Βλέπω αυτά που έχει κάνει, και αυτά που ίσως μέλλεται να κάνει, ο Elon Musk στο Twitter και έχω πάθει σοκ. Προσπαθεί να ξεζουμίσει οικονομικά την πλατφόρμα. Πάω στοίχημα πως, αν δεν ήταν πλέον τόσο συνηθισμένο τα social media να είναι δωρεάν, θα έβαζε να πληρώνεις για να εγγραφείς. Ίσως ακόμα και να πληρώνεις κάθε φορά που κάνεις log in!
Ο Elon Musk είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο... Τώρα καταλαβαίνω πώς: Εκμετάλλευση, εκμετάλλευση, εκμετάλλευση. Αισχρή εκμετάλλευση.
Προσπαθεί να διαχωρίσει το Twitter σε χρήστες που θα πληρώνουν (και θα είναι προνομιακοί) και χρήστες που δεν θα πληρώνουν (και θα είναι δευτέρας κατηγορίας). Αυτό και μόνο ως λογική είναι απαράδεκτο και απαίσιο. Επίσης απαίσιο είναι το πόσο που χρεώνει.
Ναι, ανέκαθεν γινόταν και διαφήμιση στο Twitter (και ίσως κι αυτό να ήταν κακό), αλλά δεν ήταν το ίδιο πράγμα όπως να διαχωρίζεις τους χρήστες με τέτοιο χυδαίο τρόπο.
Και ούτε τους δημιουργούς αφήνει να φτιάξουν ελεύθερα εφαρμογές (apps) βασισμένες στο Twitter. Πρέπει να πληρώνουν. Γι’αυτό κιόλας αρκετές δωρεάν υπηρεσίες βασισμένες στο Twitter έχω διαβάσει ότι τώρα θα κλείσουν: γιατί, πολύ απλά, δεν μπορούν – ή δεν θέλουν – να πληρώνουν τον Μασκ(αρά) για να χρησιμοποιούν κάτι που θα έπρεπε να είναι δωρεάν.
*
Τα social media, και οτιδήποτε παρόμοιο, πρέπει να είναι δωρεάν στον χρήστη. Γιατί; Διότι ουσιαστικά εκμεταλλεύονται τον χρήση σε κάθε περίπτωση. Ο χρήστης δίνει δωρεάν περιεχόμενο εκεί μέσα. Ανεβάζει τη διαφημιστική και οικονομική αξία της πλατφόρμας απλά και μόνο με την (ενεργή) παρουσία του. Πού αλλού δουλεύεις χωρίς να σε πληρώνουν; Μόνο στα σόσιαλ μύδια και σε παρόμοια πράγματα στο διαδίκτυο.
Αλλά αυτό έχει την εξής λογική: ότι ναι μεν δέχεσαι μια κάποια εκμετάλλευση της δουλειάς σου από έναν τρίτο για να αυξήσει την αξία της πλατφόρμας του, αλλά κι εσύ προωθείς τη δική σου δουλειά, ή τις πολιτικές σου ιδέες, ή προσπαθείς να κάνεις φίλους αποκεί μέσα ή να βρεις γκόμενα, ή οτιδήποτε άλλο που αφορά εσένα προσωπικά.
Δηλαδή, δίνεις κάτι και παίρνεις κάτι.
Αυτό όμως που κάνει τώρα ο Μασκ(αράς) γέρνει την πλάστιγγα προς το δίνεις πολύ περισσότερο, γιατί θέλει και να του δίνεις δωρεάν υλικό για την πλατφόρμα του και να τον πληρώνεις κιόλας!
Ε όχι, ρε μεγάλε, δεν είμαστε και τελείως μαλάκες, με το συμπάθιο...
Προσωπικά πιστεύω ότι κανένας δεν πρέπει να τον πληρώσει ούτε μισό αρχίδι, ώστε στο τέλος να αναγκαστεί να γυρίσει την πλατφόρμα στην προηγούμενή της κατάσταση.
Και ο μόνος λόγος που ήδη δεν έχω φύγει από το Twitter είναι επειδή δεν βλέπω ακόμα η κατάσταση να έχει γίνει φριχτή. Αν δω να γίνεται κάτι τέτοιο – όπως οι απλήρωτοι λογαριασμοί να μην προωθούνται καθόλου και μόνο οι πληρωμένοι να έχουν δύναμη – μάλλον θα πάω αλλού.
*
Ευτυχώς, ποτέ δεν είχα ασχοληθεί τόσο πολύ με κανένα social media που να το θεωρώ «δικό μου» ή σπίτι μου. Γιατί το ήξερα πως δεν αξίζει.
Αυτό είναι ένα μάθημα που έμαθα από παλιά στο διαδίκτυο, πριν από τα σόσιαλ μύδια: Ποτέ μην ασχολείσαι πολύ με κάτι που δεν είναι απόλυτα δικό σου.
Είχα ασχοληθεί πολύ με μια πλατφόρμα που κάποιος άλλος είχε τα κλειδιά· κι όταν κάποιος άλλος έχει τα κλειδιά – έχει το όνομα του site, εν ολίγοις – αυτός ελέγχει και τον χώρο. Αν κάτι στραβώσει και εσένα δεν σου αρέσει, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα εκτός απ’το να φύγεις. Δεν μπορείς να κλείσεις το μέρος, δεν μπορείς να το αλλάξεις. Δεν έχεις καμία δυνατότητα. Και όλη η δουλειά σου μέσα σε αυτό πάει χαμένη. Ήταν εκμετάλλευση, από την οποία επωφελείται κάποιο άλλο καθίκι (ή πολλά καθίκια μαζί).
Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που, πχ, μετακόμισα τα Σκιώδη Παραλειπόμενα σε δικό μου σέρβερ αντί να τα έχω στο Tumblr. Δεν είχα κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα, αλλά δεν αισθανόμουν ότι το blog ήταν ακριβώς «δικό μου».
Τώρα είναι, όσο μπορεί να είναι στο διαδίκτυο.
Το ίδιο, και πολύ περισσότερο, ισχύει για τα social media. Είναι μια μαζική εκμετάλλευση. Όσο πιο πολύ τούς δίνεις την αφοσίωσή σου, τόσο πιο πολύ κάποια μέρα στο μέλλον θα σε προδώσουν· γιατί, αναπόφευκτα, κάτι θα αλλάξει που δεν θα σου αρέσει, ή μπορεί και να καταστρέφει τελείως την ιδέα σου για το τι κάνεις εκεί.
