Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
21 / 5 / 2021

Αυτό είναι ένα βίντεο που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε.

Και εννοώ, πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να το δείτε. Και πρέπει να βάλετε και όσο το δυνατόν περισσότερους άλλους να το δουν.

(Σε περίπτωση που το YouTube το «εξαφανίσει», το έχω ανεβάσει εδώ και μπορείτε να το κατεβάσετε.)

Εξηγεί εκείνο που κανονικά θα έπρεπε να είναι οφθαλμοφανές στον κόσμο: ότι η όλη υπόθεση με την «τρομερή πανδημία» του Covid είναι στημένη, και ότι τα εμβόλια που προωθούνται μανιωδώς δεν βοηθάνε αλλά είναι ένα μέσο κοινωνικοπολιτικού ελέγχου της ανθρωπότητας.

Σε έχουν κάνει να φοβάσαι, το ξέρω. Το καταλαβαίνω.

Αλλά πρέπει να σταματήσεις να φοβάσαι, γιατί ο φόβος σου σε οδηγεί μόνο στην καταστροφή.

Πρέπει να σταματήσεις να φοβάσαι, και να σταματήσεις να δέχεσαι ό,τι σου λένε.

Πες τους ΟΧΙ. Πες τους ότι δεν δέχεσαι τα «μέτρα» τους. Πες τους να βάλουν τα εμβόλιά τους στον κώλο τους. Είναι τόσο απλό.

Σήμερα, ο κόσμος έχει τρεις λόγους να φοβάται, τρεις λόγους που τον έχουν κάνει να φοβάται μέσω των στρατευμένων ΜΜΕ και της γλοιώδους κυβερνητικής προπαγάνδας που σέρνεται σαν σάπιο φίδι μέσα στα social media και σε άλλους χώρους του διαδικτύου.

Ο κόσμος φοβάται ότι θα πεθάνει από τον ιό Covid-19 (ενώ δεν θα έπρεπε να φοβάται γιατί είναι ένας ιός με πολύ μικρή πιθανότητα να σε σκοτώσει).

Ο κόσμος φοβάται τι θα πάθει αν δεν εμβολιαστεί: ότι δεν θα τον αφήνουν να ταξιδέψει, να δουλέψει, να ζήσει (ενώ δεν θα έπρεπε να φοβάται γιατί όσο περισσότεροι λέμε ΟΧΙ στα εμβόλιά τους τόσο μεγαλύτερη δύναμη έχουμε· η ελευθερία μας ανήκει σε εμάς, όχι σ’αυτούς).

Ο κόσμος φοβάται τι θα πάθει αν εμβολιαστεί με τα πειραματικά, άκρως επικίνδυνα που θέλουν να του επιβάλλουν να κάνει ξανά και ξανά ανά εξάμηνο (και είναι δικαιολογημένος να φοβάται· είναι όντως επικίνδυνα – αλλά είναι και δική του επιλογή αν θα τα δεχτεί).

Η σαπίλα του συστήματος έχει φτάσει στο αποκορύφωμα. Ο βόθρος έχει ξεχειλίσει και φτύνει δηλητηριώδεις σύριγγες.

Μην τους δίνετε ακόμα περισσότερο έλεγχο επάνω στις ζωές σας.

*

Τις προάλλες, ήμουν σε μια αγορά, και άκουσα μια γριά να λέει ότι έκανε τη δεύτερη δόση του εμβολίου και αισθάνεται άσχημα. Και επίσης έλεγε: «Κι ο άντρας μου, όταν έκανε τη δεύτερη δόση, κι αυτός χάλια αισθανόταν.»

Αλλά πάνε και το κάνουν! Παράλογα, παρότι το ίδιο τους το σώμα τούς προειδοποιεί ότι κάτι κακό συμβαίνει, πάνε και το κάνουν.

Και μια κυρία, η οποία πουλούσε πράγματα σ’αυτή την αγορά που έτυχε να βρεθώ, είπε: «Άσε, μη μου τα λες αυτά γιατί κι εγώ τώρα έχω προγραμματίσει να το κάνω. Εμείς πουλάμε κιόλας, και μπορεί να μη μπορούμε να πουλήσουμε άμα δεν το κάνουμε.»

Καταλαβαίνετε τι συμβαίνει εδώ;

Ο κόσμος εκβιάζεται για να κάνει τα πειραματικά εμβόλια. Δεν θέλει να τα κάνει. Ο φόβος του τον έχει κυριαρχήσει. Κοιτάζει από τη μια και βλέπει τον «τρομερό ιό» που του προβάλλουν συνέχεια κάτι δημοσιογραφικά παράσιτα στις οθόνες των τηλεοράσεων. Κοιτάζει από την άλλη και βλέπει την κυβέρνησή του να τον απειλεί με περιορισμούς και τιμωρίες αν δεν δεχτεί τα πειραματικά εμβόλια. Κοιτάζει, μετά, τα ίδια τα εμβόλια και τρομάζει (δικαιολογημένα) και από αυτά.

Σταματήστε να φοβάστε. Ο φόβος σας είναι που δημιουργεί την όλη κατάσταση.

*

Ο κόσμος πρέπει να πάψει να είναι ευκολόπιστος.

Αυτό που ζούμε τώρα, αυτή η πανδημία του τρόμου και των μαζικών δηλητηριάσεων, δεν είναι μόνο μια καταστροφή· είναι και μια ευκαιρία για συνολική αφύπνιση της ανθρωπότητας.

