Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
13 / 1 / 2020

Πολλοί, ανάμεσα στους οποίους και εμείς, οι Έλληνες, μιλάνε για “ένδοξο” παρελθόν, για “παλιές ημέρες” που τότε “τα πάντα ήταν καλύτερα”, που η κοινωνία είχε “αξίες”, που οι άνθρωποι ήταν πιο έξυπνοι, που είχαν ακόμα και πιο ανεπτυγμένη τεχνολογία, ή υπήρχαν “ανώτερες” φυλές (ναι, το τελευταίο είναι η κλασική μυθολογία του ναζισμού). Και αυτό έχει περάσει και σε πολλές αφηγήσεις, ιστορίες, και παραμύθια: ότι παλιά υπήρχε κάτι το ένδοξο, κάτι το καλύτερο, κάτι το ανώτερο από το τωρινό. Πάρε για παράδειγμα τους μύθους του Βασιλιά Αρθούρου – κάποτε ήταν ένας καλός βασιλιάς με καλούς ιππότες, και τα λοιπά και τα λοιπά. Πάρε για παράδειγμα ακόμα και το Star Wars: στην αρχική τριλογία ο Όμπιουαν λέει στον Λουκ, στην αρχή, ότι το φωτόσπαθο είναι ένα όπλο από μια καλύτερη, “ευγενέστερη” εποχή.

Και, φυσικά, αυτό είναι ένα concept που έχει περάσει και σε πάρα πολλά βιβλία φανταστικής λογοτεχνίας, όπου υπήρχε παλιά μια εποχή που στα πάντα ήταν καλύτερη από την τωρινή.

Είναι ένα ευχάριστο παραμύθι, μπορεί να αποτελέσει ακόμα και αποτελεσματική προπαγάνδα, αλλά είναι κατά βάση αυτό: μύθος. Δεν υπήρχε ποτέ εποχή που ήταν σε όλα καλύτερη. Και όσοι συγγραφείς, ακόμα και βιβλίων φαντασίας, θέλουν να είναι ειλικρινείς το δείχνουν αυτό, έστω κι αν οι λαοί που παρουσιάζουν μες στα βιβλία τους φαίνεται να πιστεύουν στο παραμύθι του ένδοξου παρελθόντος.

Φυσικά, υπήρχαν κοινωνίες στο παρελθόν που ήταν πολύ ανεπτυγμένες από διάφορες απόψεις – κοινωνικά, επιστημονικά, φιλοσοφικά, νοητικά, τεχνολογικά. Ίσως να υπήρχαν ακόμα και τεχνολογίες που δεν υπάρχουν σήμερα, ή χαμένες επιστήμες. Ίσως, μάλιστα, στο παρελθόν να υπήρχαν πράγματα που κανείς σήμερα δεν μπορεί να φανταστεί, ή δεν τολμά να υποθέσει, ή προτιμά να αποκρύπτει όταν κάποιο “ανεξήγητο” σημάδι παρουσιάζεται.

Αλλά... καλύτερη εποχή; Στα πάντα;

Είσαι σοβαρός;

Δεν υπήρχε ποτέ τέτοιο πράγμα. Σε όλες τις εποχές είχαν και τα προβλήματά τους. Αυτό μπορείς να το παρατηρήσεις αν προσέξεις τι λέει η αντικειμενική Ιστορία. Και αυτό είναι και το πιο λογικό να υποθέσεις, άλλωστε. Οι άνθρωποι πάντα ήταν άνθρωποι, και πάντα έκαναν τις ίδιες, ή παρόμοιες, μαλακίες. Δεν υπάρχουν τέλειοι άνθρωποι, ή τέλειες φυλές. Δυστυχώς. Αν υπήρχαν, τώρα θα ζούσαμε σε παράδεισο. Θα τα είχαν καταφέρει πλέον.

Κι αυτό, νομίζω, είναι αρκετά σημαντικό να έχει κανείς υπόψη του προτού μπει στο τρυπάκι τού παλιά-ίσον-καλά. Παλιά δεν σημαίνει καλά. Παλιά, απλά, σημαίνει διαφορετικά.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]