Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
3 / 10 / 2021

Πηγαίνω σε καταστήματα που υποχρεώνουν τους υπαλλήλους τους να φοράνε συνεχώς μάσκα ώς τα μάτια και παρατηρώ το εξής φαινόμενο: Έχω αρχίσει πια να ξεχνάω τα πρόσωπά τους. Προσπαθώ να θυμηθώ το κανονικό τους πρόσωπο και δεν τα καταφέρνω και πολύ καλά· πρέπει να χρησιμοποιήσω, πολλές φορές, και τη φαντασία μου για να το συμπληρώσω. Στο μυαλό μου έρχεται αμέσως αυτό το μισό-πρόσωπο μισό-μάσκα.

Και υπάρχουν και καινούργιοι υπάλληλοι που δεν είχα δει ποτέ τα πραγματικά τους πρόσωπα, και δεν έχω ιδέα πώς ίσως να είναι. Μπορώ μόνο να κάνω υποθέσεις με τη φαντασία μου για να συμπληρώσω το «κενό» που δημιουργεί η μάσκα.

Έχουμε φτάσει σε μια κατάσταση που το μισό πρόσωπο έχει γίνει μάσκα μέσα στη μνήμη μας. Κινδυνεύουμε να νομίσουμε ότι έχουμε αντίκρυ μας ανδροειδή, όχι ανθρώπους. Και αυτό, νομίζω, είναι κάτι το απαίσιο. Είναι κάτι το απανθρωπιστικό.

Και κάποια στιγμή – σύντομα – πρέπει να τελειώσει.

 

 

(Φυσικά, όσα γράφω παραπάνω είναι φανταστική λογοτεχνία· μη δίνετε σημασία. Δεν ωθώ κανέναν να κάνει κάτι. Και, όπως πάντα: Μην πιστεύετε τίποτα.)

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Μαΐου (12/5)


Forest Rogers (παράξενα αγάλματα) + Μυθολογία Κθούλου (Strange Tales, 1930) + 29 γκράφιτι (Μεξικό) + Edmund Dulac (τέχνη στο In the Kingdom of the Pearl) + Léon Carré (τέχνη στο In the Garden of Gems) + Βιβλία αφιερωμένα στον Tolkien + Solarpunk (το μέλλον) + Chain Story Project (ιστορίες φαντασίας δωρεάν) + OpenGame (web games από τεχνητή νοημοσύνη) + Dangerous Frontiers (κόσμοι επιστημονικής φαντασίας) + Jack London (The Red One, διήγημα) + Gilbert Williams (τέχνη) + Όνειρα και φαντασιώσεις (κι άλλη τέχνη) ++ ακόμα περισσότερα στο LinX!

 

Η Ψυχεδελική Επιστημονική Φαντασία


Καθότι γεννήθηκα στις αρχές του ’80, δεν γνώρισα την επιστημονική φαντασία σε κάποιες από τις ίσως πιο ενδιαφέρουσες μορφές της, ή νοοτροπίες της. Αυτές, όμως, οι μορφές – ή νοοτροπίες – παραμένουν ακόμα και σήμερα, αν κοιτάξεις διάφορα πράγματα που πλέον θεωρούμε «ρετρό» ή «παλιότερα» ή «ξεπερασμένα» – ή «κλασικά».

Η επιστημονική φαντασία έχει αλλάξει πολύ με τα χρόνια, αλλά νομίζω πως οι παλιότερες μορφές/νοοτροπίες έχουν περισσότερο ενδιαφέρον από τις σημερινές. Σήμερα, είναι πιο συγκεκριμένα τα πράγματα, είτε από άποψη επιστήμης είτε από άποψη αισθητικής. Η επιστήμη της σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας ακολουθεί, κυρίως, και το σύγχρονο επιστημονικό «δόγμα». Η αισθητική της είναι, συνήθως, μια αισθητική κινηματογραφική, ή μια αισθητική επιστημονικής ακρίβειας, ή μια αισθητική space opera α λα Star Wars.

Τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 η επιστημονική φαντασία είχε μια πολύ διαφορετική αισθητική, και πιθανώς περισσότερο ενδιαφέρον.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (29/4)


Virgil Finlay (τέχνη φαντασίας) Chéri Hérouard (παρισινή τέχνη) Gervasio Gallardo (μυθική τέχνη) HP Lovecraft (τα Άπαντα) Cthulhu Mythos (Encyclopedia) Πολύπλοκα και πελώρια οικοδομήματα (πριν από τις σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους) Sybil Marie Anne Lenormand (και η μαντική τράπουλά της) Pulp Covers (the best of the worst) Το διάβασμα (μας κάνει καλό;) Παίξτε δωρεάν πάνω από 15.000 παιχνίδια (της Amiga) Τα βιβλία Mapbacks (των παλιών εκδόσεων Dell) Solarpunk (A Short Guide to the Decolonization of the Sun) Πώς να είσαι συγγραφέας (όπως πραγματικά αισθάνεσαι) ...Και έρχονται κι άλλα (στο LinX)