Πάψτε να πιστεύετε ό,τι σας σερβίρουν τα ΜΜΕ – ταμεγάλα τηλεοπτικά κανάλια, οι μεγάλοι ραδιοφωνικοί σταθμοί, οι μεγάλες εφημερίδες. Σκεφτείτε: Πώς στο διάολο γίνανε όλοι αυτοί τόσο «μεγάλοι»; Μήπως επειδή χρηματοδοτούνται από κάποιους που δεν έχουν κατά νου και τόσο πολύ το καλό σας αλλά τον έλεγχό σας και τον δικό τους πλουτισμό;

Στην Αφρική, ύστερα από παρόμοιους μαζικούς εμβολιασμούς, είχαν τραγικά αποτελέσματα: θανάτους, μόνιμες αναπηρίες, πάρα πολύ άσχημες παρενέργειες. Δεν με πιστεύετε; Σας προτρέπω και πάλι, έντονα – δείτε το βίντεο.

Σταματήστε να φοβάστε γιατί κάποιοι θέλουν να σας κάνουν να φοβάστε.

Το μόνο που χρειάζεται να φοβάστε είναι ο φόβος.

*

Ποτέ δεν πίστεψα ότι αυτή η πανδημία ήταν εκείνο που έλεγαν. Από την πρώτη μέρα κιόλας δυσπιστούσα. Και άλλοι επίσης δυσπιστούσαν.

Γιατί δυσπιστούσαμε;

Γιατί δεν εμπιστευόμαστε τον κάθε τσαρλατάνο που βγαίνει και λέει οτιδήποτε στην τηλεόραση.

Γιατί είμαστε σε επαγρύπνηση.

Τώρα πρέπει κι εσύ να είσαι σε διαρκή επαγρύπνηση· γιατί έχουμε πόλεμο. Έναν πόλεμο εναντίον της ανθρωπότητας.

Και πρέπει, επίσης, να δεις αυτό το βίντεο και να βάλεις όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους να το δουν επίσης.

Μην ακούς μπαρούφες όπως «Τα εμβόλια σώζουν ζωές» και άλλες τέτοιες προπαγανδιστικές αρλούμπες. Κάνε τη δική σου έρευνα. Σκέψου από μόνος σου. Θα εκπλάγεις με αυτά που θα ανακαλύψεις. Μην περιμένεις κάποιους άλλους να σκεφτούν για εσένα, να σε πάρουν από το χέρι και να σε οδηγήσουν. Γιατί θα σε ρίξουν μέσα έναν δηλητηριασμένο βούρκο.

 

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Imaginary Worlds του Lin Carter


Έχοντας διαβάσει (και σχολιάσει) το Wizardry and Wild Romance του Michael Moorcock, είχα κάνει όρεξη να προχωρήσω σε κάτι παρόμοιο· κι αφού κι ο ίδιος ο Moorcock προτείνει το Imaginary Worlds, προχώρησα προς τα εκεί.

Είναι κι αυτό, φυσικά, μια πραγματεία για τη φανταστική λογοτεχνία, αλλά, παρότι έχει ομοιότητες με το Wizardry and Wild Romance, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο Moorcock κρίνει, κυρίως, την εποχή του· ο Lin Carter μιλά πιο διαχρονικά και πιο ιστορικά (αν και την κρίνει, εν μέρει, και την εποχή του σ’ένα σημείο). Ξεκινά, μάλιστα, διευκρινίζοντας τι εννοεί λέγοντας «φανταστική λογοτεχνία» – fantasy – ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις:

But what I mean by the word "fantasy" is a narrative of marvels that belong to neither the scientific nor the supernatural. The essence of this sort of story can be summed up in. one word: magic. A fantasy is a book or story, then, in which magic really works-not a fairy­ tale, not a story written for children, like Peter Pan or The Wizard of Oz, but a work of fiction written for adults-a story which challenges the mind, which sets it working.

Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ απόλυτα με αυτό τον ορισμό. Το ίδιο εννοώ κι εγώ, συνήθως, όταν λέω «φανταστική λογοτεχνία».

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (8/4)


~Γκράφιτι από τη νιότη μας & Πώς να σταματάς το κινητό σου απ’το να σε παρακολουθεί & KillerTools & Οι αγορές που ποντάρουν στις καταστροφές & Τα «παράνομα» τραπεζικά δίκτυα & Ένας μαγευτικός κήπος στην Τοσκάνη φτιαγμένος στην Αναγέννηση & Tadami Yamada (παράξενα εξώφυλλα) & Rubáiyát του RS Sherriffs (παραμυθένιες εικονογραφήσεις) & Histoires Prodigieuses (1559 – Pierre Boaistuau) & Olaf Hajek (μαγικορεαλιστικοί πίνακες) & Ψυχεδελικές οντότητες χωρίς επιστημονική εξήγηση & Θαλάσσια τέρατα & A Pictorial History of Horror Stories – 200 Years of Spine Chilling Illustrations from the Pulp Magazines (1985) & Το θαλάσσιο ερπετό του Gloucester & Ken Barr (τέχνη) & Οι εικονογραφήσεις Ðông Hồ & Το πρώτο περιοδικό φαντασίας και τρόμου & άλλα πολλά στο LinX~

 

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]