Υπαρκτές Ανυπαρξίες

Ένα από τα πιο τρομερά πράγματα που έχω διαπιστώσει γράφοντας φανταστική λογοτεχνία τόσο χρόνια είναι ότι σε βάζει να σκέφτεσαι για πράγματα που δεν υπάρχουν σαν να υπάρχουν.

Όπως λένε στο Ζεν: Τα πράγματα που δεν υπάρχουν, κι αυτά υπάρχουν.

Και δεν εννοώ απλά ότι γράφεις για έναν τόπο που είναι φανταστικός, ή για ανθρώπους που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν, ή ακόμα και για όντα που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν. Εννοώ ότι αρκετές φορές γράφεις για φυσικά/παραφυσικά, ή λογικά, ή φιλοσοφικά συστήματα, πράγματα, ή δυνάμεις που στον κόσμο μας δεν υφίστανται. Γράφεις γι’αυτά ακολουθώντας μια συγκεκριμένη εσωτερική συνέπεια, κάποιους κανόνες, που μπορεί μεν εσύ να τους έχεις σκαρφιστεί αλλά, καθώς τους ακολουθείς μέσα στην αφήγηση, αρχίζουν να μοιάζουν ολοένα και πιο αληθινοί και να βγάζουν ολοένα [...]

Μυστηριακές Οντότητες (227)

T’αρχίδια μας βγάλανε φτερά
και τα φτερά μας μάτια
σαν γρήγορα σε είδανε
που έγινες κομμάτια

(It fucking rhymes!)

Χριστούγεννα 2024

Χρόνια Πολλά και Καλά Χριστούγεννα στους πάντες και στα πάντα.

Αγαπώ τα Windows, μισώ τη Microsoft

Η Microsoft την έκανε τη μαλακία της πάλι. Πριν από ένα χρόνο είχα φορτώσει Windows 11 σε «unsupported» υπολογιστή – έναν υπολογιστή που είχα αγοράσει το 2020, και είναι άψογος. Δεν έχω προσέξει να έχει κανένα πρόβλημα πουθενά. Και είμαι, γενικά, πολύ προσεχτικός με τα μηχανήματα που αγοράζω. Προτιμώ να δώσω παραπάνω λεφτά και να πάρω το μηχάνημα που θεωρώ καλό, παρά να πάρω κάτι κατώτερο. Οι υπάλληλοι με βαριούνται όταν πάω να αγοράσω υπολογιστή – ή καταλαβαίνουν ότι έχουν να κάνουν με κάποιον που καταλαβαίνει και μου προτείνουν κάτι που είναι όντως καλό.

Δεν θέλω, Microsoft, να αλλάξω τον υπολογιστή μου. Όχι από τώρα, τουλάχιστον. Είναι καλός, γαμώ το φελέκι σας· δεν έχει ακόμα φάει τα ψωμιά του.

Τώρα, όμως, τα Windows 11 μού έβγαζαν μια ειδοποίηση στο taskbar ότι έχουν λήξει και πρέπει να τα αναβαθμίσω. Όταν πήγαινα να τα αναβαθμίσω, [...]

Η οδός αμιέται

Πραγματική ιστορία των δρόμων.

Έψαχνα για μια οδό ώστε να στρίψω εκεί και να φτάσω κάπου αλλού. Τη βρήκα στο κινητό μου, στο χάρτη του Google, και είδα ότι λεγόταν «Αμίσου». Με τέτοιο όνομα, αμέσως σκέφτηκα: Αμίσου... γαμήσου. Τι άλλο να σκεφτείς, δηλαδή; Όχι, πες μου.

Φτάνω, μετά, στον δρόμο και αντικρίζω φάτσα-κάρτα αυτή την πινακίδα...

Μάλλον, δεν ήμουν ο μόνος που το είχα σκεφτεί!

Γαμήσου... Θα τρελαθούμε.

Πάω λίγο παρακάτω και, προς το τέλος του δρόμου, βλέπω αυτή την πινακίδα:

Ε, λοιπόν, ένα είναι το σίγουρο: Κάποιοι δρόμοι στην Αθήνα, αναμφίβολα, _αμιούνται...

(Και εγώ είχα τόσο καιρό πια να γράψω κάτι στα Σκιώδη Παραλειπόμενα που αισθανόμουν κάτι να έχει αρχίσει να μου λείπει.)

Χώστε τους όλους στη στενή!

Δείτε τι γράφει το Torrent Freak για την Ελλάδα...

Αν βαριέστε – που δεν θα έπρεπε – αυτή είναι η περίληψη: Υποτίθεται πως κάποιος (ανώνυμος, όμως) πιάστηκε να κατεβάζει «πειρατικές» ταινίες. Το δικαστήριο σκοπεύει να του ρίξει φυλακή μερικών μηνών. Τα media λένε, προπαγανδιστικά και μισθοφορικά, για «θρίαμβο της δικαιοσύνης». Αμφίβολο είναι αν πραγματικά θα «πιάσει» αυτή η ποινή, ή ακόμα και αν το πρόσωπο αυτό είναι αληθινό: πιθανώς να πρόκειται απλώς για μια τρομοκρατία από τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης ώστε να αποθαρρύνουν τον κόσμο από το να επισκέπτεται ιστότοπους με πειρατικό υλικό. Και στο τέλος του άρθρου, το κερασάκι: φαίνεται πως στη χώρα μας σκέφτονται να αρχίσουν να ρίχνουν πρόστιμο 600 € σε όποιον πιαστεί να κατεβάζει «πειρατικό υλικό».

Κοντολογίς, έχουμε, γι’ακόμα μια φορά, γίνει διεθνώς καραγκιόζηδες. [...]