Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
3 / 2025

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (233)

Μακριές μύτες.

Πολεμοκάπηλοι αλήτες

Βλέπω τελευταία αυτά που λέγονται για τη Ρωσία, τον Τραμπ, την Ουκρανία, την ΕΕ, και τον πόλεμο, και πραγματικά με έχουν τρομάξει. Όχι, δεν φοβάμαι μήπως ο Πούτιν μάς ρίξει καμιά βόμβα προς τα εδώ. Φοβάμαι γι’αυτό που συμβαίνει στην Ευρώπη. Θυμίζει ύποπτα φασιστοκατάσταση.

Είναι δεδομένο ότι δεν έχω ψάξει υπερβολικά το θέμα (όπως είχα κάνει κάποτε με την βρωμοϋπόθεση κορονοϊός), οπότε όλα όσα γράφω εδώ είναι, ουσιαστικά, όπως μου φαίνεται η κατάσταση από τις εντυπώσεις που λαμβάνω από διάφορες μεριές. Ακόμα κι αν δεν γράφω μου φαίνεται, να έχετε πάντα υπόψη ότι υπονοείται.

Επίσης, εξαρχής θέλω να κάνω τη βασική διευκρίνιση ότι δεν είμαι υποστηρικτής του Τραμπ· γιατί στις μέρες μας κυκλοφορεί και παράνοια αμολητή και ο καθένας αρχίζει να πιστεύει για τον καθένα ότι είναι «του εχθρού», ακόμα κι αν απλώς εκφέρει [...]

Ηλεκτρονικές διαφορές

Πόσοι θυμάστε το παλιό επιτραπέζιο παιχνίδι Talisman που πλέον θεωρείται κλασικό; Όσοι δεν το ξέρετε, ίσως θα έπρεπε να το γνωρίσετε. Δυστυχώς, δεν έχω τις παλιές του εκδόσεις – έχω μια πιο πρόσφατη – αλλά όχι και την τελευταία που κυκλοφόρησε. Αν δεν κάνω λάθος, έχω την τρίτη έκδοση. Αρκετά καλή, αλλά νομίζω ότι οι προηγούμενες ήταν πιο εμπνευσμένες, πιο χαοτικές, και πιο παράξενες. Η τελευταία, η τέταρτη, δεν κράτησε για πολύ: γρήγορα εξαφανίστηκε, αν και έβγαλαν ένα σωρό expasion.

Υπάρχει όμως και το digital edition του Talisman. Το ανακάλυψα τυχαία ψάχνοντας κάτι άλλο στο διαδίκτυο, και τότε ήταν δωρεάν – ακριβώς από αυτό το site που σας παραπέμπω. Δεν ξέρω τι έχει γίνει και αυτή τη στιγμή δεν είναι δωρεάν. Ήταν δωρεάν ολόκληρο, με όλα τα expansion· οπότε, φυσικά, το κατέβασα. (Και ακόμα είναι αρκετά οικονομικό, αν και όχι δωρεάν, [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (232)

Παράξενα οράματα.

Η Αθήνα του Χάους

Χτες, Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου, έτυχε να έχω μια δουλειά στο κέντρο της Αθήνας. Είχα ακούσει, βέβαια, για την απεργία, αλλά υπέθετα ότι ώσπου να φτάσω εκεί – μεσημέρι – τα μαγαζιά θα είχαν ανοίξει. Είχα ακούσει, επίσης (αν και ακούω ελάχιστα τα νέα, ομολογουμένως), ότι θα γινόταν και μια διαδήλωση για την τραγωδία των Τεμπών.

Δεν περίμενα, όμως, ότι θα αντίκριζα το χάος που αντίκρισα. Μιλάμε για Χάος με κεφαλαίο χι.

Ήταν γύρω στις 2 μμ. Από την Πύλη του Αδριανού μέχρι την Ακρόπολη, την Πλάκα, την Αθηνάς, γινόταν Χαμός στο Ίσωμα (ναι, ακριβώς έτσι όπως το λένε, και με κεφαλαία τα πρώτα γράμματα). Τα πάντα κλειστά, φυσικά, και συναντούσες, κυρίως, κόσμο – πολύ κόσμο – που σου έδινε την εντύπωση ότι προσπαθούσε να φύγει, να απομακρυνθεί, ενώ αρκετές φάτσες ήταν καταφανές ότι είχαν φάει δακρυγόνα και άλλα χημικά που [...]

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!