Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
12 / 8 / 2025

Ναι, ήρθε και στην Ελλάδα. Ο Ιντερνετικός Φασισμός. Ορισμένοι κάνουν σαν να μην το ξέραμε ήδη. Το ξέραμε, όμως. Και σχεδόν κανένας δεν διαμαρτυρήθηκε· όλοι έκαναν μόκο. (Τι έκπληξη σε τούτη τη χώρα...)

Εντάξει, δεν είμαστε οι μόνοι που έχουμε πέσει στον Ιντερνετικό Φασισμό (750 € πρόστιμο, για όσους δεν ξέρουν, και έχεις bonus αν το ξανακάνεις: 1500 € – μια ευγενική προσφορά του Mitsotakis Foundation – όσοι τον ψηφίσατε να το ξανακάνετε, για να έχει κι άλλα καλούδια), αλλά είμαστε από τους χειρότερους της υφηλίου. Ως συνήθως.

Το βασικό θέμα τώρα είναι ότι κυνηγάνε τους ιδιώτες που κατεβάζουν (και καλά) "παράνομο"/"πειρατικό" υλικό. Πσςςς... Τι λέτε, ρε πούστηδες; Λες και όλη αυτή η χώρα δεν είναι μια μαζική παρανομία και γενικευμένη πειρατεία...

Οπότε, αν σε πιάσουν – εσένα κι εμένα – να κατεβάζεις, ας πούμε, μια ταινία, θα φας 750 € πρόστιμο (και bonus για επανάληψη), γιατί κάπως πρέπει να ζήσει και η Κυβέρνηση, βρε αδελφέ. Κλέφτες να γίνουν;

Και με όλα αυτά αρχίζει η παράνοια, φυσικά. Πώς να κρυφτούμε; Τι να κάνουμε; Και τα λοιπά και τα λοιπά.

(Παρεμπιπτόντως, αν θέλετε να βλέπετε τι γίνεται παγκοσμίως με αυτά τα θέματα κυνηγητού για τα copyright, τα torrents, κτλ, προτείνω το TorrentFreak. Εκεί βλέπεις πολλά έκτροπα ανά τον κόσμο.)

Έχω διάφορα να πω για το θέμα, αλλά θα ξεκινήσω από τα χρηστικά – πώς να κρυφτείς.

(Και εδώ, πριν αρχίσουμε, ένα disclaimer: Αν κάνετε κάτι από τα παρακάτω, το κάνετε με δική σας πρωτοβουλία και δική σας θέληση. Εγώ δεν προτείνω σε κανέναν να κάνει τίποτα· απλώς αναφέρω μερικά πράγματα πληροφοριακά, συζητητικά. Ούτε προτρέπω σε παράνομες ενέργειες, σε καμία περίπτωση.)

Κατά πρώτον, κανένας δεν μπορεί να σου εγγυηθεί απόλυτα ότι θα σε κρύψει. Αυτό είναι μύθος, ο οποίος, μάλιστα, βολεύει διάφορους, πρώτους απ’όλους τους παρόχους VPN, που κι αυτοί, βέβαια, θέλουν να βγάλουν κάνα φράγκο από την όλη υπόθεση της γενικευμένης παράνοιας του κυνηγητού.

Το VPN σίγουρα κρύβει την IP σε όλο το σύστημα και κωδικοποιεί τα δεδομένα που στέλνονται προς/από το σύστημα. Δεν το αμφιβάλλω. Ωστόσο, σε αντίθεση με άλλους, δεν θα πρότεινα το πληρωμένο VPN για τους εξής λόγους: Ο πάροχος του VPN θα έχει τα στοιχεία σου (email και αριθμό τραπεζικής κάρτας, στην καλύτερη περίπτωση – επικίνδυνο: ειδικά ο αριθμός της κάρτας) και, άρα, μπορεί να σε πουλήσει οποιαδήποτε στιγμή. Μα – θα το κάνει; Θα το κάνει αν πάει εκεί η αστυνομία με κάποιο ένταλμα. Θα τα δώσει όλα. Επιπλέον, δεν μπορείς ποτέ να είσαι απόλυτα βέβαιος πώς ακριβώς διαχειρίζεται τα δεδομένα σου ανά πάσα στιγμή.

Ποιες είναι οι εναλλακτικές, όμως; Υπάρχουν;

Φυσικά και υπάρχουν.

Η καλύτερη λύση, πάντα, για να κρυφτείς είναι να είσαι ευέλικτος. Αυτό είναι παλιά σοφία. Όταν μένεις στην ίδια θέση, εντοπίζεσαι πιο εύκολα. Όταν κινείσαι χαοτικά, εντοπίζεσαι πιο δύσκολα. Αν πληρώνεις για ένα VPN, είσαι σε μία θέση. Είσαι ευάλωτος. Ναι μεν μπορεί να είναι οχυρωμένη θέση (στην καλή περίπτωση) αλλά είναι μία θέση. Είσαι στάσιμος.

Το καλύτερο, κατά τη γνώμη μου, είναι να μετακινείσαι.

