Αν πιστεύετε ότι θα σχολιάσω το αποτέλεσμα των αμερικάνικων εκλογών με αρνητικό ή θετικό τρόπο, κάνετε λάθος. Δεν είμαι τόσο πολιτικοποιημένος για να το κάνω αυτό. Επίσης, δεν είμαι σίγουρος για τίποτα. Το μόνο που μπορώ να πω είναι Θα δούμε.

Η αλήθεια είναι πως δεν παρακολουθώ και τόσο πολύ τα πολιτικά δρώμενα, αλλά εκείνο που είχα παρατηρήσει τόσο καιρό είναι ότι, από τα μεγάλα μίντια τουλάχιστον, γινόταν μια συστηματική και συνεχόμενη αρνητική προπαγάνδα εναντίον του Τραμπ. Παρ’όλ’ αυτά, ο Τραμπ είχε ένα πολύ ισχυρό ρεύμα – φαινόταν από τότε. Και, όπως αποδείχτηκε, νίκησε. Δεν ξέρω αν είχε και καμιά άλλη, underground βοήθεια πέρα από αυτό το ρεύμα, όμως είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι νίκησε παρ’ όλη την αρνητική προπαγάνδα.

Για να είμαι απολύτως ειλικρινής, εμένα προσωπικά πολλά από αυτά που είχα ακούσει να λέει δεν μου άρεσαν. Κάποια καταλάβαινα ότι ήταν, βέβαια, στιγμιότυπα που είχαν παρθεί προκειμένου να γίνει αρνητική προπαγάνδα. Άλλα, ωστόσο, ήταν αρκετά αντικειμενικά, νομίζω. Όπως τα πράγματα που έλεγε εναντίον των εκτρώσεων, για παράδειγμα. (Δεν ξέρω αν είχατε δει εκείνο το βίντεο όπου ο Τραμπ έλεγε στις γυναίκες «Θα είμαι ο προστάτης σας» και άρα δεν χρειάζεται να ανησυχούν.) Ήταν τελείως βλακείες αυτά τα πράγματα που έλεγε, κατά τη γνώμη. Και τελείως αναχρονιστικά.

Αντιθέτως, όσες φορές είχα ακούσει τη Χάρις να μιλά μού είχε φανεί πιο συγκροτημένη και λογική κυρία.

Έλεγα ότι στο τέλος μάλλον αυτήν θα έβγαζαν.

Έπεσα έξω στην εκτίμησή μου.

Δεν μπορώ, ωστόσο, να πω αν ήταν «καταστροφή» ή όχι το αποτέλεσμα. Όπως γράφω και παραπάνω, Θα δούμε.

Σε τελική ανάλυση, στις ΗΠΑ, μόνο δύο τετραετίες μπορεί κάποιος να εκλεγεί Πρόεδρος... σε αντίθεση μ’αυτό που γίνεται εδώ, όπου έχουμε τους ίδιους μαλάκ– εεε, κυρίους, ξανά, και ξανά, και ξανά. Επ’άπειρον. Και δεν μπορούν να ξεκολλήσουν, μήπως δούμε και τίποτ’ άλλο.