Όχι ακόμα ένας οποιοσδήποτε χάρτης

Σκαλίζοντας το αρχείο μου βρήκα αυτό τον χάρτη:

Δείχνει τον φανταστικό κόσμο του Kane από τα βιβλία του Karl Edward Wagner.

Τα είχα διαβάσει πριν από– Ε; Μια δεκαετία όπως φαίνεται, αλλά μου μοιάζει σαν να τα διάβασα χτες. Είχα γράψει και βιβλιοκριτική τότε. Είναι τρομερά βιβλία σκοτεινής ηρωικής φαντασίας. Προσωπικά, μου αρέσουν περισσότερο από τις ιστορίες του Έλρικ ή του Κόναν. Έχουν μια αξεπέραστη γοητεία που δεν τη συναντάς πουθενά. Θα τολμούσα να πω, μάλιστα, ότι είναι από τα βιβλία που με έχουν μαγέψει περισσότερο αμέσως μετά από το Amber του Zelazny. Δεν έχω συναντήσει ακόμα τίποτα παρόμοιο σε ατμόσφαιρα.

Μυστηριακές Οντότητες (95)

Ο Χαλαρόσαυρος πάει διακοπές.

Με σημαία το εμβόλιο και τη μάσκα

Όπως έχω γράψει και παλιότερα σε διάφορα κείμενά μου, δεν είμαι με κανένα πολιτικό κόμμα, ούτε καν με κάποια συγκεκριμένη πολιτική ή ιδεολογική παράταξη, παρά μόνο με την πολύ ευρεία και γενική παράταξη της ελευθερίας. Δεν είμαι ούτε αριστερός ούτε δεξιός· και αρκετές φορές οι αριστεροί νομίζουν (εσφαλμένα) ότι είμαι δεξιός, ή οι δεξιοί νομίζουν (εξίσου εσφαλμένα) ότι είμαι αριστερός.

Γενικά, τυχαίνει να συμφωνώ περισσότερο με τους αριστερούς· αλλά απλά τυχαίνει. Ή, τουλάχιστον, τύχαινε να συμφωνώ περισσότερο μαζί τους ώς τώρα. Τελευταία, αυτά που βλέπω από αριστερούς – σχετικά με τα lockdown, τους μαζικούς εμβολιασμούς, και τα λοιπά – κάνουν την τρίχα μου να σηκώνεται κάγκελο.

Όχι όμως από όλους τους αριστερούς. Από μια συγκεκριμένη μερίδα αριστερών που φαίνεται να αυτοθεωρείται, αν δεν κάνω λάθος, [...]

Ψυχεδελικοί ιππότες

Αυτή η καταπληκτική εικόνα είναι του Γιάννη Νίκου. Από τη Φιλολογική Πρωτοχρονιά 1990, την οποία έτυχε να βρω πρόσφατα στο Βιβλιοπωλείο των Αστέγων (Πειραιώς 132, Αθήνα) σε πολύ καλή κατάσταση: οι σελίδες άκοπες ακόμα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Γιάννης Νίκου με συνεπαίρνει με τα ψυχεδελικά και μαγικορεαλιστικά έργα του.

Πού πήγαν τα δωρεάν βιβλία;

Πριν από μερικά χρόνια, φαινόταν να υπάρχει αρκετή κίνηση με τα δωρεάν ηλεκτρονικά βιβλία στο ελληνικό διαδίκτυο. Τώρα δεν παρατηρώ το ίδιο. Κάποια websites που ασχολούνταν με το θέμα έχουν να βάλουν κάτι καινούργιο από το 2017· ουσιαστικά, δεν λειτουργούν πλέον παρά μόνο ως αρχείο. Κάποια άλλα υπολειτουργούν, προσφέροντας πολύ λίγο καινούργιο περιεχόμενα ή κανένα κλασικό βιβλίο ή τίποτα τέτοιο.

Αν υπάρχει κάποιο άλλο website που όντως να κινείται και τυχαίνει να το αγνοώ, θα ήθελα πολύ κάποιος να με ενημερώσει γι’αυτό (μέσω Twitter, @Havocus, ή μέσω email, kostasvoulazeris @ yahoo . gr).

Με παραξενεύει αυτή η έλλειψη κίνησης στα δωρεάν ηλεκτρονικά βιβλία γιατί, αν μη τι άλλο, η οικονομική κρίση και η πανδημία θα έπρεπε να μας είχαν φέρει ακόμα περισσότερα δωρεάν ηλεκτρονικά βιβλία, όχι λιγότερα.

Καταλαβαίνω ότι πολλοί συγγραφείς [...]

Μυστηριακές Οντότητες (94)

Ο πλανήτης της μάσκας... ή, ο πλανήτης της μάπας;

Η λογοτεχνία δεν έχει γενικές αλήθειες

Από παλιά με εξέπλητταν κάποιες συμβουλές που δίνουν ορισμένα βιβλία για το πώς να γράφεις λογοτεχνία, ή παρόμοιες οδηγίες που δίνουν κάποια εργαστήρια δημιουργικής γραφής – αναφερόμενος, κυρίως αλλά όχι αποκλειστικά, στη διεθνή λογοτεχνία. Παρουσιάζουν «κανόνες» ως γενικές αλήθειες οι οποίοι, όμως, δεν είναι γενικές αλήθειες αλλά προτιμήσεις. (Πολύ λίγα πράγματα, άλλωστε, στη λογοτεχνία είναι «γενικές αλήθειες», αν το καλοσκεφτείς.)

Μικρός, που κυνηγούσα πολύ περισσότερο πράγματα όπως βιβλία για το πώς να γράφεις, είχε τύχει να διαβάσω συμβουλές που, ακόμα και τότε, μου φαίνονταν αστείες αν όχι αρτηριοσκληρωτικές και αντιδημιουργικές. Είχα διαβάσει, για παράδειγμα, ότι ο «κακός» (villain) της ιστορίας πρέπει να έχει εμφανιστεί ώς το κεφάλαιο 3. Ή, ότι δεν μπορείς να προσθέτεις καινούργιους χαρακτήρες μετά [...]

Αναζητώντας βιβλία

Παρότι το Forbidden Knowledge προς το τέλος δεν με άφησε και τόσο ικανοποιημένο, αποφάσισα να πάω στη συνέχειά του, το A Dark and Hungry God Arises. Αμέσως παρατηρείς ότι η αφήγηση αλλάζει κάπως, καθώς εδώ χρησιμοποιούνται πολύ περισσότερες οπτικές γωνίες χαρακτήρων. Είναι γραμμένο περίπου σαν το A Song of Ice and Fire, του GRR Martin, με το όνομα του χαρακτήρα οπτικής γωνίας στην αρχή κάθε κεφαλαίου· αλλά εδώ δεν γίνεται πάντα εναλλαγή ανά κεφάλαιο, έτσι μπορεί να έχεις, πχ, τρία συνεχόμενα κεφάλαια με τον ίδιο χαρακτήρα.

Αυτό είναι λιγάκι ανανεωτικό σε σχέση με το τέλος του Forbidden Knowledge, αλλά και πάλι η ιστορία έχω την αίσθηση ότι κινείται με ρυθμό σαλιγκαριού. Υπάρχει τόση πολύ ενδοσκόπηση στους χαρακτήρες που αυτό λειτουργεί ως εμπόδιο για να προχωρήσουμε παρακάτω. Από την άλλη, είναι, βέβαια, αρχή ακόμα για να βγάλουμε συμπεράσματα...

Το [...]