Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
15 / 3 / 2022

Πάντα μού αρέσει να χρησιμοποιώ την τελευταία τεχνολογία, αν μη τι άλλο για να τη δοκιμάσω. Δε βιάζομαι, ποτέ, αλλά πάντα προχωρώ· δεν μένω στα παλιά.

Σήμερα, θέλω να χρησιμοποιήσω τα Windows 11, αλλά η Microsoft δεν με αφήνει!

Οι απαιτήσεις που έχουν τα Windows 11 θέτουν σε αποκλεισμό πάρα πολλά συστήματα, και δεν είναι να σε εκπλήσσει που τόσο λίγος κόσμος φαίνεται να κάνει την αναβάθμιση (ψάξτε το στο Google και θα δείτε). Αν, δε, ρίξεις μια ματιά στην ελληνική αγορά, θα δεις ότι σχεδόν όλα τα μηχανήματα που πωλούνται αυτή τη στιγμή τρέχουν Windows 10. Αναρωτιέμαι αν μπορείς να βρεις κανένα που να τρέχει out of the box Windows 11, και πόσο θα κοστίζει αυτό το εργαλείο.

Αλλά το πρόβλημα είναι, ουσιαστικά, αστείο.

Κανονικά, τα Windows 11 δεν θα έπρεπε να αποκλείουν τόσα μηχανήματα. Είναι καθαρά θέμα επιλογής της Microsoft, όχι τεχνικών δυνατοτήτων.

Αν ρίξεις μια ματιά στις απαιτήσεις τους, τα πιο «περίεργα» που θα σου φανούν είναι τα εξής: TPM version 2.0, UEFI, Secure Boot – επειδή, όμως, ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι τα συγκεκριμένα πράγματα. Στην πραγματικότητα, όλα αυτά τα έχουν τα σύγχρονα μηχανήματα, ακόμα κι αν δεν είναι ενεργοποιημένα. Μπορείς να τα ενεργοποιήσεις από τα BIOS· δεν είναι και τόσο δύσκολο. Τρία απλά πραγματάκια πρέπει να αλλάξεις.

Και, ακόμα κι αν δεν τα αλλάξεις, έχω διαβάσει πως τα Windows 11, αν τα κάνεις install σε καθαρό δίσκο με bootable media, σου δίνουν τη δυνατότητα να αγνοήσεις αυτές τις απαιτήσεις.

Πού είναι το πρόβλημα, λοιπόν; Γιατί δεν μπορούμε να αναβαθμίσουμε τα μηχανήματά μας;

Το πρόβλημα είναι οι επεξεργαστές. Τα Windows 11 τρέχουν σε όλους τους σύγχρονους επεξεργαστές, φυσικά, χωρίς πρόβλημα. Αλλά, αν δεν έχεις κάποιους συγκεκριμένους επεξεργαστές τελευταίας τεχνολογίας που έχει ορίσει η Microsoft, δεν μπορείς να λαμβάνεις updates. Κι αυτό είναι πρόβλημα αν βάζεις τον υπολογιστή στο Διαδίκτυο, γιατί το όλο θέμα είναι τα updates. Είναι θέμα ασφαλείας.

Αυτή τη στιγμή έχω 4 μηχανήματα τα οποία χρησιμοποιώ, και κανένα δεν είναι συμβατό. Στο ένα θα μπορούσα να βάλω Windows 11 γιατί δεν το συνδέω με το Διαδίκτυο. Αλλά για ποιο λόγο να το κάνω; Μια χαρά δουλεύω και με τα Windows 10, και τα 11 δεν προσφέρουν τίποτα εξωφρενικά καλύτερο.

Η Microsoft λέει ότι θα συνεχίσει να υποστηρίζει τα Windows 10 μέχρι το 2025. Μετά... μπουμ. Δεν θα έρχονται updates στα Windows 10. Πρέπει όλοι να αναβαθμιστούμε στα Windows 11. Και τι θα γίνουν όλα εκείνα τα μηχανήματα που έχουμε, τα οποία είναι καλά και μας εξυπηρετούν χωρίς πρόβλημα; Πρέπει υποχρεωτικά να τα πετάξουμε;

Τι θα γίνει αν κάποιος αγοράσει ένα μηχάνημα σήμερα στην ελληνική αγορά (όπου όλα τρέχουν Windows 10); Θα πρέπει να το πετάξει μετά από 3 χρόνια;

Όπως είπα από την αρχή, είμαι υπέρ της νέας τεχνολογίας. Μάλιστα, έχω αλλάξει πολλά μηχανήματα γιατί θεωρούσα το CPU πολύ αργό. Θέλω να βλέπω τα πράγματα να τρέχουν. Γρήγορα.

Αλλά αυτό είναι γελοίο. Η Microsoft σε εξαναγκάζει να πας να πάρεις νέο CPU ή νέο laptop (στα laptop δεν αλλάζει το CPU), αλλιώς το μηχάνημα θα είναι άχρηστο για το Διαδίκτυο, ή, τουλάχιστον, πολύ ευάλωτο, αφού δεν θα μπορεί να ενημερωθεί.

*

Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω, και ελπίζω, ότι κάτι θα γίνει για να λυθεί αυτό το πρόβλημα. Ή από την ίδια τη Microsoft ή από κάποιον άλλο, παράπλευρο. Μου φαίνεται εξωφρενικό να πεταχτούν στα σκουπίδια τόσα μηχανήματα που δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα απλά και μόνο επειδή κάποιοι θέλουν να προωθήσουν μια καινούργια γενιά CPU.

 

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!