Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
15 / 4 / 2020

(Επειδή δεν φαίνεται να μπορεί να υπάρξει μέρα που να μην πούμε έστω και κάτι για τον Γαμιολοϊό, ναι, δεύτερο post σήμερα. Σπάνια περίπτωση.)

 

Τυχαία συνάντησα αυτό το link. Ευτυχώς φαίνεται πως δεν κοιμούνται όλοι από την κορονομαστούρα:

ΑΝΡΙ ΛΕΒΙ: «Στην πανδημία του 1950 & 1960 δεν επιβλήθηκε καμία καραντίνα».

 

Επίσης, δύο κορονοαξιοσημείωτα αυτές τις μέρες:

 

Πρώτο:

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι το να ενδιαφέρεσαι για την καραντίνα του κορονοϊού σημαίνει να είσαι συνειδητοποιημένος πολίτης και να δείχνεις ευαισθησία στον συνάνθρωπο. Αναρωτιέμαι: οι πολιτικές τους ελευθερίες δεν τους ενδιαφέρουν καθόλου; Δεν το θεωρούν αυτό μέσα στο να είναι «συνειδητοποιημένοι πολίτες», δεν το θεωρούν αυτό μέσα στην «ευαισθησία» που πρέπει να έχουν; Και το να προσπαθούν να τραμπουκίσουν και να σωπάσουν όσους έχουν αντίθετη άποψη είναι κι αυτό μέρος της πολλής «ευαισθησίας»; Είναι δημοκρατία, ή είναι οχλοκρατία;

Σήμερα βγαίνει ένας κωλογιατρός και δίνει τη διαταγή «μαντρώστε τους όλους», έτσι για το... κοινωνικό καλό. Αύριο τι θα βγει να διατάξει; «Σ’αυτή τη συνοικία είναι πολλοί μολυσμένοι. Σκοτώστε τους όλους! Για το κοινωνικό καλό! Για να μην κολλήσουν κι οι άλλοι»; Αυτό περιμένουν να ακούσουν κάποιοι για να ξυπνήσουν; Και ο Χίτλερ για το «κοινωνικό καλό» ξεκίνησε, έχε υπόψη. Όλοι οι κακοί για το καλό ξεκινάνε. Στο δρόμο κάπου το χάνουν. Ή ίσως και από την αρχή.

 

Δεύτερο:

Αν θυμάμαι καλά διάβασα ότι έγινε στατιστική μελέτη και βγήκε ότι το 85% των Ελλήνων συμφωνεί με τις αποφάσεις της κυβέρνησης για τον κορονοϊό.

Εμένα κανείς δεν με ρώτησε... μάλλον, επειδή είμαι εξωγήινος και όχι Έλληνας...

Αναρωτιέμαι πολλές φορές ποιοι κάνουν αυτές τις στατιστικές μελέτες και από πού παίρνουν το δείγμα για τη μελέτη. Γιατί, αν πήγαν να ρωτήσουν σε 2-3 συνοικίες που ξέρουν ότι υποστηρίζουν ΝΔ, τότε κι εμείς ξέρουμε πόσο «σοβαρή» ήταν η στατιστική τους...

Σκέψου:

Εσένα κανένας σε ρώτησε;

Ξέρεις κανέναν που να τον ρώτησαν;

Ξέρεις κανέναν που να ξέρει κανέναν που να τον ρώτησαν;

Όχι;... Όχι;

Ε, τότε, κι αυτή η στατιστική είναι σαν τον κορονοϊό.

Φαντάσματα...

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]