Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
15 / 12 / 2021

Το έφεραν λέγοντας ότι θα μας «σώσει» από την «πανδημία», και τώρα τι συζητάνε; Γιατί έβαλαν έναν ανεμβολίαστο σε ΜΕΘ αντί για έναν εμβολιασμένο!

Το απόλυτο κωμικοτραγικό, που δεν ξέρεις αν γέρνει πιο πολύ προς το κωμικό ή προς το τραγικό.

Εκτός των άλλων, το ερώτημα είναι καθαρά ρατσιστικό, απάνθρωπο, φασιστικό. Είναι από τα χειρότερα που θα μπορούσαμε να αναρωτιόμαστε. Ούτε καν για πλάκα δεν θα έπρεπε να λέγεται.

Εκείνο που θα έπρεπε να λέγεται (αλλά δεν λέγεται) είναι Τι στο διάολο κάνει ο εμβολιασμένος μέσα στη ΜΕΘ;

Μιλάτε σοβαρά τώρα, ή μας δουλεύετε; Τι κάνει ο εμβολιασμένος μέσα στη ΜΕΘ; Παίζει μπιρίμπα με τις νοσοκόμες;

Ο εμβολιασμένος κανονικά δεν θα έπρεπε να ήταν στη ΜΕΘ. Κανονικά, δεν θα έπρεπε να ήταν καν στο νοσοκομείο.

Ιδανικά, δεν θα έπρεπε να είχε αρρωστήσει καθόλου, ούτε ελαφρά.

Αλλιώς, τι διάολο εμβόλια είναι αυτά; Σε σκοτώνουν αντί να σε προστατέψουν;

Κι αυτό το τελευταίο δεν το λέω για πλάκα, ούτε «εκδικητικά». Ανοίξτε τα μάτια σας και δείτε τι γίνεται. Από τότε που ξεκίνησαν οι εμβολιασμοί, δεν έχουμε λιγότερες νοσηλείες και θανάτους (όπως θα έπρεπε), αλλά περισσότερα κι από τα δύο.

Και δεν συμβαίνει μόνο εδώ (για να πεις ότι είναι τοπικό φαινόμενο, ότι εμείς δεν κάνουμε κάτι καλά)· συμβαίνει σε όλες τις χώρες με υψηλά ποσοστά εμβολιασμού.

Παρ’όλ’ αυτά, κάποιοι «ειδικοί» προσπαθούν να μας πείσουν ότι αυτό δεν σημαίνει πως τα εμβόλια δεν είναι αποτελεσματικά... Τότε, τι σημαίνει ακριβώς; Μήπως σημαίνει ότι τα εμβόλια είναι δηλητηριώδη; Γιατί άλλη εξήγηση δεν φαίνεται να υπάρχει.

Όχι μόνο μπορούν να προκαλέσουν παρενέργειες, αλλά, αντί να βελτιώσουν την κατάσταση με τις μολύνσεις, την επιδεινώνουν. Τουλάχιστον, αυτή είναι η εικόνα που έχουμε μέχρι στιγμής από τα δεδομένα.

Και τα τελευταία που είχαμε είναι αυτά εδώ:

Αποκεί και πέρα άκουσα πως σταμάτησαν να τα δημοσιοποιούν. Είναι η εικόνα ακόμα χειρότερη;

Το γιατί συμβαίνει αυτό μπορεί ο καθένας μόνο να το μαντέψει, αλλά κάποιες αρκετά σωστές θεωρίες που έχω ακούσει είναι οι εξής:

  • Τα εμβόλια ισχυροποιούν τον ιό καθώς του φέρνουν αντίσταση (γνωστό από πολλούς επιστήμονες).
  • Τα εμβόλια βάζουν την ακίδα του ιού μέσα σου, οπότε ο ένας μολύνει τον άλλο αναλόγως το φορτίο του καθενός.
  • Ο ιός και τα εμβόλια μαζί έχουν συζητηθεί σε διεθνές φόρουμ ως βιολογικό όπλο (και αυτό το έχει πει ο David Martin, οπότε δεν μπορείς να το απορρίψεις ως συνωμοσιολογική θεωρία).

Ανεξαρτήτως του τι ακριβώς συμβαίνει, είναι δυνατόν ακόμα κάποιοι να μιλάνε, όχι μόνο για διάθεση αυτών των σκευασμάτων στο ευρύ κοινό, αλλά για υποχρεωτικότητα, αποκλεισμούς, και εκβιασμούς;

Είναι παράφρονες ή εγκληματίες;

Και γιατί ο κόσμος δεν αντιδρά, μαζικά; Τι χειρότερο περιμένει ακόμα να γίνει; Γιατί, μην αμφιβάλλετε, θ’ακολουθήσουν και χειρότερα αν δεν μπει σύντομα ένα φρένο. Πολύ χειρότερα. Είναι καταφανές απ’το πώς πηγαίνει η όλη υπόθεση από την αρχή.

