Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
10 / 2023

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (194)

Ψυχεδελικές καμπύλες.

Η εποχή του παραλογισμού

Αν περιπλανηθείς λίγο στα μαγαζιά της Αθήνας μπορείς να διαπιστώσεις κάτι τραγικό: τα προϊόντα που θα έπρεπε να είναι πιο ακριβά είναι πιο φτηνά, και τα προϊόντα που θα έπρεπε να είναι πιο φτηνά είναι πιο ακριβά.

Μπορεί να τύχει να βρεις ρούχα για 2 ευρώ (και όχι της πλάκας ρούχα) στα διάφορα μπαζάρ· αλλά υπάρχουν τρόφιμα που είναι πιο ακριβά!

Και πρόσεξε τώρα τον παραλογισμό. Μιλάμε για δύο προϊόντα που μπορείς να τα χαρακτηρίσεις «πρώτης ανάγκης»· αλλά τα ρούχα είναι ένα είδος που διατηρείται πολύ καιρό. Δεν είναι άμεσης κατανάλωσης. Μπορεί να αγοράσεις ένα μπουφάν και να το έχεις 10 χρόνια, ή και μια ζωή. Και, ναι, μπορεί να τύχει σήμερα να το πάρεις για 2 ευρώ ή για 5 ή για 10.

Αλλά τα τρόφιμα είναι άμεσης κατανάλωσης. Δεν διατηρούνται. Αν πάρεις ένα παγωτό και πληρώσεις 5 ευρώ, θα το φας μέσα στα επόμενα 10 [...]

Η χειρότερη παγίδα είναι ο εγωισμός σου

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

 

Στη συγγραφή – αλλά, μάλλον, και σε κάθε είδους τέχνη – η χειρότερη παγίδα είναι ο εγωισμός σου. Ξέρεις τι γίνεται; Πολλοί ξεκινάνε με τον ενθουσιασμό – «Μ’αρέσει! Θέλω κι εγώ να το κάνω!» – ή από μια εσωτερική ανάγκη που τους οδηγεί, και καταλήγουν να κοιτάζουν τόσο πολύ τριγύρω, τους «εντυπωσιασμούς» του συστήματος, που αρχίζουν να ζητάνε απεγνωσμένα επιβεβαίωση. Ολοένα και περισσότερη. Αυτός είναι απλά ο εγωισμός τους που έχει, αρνητικά, κεντριστεί. Καταλήγουν πολλοί απ’αυτούς σε διάφορες μάντρες που τους δίνουν επιβεβαίωση, ικανοποιώντας τον εγωισμό τους. Αλλά όποιος σου δίνει τεχνητή επιβεβαίωση μπορεί το ίδιο εύκολα να σου την πάρει κιόλας. Και πολύ σύντομα βλέπεις στις μάντρες ο ένας ν’αρχίζει να λέει διάφορα μαργαριτάρια πίσω από την πλάτη του άλλου, ή διάφορες [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (193)

Τι ύποπτη φυσιογνωμία είν’ αυτή;

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (192)

Πολύ παράξενη συμμορία...

Σε κοιτάζω με το Μεγάλο Μάτι, το αριστερό

Έβλεπα ένα βίντεο που έχει βάλει εδώ το dwrean.net για το «κακό μάτι» και το «μάτιασμα», και μου ήρθαν κάποια πράγματα στο μυαλό που με έκαναν να γράψω αυτό το κειμενάκι.

Λέω εξαρχής ότι δεν είναι για να προσβάλει κανέναν, απλά για να ρίξει λίγη τροφή για σκέψη.

Όταν βλέπω κάτι τέτοια βίντεο, ή διαβάζω παρόμοια άρθρα, που αμφισβητούν τελείως κάποια πνευματικά ή υπερφυσικά πιστεύω, ή κατακρίνουν όσους πιστεύουν σε αυτά, αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν οι αμφισβητίες και οι κατακριτές να αυτοαποκαλούνται «σκεπτικιστές». Σοβαρά τώρα, είναι δυνατόν να είσαι σκεπτικιστής μόνο με τα πνευματικά και τα υπερφυσικά πράγματα ενώ δέχεσαι με κλειστά μάτια οτιδήποτε το δηλωμένο ως επιστημονικό;

Ο σκεπτικιστής αμφισβητεί τα πάντα, συμπεριλαμβανομένης και της επιστήμης.

Εγώ συνήθως για όλα ένα λέω: δεν ξέρω. [...]

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!