Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
1 / 10 / 2020

Κατά τύχη συνάντησα αυτό το άρθρο: https://www.klik.gr/gr/el/something-2-watch/duo-erotiseis-pou-mono-oi-schizofreneis-kai-oi-idiofuies-mporoun-na-tis-apantisoun/

Παρουσιάζει μια μάσκα που στριφογυρίζει, και σου κάνει δύο ερωτήσεις: αν η μάσκα είναι κυρτή από τη μια πλευρά, και αν τη βλέπεις να γυρίζει προς τα δεξιά. Αν απαντήσεις αρνητικά και στις δύο ερωτήσεις, είσαι απόλυτα υγιής. Αν απαντήσεις αρνητικά σε μία τουλάχιστον ερώτηση ίσως να είσαι σχιζοφρενής, ή ιδιοφυΐα.

Φυσικά, οι περισσότεροι άνθρωποι θα πουν ότι η μάσκα γυρίζει προς τα δεξιά αλλά δεν είναι κυρτή. Οπότε θα δημιουργηθεί η υποψία μες στο μυαλό τους ότι ίσως να μην πηγαίνει κάτι καλά μαζί τους και πρέπει να αναζητήσουν ψυχίατρο.

Τι έγινε, βρε παιδιά; Ακόμα ένα διαφημιστικό κόλπο της Ιεράς Ψυχιατρικής; Δε βγάζουν και πολλά αυτές τις μέρες οι άνθρωποι και είπαν ν’αυξήσουν τον τζίρο;

Αυτό είναι ένα από τα πιο παλιά, βρόμικα κόλπα της Ιεράς Ψυχιατρικής (που δεν διαφέρει και τόσο από την παλιά, κακή Ιερά Εξέταση): να βάζει αμφιβολίες στο μυαλό του άλλου σχετικά με το αν είναι τρελός – σχιζοφρενής, συνήθως – ή όχι.

Συγχρόνως, του λες ότι μόνο οι «ειδικοί» μπορούν να κρίνουν αν είναι καλά, οπότε ό,τι και να πουν είναι απαραιτήτως σωστό, ασχέτως αν ο «ασθενής» αισθάνεσαι καλά ή μη. Είναι για το καλό σου, μπρε, δεν το καταλαβαίνεις;

Βέβαια, κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς είναι η σχιζοφρένεια (ψάξ’ το στο Διαδίκτυο και θα δεις). Υπάρχουν κάποιες «γενικές ενδείξεις» που κυμαίνονται από το να βλέπει ο άλλος έντονες παραισθήσεις και να μην ξέρει τι του γίνεται μέχρι να έχει μια διαφορετική κοινωνική συμπεριφορά από τους άλλους ανθρώπους.

Βασικά, η σχιζοφρένεια, σύμφωνα με τους «ειδικούς», είναι ό,τι δεν ξέρουν πώς αλλιώς να κατηγοριοποιήσουν, ή απλά ό,τι τους κατεβαίνει στο κεφάλι. Και, φυσικά, αγνοούν πάντα ότι μπορεί όντως κάτι περίεργο να συμβαίνει, κάτι πέρα από το ότι ο άλλος – ο «ασθενής» – δεν είναι με τα καλά του.

Η σχιζοφρένεια, επιπλέον, είναι ο τέλειος τρόπος για να βγάζεις από τη μέση όποιον δεν σου αρέσει ή δεν συμπεριφέρεται με τον «προβλεπόμενο» τρόπο. Δεν είναι τυχαίο που τόσοι ψυχίατροι συνεργάζονται με την Αστυνομία, τον Στρατό, και τις μυστικές υπηρεσίες. Είναι πολύ εύκολο να χαρακτηρίσεις κάποιον ως «σχιζοφρενή», είναι η πιο απλή απάτη που μπορεί να γίνει· κι αν το επιβεβαιώσει και κάποιος «ειδικός», τότε γίνεται γενική αλήθεια – χωρίς να είναι αλήθεια. Επίσης, είναι πολύ εύκολο να εξαπατήσεις κάποιον ώστε να νομίζει ότι είναι σχιζοφρενής: να νομίζει ότι έχει παραισθήσεις, ότι τον κυνηγάνε, ότι κάτι γενικά δεν πάει καλά μαζί του. Αυτά τα κάνει κάθε μέρα η Ιερά Ψυχιατρική και άλλα σιχαμερά παράσιτα, είτε για οικονομικό όφελος είτε για πολιτικές σκοπιμότητες και κοινωνικό έλεγχο.

Είχα, παλιότερα, γράψει ένα εκτεταμένο άρθρο για όλα τα «καλά» της ψυχιατρικής: αυτό εδώ.

Αλλά δεν είναι ανάγκη να πιστέψεις εμένα που είμαι... «άσχετος» και «απροσάρμοστος». Διάβασε, καλύτερα, το The Myth of Mental Illness του Thomas Szasz.

Το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα κυκλοφορούν άρθρα σαν αυτό – https://www.klik.gr/gr/el/something-2-watch/duo-erotiseis-pou-mono-oi-schizofreneis-kai-oi-idiofuies-mporoun-na-tis-apantisoun/ – τα οποία ουσιαστικά προωθούν τις σιχαμερές σαχλαμάρες της Ιεράς Ψυχιατρικής, απλά με αηδιάζει.

Σχιζοφρένεια δεν υπάρχει· είναι φανταστική ασθένεια. Όπως και οι περισσότερες ψυχικές ασθένειες. Η ψυχή δεν αρρωσταίνει· το μόνο που μπορεί να πάθει είναι να παραπλανηθεί. Και συνήθως από «ειδικά» λαμόγια.

 

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!