Τι είναι, τελικά, εκείνο που κάποιοι επιδιώκουν; Να καταπολεμήσουν μια πανδημία ή να κρατάνε τον κόσμο σε τρομοκρατική καταστολή και υπό την επίδραση και εξάρτηση αμφιλεγόμενων χυμικών ουσιών;

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)

 

Γιατί Δεν μας Αρέσει η Παράδοσή μας;


Οι συγγραφείς φανταστικής λογοτεχνίας, στην Ελλάδα, έχουν αρκετές φορές κατηγορηθεί από διάφορους ότι δεν τους αρέσει η ελληνική παράδοση, ότι δεν τη χρησιμοποιούν μέσα στις ιστορίες τους αλλά χρησιμοποιούν την «ξένη» παράδοση.

Ή, μάλλον, αυτό είναι αρκετά γενικό· δεν ισχύει για όλους τους συγγραφείς φαντασίας στην Ελλάδα. Υπάρχουν και ορισμένοι που, φανατικά μάλιστα, γράφουν ιστορίες με έντονη βάση στην ελληνική παράδοση. Αλλά το κάνουν μόνο ορισμένοι, και καλό είναι αφού τους αρέσει. Όμως δεν το κάνουν όλοι, και όσοι δεν το κάνουν έχουν συχνά μπει στο στόχαστρο. Έχουν ακουστεί διάφορα άσχημα λόγια, ότι δεν είναι «αρκετά ελληνικά» αυτά που γράφουν, ότι «δεν τους αρέσει η Ελλάδα», ότι «είναι ξενόφερτη η θεματολογία τους», και παρόμοια μαργαριτάρια.

Κάποιοι φαίνεται να νομίζουν ότι, αν είσαι Έλληνας, πρέπει συνέχεια να γράφεις για τον Δία και τον Ηρακλή, για την Ελληνική Επανάσταση, ή για την καταστροφή της Σμύρνης· για τη Χούντα, για τον Εμφύλιο, ή για την Αντίσταση. Οτιδήποτε άλλο απαγορεύεται! Αν είσαι Έλληνας. Αν είσαι ξένος, εντάξει, όλα καλά· γράψε ό,τι γουστάρεις, βρε αδελφέ. Αλλά, αν είσαι Έλληνας, πρέπει να έχεις περιορισμένη θεματολογία. Για κάποιο μυστηριώδη λόγο.

Αυτό, βέβαια, πάει κόντρα στη νοοτροπία της φανταστικής λογοτεχνίας που – όπως το βλέπω εγώ, τουλάχιστον – είναι να εξερευνάς συνεχώς καινούργια πράγματα και καινούργιες ιδέες.

Εννοείται πως είναι προκατειλημμένο και κακόηθες να κατηγορεί κανείς τους συγγραφείς φαντασίας ότι αυτά που γράφουν «δεν είναι αρκετά ελληνικά», όμως κανείς δεν φαίνεται να αναρωτιέται γιατί αυτοί οι συγγραφείς δεν χρησιμοποιούν την ελληνική παράδοση στη λογοτεχνία τους.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουλίου (21/7)


αμφιλεγόμενα κινούμενα σχέδια, και The New Northland (του Louis Pope Gratacap – 1915), και Jasmine Becket-Griffith & David Van Gough (παραμυθένια, νεκροσουρεαλιστική τέχνη), και ελληνικοί μύθοι σε ταινίες, και The Cube (του Jim Henson – 1969), και η λεηλασία της επιστημονικής φαντασίας (από τους σύγχρονους τεχνολογικούς γίγαντες), και The Cosmic Dope (φιλμ ΕΦ μικρού μήκους), και Δαιμονικά, Χίμαιρες, & το Γκροτέσκο στη Γαλλική Γοτθική Γλυπτική, και το Ατελιέ Heinrichs & Bachmann (εξώφυλλα για βιβλία φαντασίας: ’60–’80), και Clifford D. Simak (μυθιστορήματα ηρωικής φαντασίας), και Bob Peak (τέχνη από την ταινία Excalibur), και Sweets to the Sweet (ο Robert Bloch στην οθόνη), και Richard Powers (ψυχεδελικοσουρεαλιστική τέχνη εξώφυλλων φαντασίας), και: ακόμα περισσότερα στο LinX...