Αν περιπλανηθείς λίγο στα μαγαζιά της Αθήνας μπορείς να διαπιστώσεις κάτι τραγικό: τα προϊόντα που θα έπρεπε να είναι πιο ακριβά είναι πιο φτηνά, και τα προϊόντα που θα έπρεπε να είναι πιο φτηνά είναι πιο ακριβά.
Μπορεί να τύχει να βρεις ρούχα για 2 ευρώ (και όχι της πλάκας ρούχα) στα διάφορα μπαζάρ· αλλά υπάρχουν τρόφιμα που είναι πιο ακριβά!
Και πρόσεξε τώρα τον παραλογισμό. Μιλάμε για δύο προϊόντα που μπορείς να τα χαρακτηρίσεις «πρώτης ανάγκης»· αλλά τα ρούχα είναι ένα είδος που διατηρείται πολύ καιρό. Δεν είναι άμεσης κατανάλωσης. Μπορεί να αγοράσεις ένα μπουφάν και να το έχεις 10 χρόνια, ή και μια ζωή. Και, ναι, μπορεί να τύχει σήμερα να το πάρεις για 2 ευρώ ή για 5 ή για 10.
Αλλά τα τρόφιμα είναι άμεσης κατανάλωσης. Δεν διατηρούνται. Αν πάρεις ένα παγωτό και πληρώσεις 5 ευρώ, θα το φας μέσα στα επόμενα 10 λεπτά, και μετά, αν θες κι άλλο, θα πρέπει να πληρώσεις άλλα 5 ευρώ.
Δηλαδή, με τα 5 ευρώ σήμερα μπορείς να αγοράσεις ή κάτι που θα το κρατήσεις 10 χρόνια ή κάτι που θα το κρατήσεις 10 λεπτά.
Με μία πολύ σημαντική διαφορά, όμως: τα φαγώσιμα είσαι αναγκασμένος να τα καταναλώνεις συνέχεια, θέλοντας και μη. Ενώ, πχ, τα ρούχα (ή τα ηλεκτρονικά είδη, ή άλλα πράγματα) μπορεί μεν να είναι πρώτης ανάγκης αλλά δεν είσαι και υποχρεωμένος να τα καταναλώνεις συνέχεια. Οπότε, αν, ας πούμε, ανέβαιναν ξαφνικά οι τιμές των ρούχων, το πολύ-πολύ να μην αγόραζε ο κόσμος ρούχα και να κρατούσε τα παλιά του – δεν θα πέθαινε κιόλας, ούτε θα χρεοκοπούσε εξαναγκαστικά. Όταν όμως ανεβαίνουν οι τιμές των φαγώσιμων χωρίς τέλος, τότε ο άλλος πρέπει ή να πεθάνει από την ασιτία ή να χρεοκοπήσει και μετά να πεθάνει ή να υποδουλωθεί και να δουλεύει ίσα-ίσα για να τρώει.
Και μετά, λένε ότι στις κουμουνιστικές χώρες είναι τα πράγματα σκατά... Όμως στη Ρωσία, για παράδειγμα, μου έχει πει Ρωσίδα ότι παίρνουν χαμηλούς μισθούς αλλά δεν πληρώνουν σχεδόν τίποτα για τους λογαριασμούς του ρεύματος κτλ.
Εδώ, που είμαστε καπιταλιστές, υποτίθεται, και ελευθεριακοί, παίρνουμε λίγο πιο μεγάλους μισθούς και όλος ο μισθός φεύγει στους λογαριασμούς και στα φαγώσιμα!
Ποπο... μιλάμε για ελευθερία τώρα, όχι μαλακίες. Και ειδικός παραγωγός της παράστασης η «Κούλης & ΣΙΑ Α.Ε.»
Τι; Είμαι συνωμοσιολόγος;
Ναι, καλά...
