Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
6 / 4 / 2024

Τις προάλλες είχα τελειώσει να διορθώνω ένα βιβλίο που είχα γράψει. Και όταν συμβαίνει αυτό – όταν ολοκληρώνω τη δουλειά με ένα βιβλίο – πάντα γράφω την περίληψη – το teaser, ουσιαστικά, γιατί περίληψη δεν είναι ακριβώς: απλώς είναι κάτι που υποτίθεται πως πρέπει να σε κάνει να θέλεις να το διαβάσεις.

Γιατί πάντα το γράφω αυτό μόλις τελειώσω το βιβλίο; Όχι επειδή βιάζομαι να το δημοσιεύσω· το βιβλίο μπορεί να δημοσιευτεί μετά από χρόνια. Αλλά θέλω να γράψω την περίληψη όταν έχω ακόμα φρέσκια στο μυαλό μου την ιστορία· γιατί, ύστερα από καιρό, δεν θα την έχω, φυσικά, τόσο έντονα στη μνήμη μου.

Πάντα, όμως, διαπιστώνω πόσο δύσκολο είναι να γράψεις μια περίληψη. Ποτέ δεν με αφήνει απόλυτα ικανοποιημένο για κάποιο λόγο.

Μα, θα μου πεις, γράφεις εκατοντάδες χιλιάδες λέξεις λογοτεχνία και δεν μπορείς να γράψεις άνετα μια περίληψη;

Κι όμως. Η περίληψη μού φαίνεται, πολλές φορές, πιο δύσκολη από το βιβλίο! Η περίληψη θέλει κι αυτή την τέχνη της. Πρέπει, όχι μόνο να μπορείς να αναφέρεις συμπυκνωμένα κάποιες ιδέες, αλλά πρέπει να το παρουσιάσεις έτσι που να μην έχει κανένα σπουδαίο spoiler αλλά, συγχρόνως, να τραβά την προσοχή, να σε προκαλεί να θες να διαβάσεις το βιβλίο.

Και τα κάνω όλα αυτά παρότι δίνω, κατά βάση, τα βιβλία μου δωρεάν;

Ναι. Όπως και όλα τ’αλλά. Διότι... γιατί όχι; Ή κάνεις κάτι όπως πρέπει να γίνει, ή μην το κάνεις καθόλου. Τα λεφτά δεν είναι το παν. Αν το πίστευα αυτό, θα είχα πάψει να γράφω φανταστική λογοτεχνία εδώ και δεκαετίες.

Παρεμπιπτόντως, όμως, επειδή οι συγγραφείς ψοφάνε της πείνας σε τούτη τη μεγαλειώδη χώρα των αρχαίων θεών, μπορείτε όσοι θέλετε να μου κάνετε δωρεά από τον κεντρικό μου ιστότοπο. Για την ώρα μόνο σε desktop view, ή γύρνα απλά το κινητό σου οριζόντια. Σύντομα θα έχω και links για mobile view. Επίσης, σύντομα θα μπορείτε να μου στέλνετε δωρεές και μέσω τραπεζικών λογαριασμών, για όσους έχουν ενδοιασμούς με το PayPal.

Αλλά αρχίστε να στέλνετε κάτι σοβαρό. Είναι ξεφτίλα αυτό που συμβαίνει με τους συγγραφείς φαντασίας σ’αυτή τη χώρα. Είναι, κυριολεκτικά, ντροπή.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Νοεμβρίου (18/11)


ταινίες βασισμένες σε ανολοκλήρωτα βιβλία — συγγραφέας του διαφωτισμού που νόμιζε ότι ήταν λυκάνθρωπος — η μυστικιστική βιβλιοθήκη του dennis wheatley — δίκες για τα ζώα — εικόνες όντων με τρία μάτια (και άνω) — wally wood (τέχνη) — «πόλεμος κατά της ομορφιάς» στην τέχνη; — εικονογραφήσεις τρόμου από παλιά pulp περιοδικά — οι x-men του john bolton — ένα δωρεάν ελληνικό παιχνίδι τρόμου — marian wawrzeniecki (τέχνη) (1891–1923) — séverine pineaux (τέχνη) — jack williamson — & περισσότερα στο linx...

 

Η Ψυχεδελική Παράδοση στη Φανταστική Λογοτεχνία


Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράφει ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι αρκετά βασισμένη στη ρομαντική παράδοση. Αλλά, φυσικά, δεν είναι βασισμένη μόνο σ’αυτήν. Είναι εξίσου βασισμένη και στην ψυχεδελική παράδοση.

Όταν πολύς κόσμος ακούει για «ψυχεδελική παράδοση», συνήθως σκέφτεται δύο πράγματα – ή, ίσως, τρία. Το πρώτο είναι το ψυχεδελικό ρεύμα του ’60, με τους χίπηδες, τη ροκ μουσική, και όλα τα σχετικά. Το δεύτερο είναι τα ναρκωτικά – γενικά κι αόριστα – όπως έχει καταντήσει να ονομάζονται συλλήβδην όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί που σκέφτονται το πρώτο είθισται να το σκέφτονται με κάπως καλό τρόπο. Αυτοί που σκέφτονται το δεύτερο είθισται να το σκέφτονται ως κάτι το κακό. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια, ακριβώς· και τα δύο βασίζονται σε προκαταλήψεις.

Το τρίτο που μπορεί να σκέφτονται κάποιοι (πιο «ψαγμένοι») είναι η παράδοση του σαμανισμού, που ναι μεν υπάρχει και στα βιβλία του Καστανέντα αλλά είναι, ουσιαστικά, πολύ αρχαία παράδοση. Υπήρχε ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα, φυσικά. (Τι νομίζετε ότι έκαναν στο Μαντείο των Δελφών; Έπαιζαν τάβλι;)

Η φανταστική λογοτεχνία, όσον αφορά την ψυχεδελική παράδοση, δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο από αυτά. Βασίζεται σε όλα συγχρόνως, και σε ακόμα περισσότερα, αν το παρατηρήσεις λίγο στο βάθος – αλλά, δυστυχώς, οι πιο πολλοί δεν το παρατηρούν. Αυτό είναι ένα στοιχείο της φανταστικής λογοτεχνίας που, αν και πολύ βασικό, συχνά παραβλέπεται, ή περνά παράπλευρα χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (4/11)


RIP Patrick Stewart (X-Men, Star Trek, & άλλα) — RævJäger (μουσική: dungeon synth, ατμοσφαιρική, μελωδική) — Syd Mead (φουτουριστικοί πίνακες ) — Marigold Santos (σουρεαλιστική, ψυχεδελική τέχνη) — Οι αντιδράσεις στη διακοπή του AO3 — Συμπαντικός Τρόμος (Cosmic Horror) — Ταινίες με μάγισσες — Βαμπίρ του διαστήματος — MAME32 Plus! Plus! (παλιά, κλασικά Arcade) — Ζωγραφική φαντασίας στο heavy metal — Salvator Rosa (τέχνη) — Gray Morrow (κι άλλη τέχνη) — A. E. Van Vogt (σε κόμιξ) — Real-ESRGAN-ncnn-vulkan (μηχανή τεχνητής νοημοσύνης για μεγέθυνση εικόνων) — Πολλά ακόμα καταφτάνουν στο LinX