσική που ξέρεις ότι την παίζουν Έλληνες.