Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
24 / 1 / 2021

Κάποιοι περιδιαβαίνουν τους δρόμους της Αθήνας και σκίζουν όλες τις αφίσες των αναρχικών που λένε την αλήθεια για το εμβόλιο. Δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν;

Αν νομίζουν ότι έτσι θα κρύψουν την αλήθεια, είναι γελασμένοι. Δεν είμαστε ηλίθιοι, και δεν ενημερωνόμαστε μόνο από αφίσες στους δρόμους.

Βλέπε κάποια από τα προηγούμενα post μου για το εμβόλιο:

Αλλά υποθέτω πως αυτό με τις σκισμένες αφίσες δεν είναι παρά ένα μέρος του γενικού σχεδίου του Νταρθ Κούλη, του τρελού επιστήμονα Τσούρδα, του μελανοφρουρού Χουρδαλιάν, και του ιεροεξεταστή της βελόνας Κουκούλια, το οποίο πρόσφατα άκουσα ότι, εκτός των άλλων, περιλαμβάνει και να απαγορεύεται δια νόμου η παρουσία δημοσιογράφων στις πορείες, αλλά οι δημοσιογράφοι να ενημερώνονται για την πορεία από αξιωματικό της αστυνομίας... Ε, αν είναι δυνατόν, ρε παιδιά. Το ξέραμε ότι οι δημοσιογράφοι των mainstream ΜΜΕ «τα παίρνουν» συχνά-πυκνά, ή δεν είναι πάντα και τόσο ειλικρινείς, αλλά αυτό παραείναι ξεφτίλα· κι ακόμα κι οι ίδιοι το καταλαβαίνουν.

Αμφιβάλλει κανένας ακόμα ότι βυθιζόμαστε, με κάθε μέρα που περνά, ολοένα και περισσότερο σε ένα απολυταρχικό τέλμα;

Δεν υπάρχει κανένας εισαγγελέας σ’αυτή τη χώρα που να μπορεί να ματαιώσει τα διαβολικά σχέδια του Νταρθ Κούλη, της Νέας Επιδημίας, και των διεστραμμένων ακόλουθών τους; Πρέπει πάντα σ’αυτή τη χώρα οι πολίτες να βγάζουν έξω τα σκατά;

 

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!