Το Firefox (και άλλα browser) έχουν δωρεάν – τονίζω το δωρεάν – extesions με VPN. Βάλε μερικά από αυτά και άλλαζε. Δεν έχουν τα δεδομένα σου, ούτε αριθμό τραπεζικής κάρτας. Αν θες να πας κάπου κρυφά για λίγο, είναι μια χαρά. Αν θες να προσπεράσεις κάποιο μπλοκαρισμένο ιστότοπο, είναι επίσης μια χαρά. Και κανένας δεν ξέρει ποιος είσαι. (Κι αυτές οι υπηρεσίες ίσως να πουλάνε κάποια δεδομένα που πιάνουν, αλλά τουλάχιστον δεν τους έχεις δώσει βασικά στοιχεία όπως το email ή τον αριθμό της τραπεζικής κάρτας. Δεν ξέρουν ποιος μπορεί να είσαι, και δεν τους ενδιαφέρει· χιλιάδες χρήστες μπαινοβγαίνουν σε δωρεάν υπηρεσίες.)

Για torrents προτείνω το ίδιο: δωρεάν VPN. Ναι, υπάρχουν και είναι αρκετά καλά αν δεν σε ενδιαφέρει να κατεβάζεις πράγματα 24/7. Κρύβουν όντως την IP από τη λίστα με τους άλλους peers· το δοκίμασα από περιέργεια, και όντως πιάνει, ενώ, σε αντίθεση, το proxy δεν πιάνει σε περιπτώσεις με magnet link (που είναι και τα περισσότερα πλέον) τα οποία χρησιμοποιούν UDP και DHT. Η IP σου φαίνεται μέσα στη λίστα. Ίσως – ίσως – ο ISP να μη μπορεί να δει τι κάνεις αλλά να βλέπει ότι έρχεσαι σε επαφή με το proxy (τουλάχιστον, sites όπως το IPLeak βγάζουν κενό, όχι την IP σου), αλλά και πάλι δεν είναι βέβαιο: και το να φαίνεσαι μες στη λίστα με τους peers είναι πάντα ριψοκίνδυνο για διάφορους λόγους. Αλλά και το να πληρώνεις για VPN αν δεν κατεβάζεις torrents καθημερινά είναι βλακεία· είναι σαν να πληρώνεις εν μέρει το πρόστιμο του Μητσοτάκη αλλά να το πληρώνεις σε άλλον. Οπότε, η καλύτερη λύση είναι το δωρεάν VPN· ψάξτε τα και θα δείτε ότι υπάρχουν, και είναι αρκετά καλά. Απλώς σε διάφορες ιστοσελίδες προωθούν τα πληρωμένα γιατί ίσως έχουν κάτι να κερδίσουν από αυτό. Εν μέρει μού δίνεται η εντύπωση ότι η όλη παράνοια του σημερινού κυνηγητού έχει δημιουργηθεί για να στραφεί όλος ο κόσμος στα VPN και να πρέπει να πληρώνει κι άλλη ταρίφα μαζί με όλους τους υπόλοιπους λογαριασμούς που ήδη πληρώνει.

Καλό είναι να αλλάζεις το VPN, να μην είσαι σταθερός.

Επίσης, το IPLeak είναι ένα καλό site που τσεκάρει αν είναι κρυμμένη η IP σου σου. (Υπάρχουν κι άλλα παρόμοια, φυσικά.) Και αυτό το site παρακολουθεί όλα τα torrents και δείχνει ποιες IP τα κατεβάζουν. Και όμως είναι αλήθεια. Τρομαχτικό, αλλά ισχύει. Ευτυχώς δεν φαίνεται να κρατά μεγάλο log.

Και γενικά μια καλή τακτική, εκτός από την κίνηση, είναι, αν θέλεις οπωσδήποτε να κάνεις κάτι «απαγορευμένο», να μην το κάνεις για πολλή ώρα. Μπες, κάνε τη δουλειά σου, στρίψε α λα γαλλικά· τέλος. Ο χρόνος μετρά εναντίον σου άμα σε κυνηγάνε.

Μερικές συμβουλές bonus:

Μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ τυχαία websites που σου ζητάνε τα στοιχεία σου – αριθμούς τραπεζικών καρτών συνήθως – για να δεις ταινίες ή να κατεβάσεις πράγματα. Το 90% από αυτά είναι απάτες: ή από λαμόγια που προσπαθούν να πάρουν λεφτά, ή από μυστικές υπηρεσίες που προσπαθούν να μαγκώσουν κόσμο. ΠΟΤΕ δεν δίνουμε τα στοιχεία μας σε ΚΑΝΕΝΑΝ στο διαδίκτυο, εκτός αν είναι το site της τράπεζάς μας, η Εφορία, ή κάποιος άλλος που εμπιστευόμαστε. (Εντάξει, την Εφορία του Μητσοτάκη δεν είναι να την εμπιστεύεσαι κιόλας, αλλά είναι αναγκαίο κακό.)

Υπάρχουν κάποια άλλα websites που σου λένε να κατεβάσεις το τάδε πρόγραμμα (με προέκταση .exe) προκειμένου να κατεβάσεις άλλα πράγματα, όπως τραγούδια ή ταινίες... ΠΟΤΕ μην το κάνεις αυτό. Ποτέ μην φορτώνεις μες στο σύστημά σου τα προγράμματα του καθενός. Αν φορτώσεις μες στο σύστημά σου ένα αρχείο .exe, μπορεί να κάνει οτιδήποτε: υποκλοπές δεδομένων, υποκλοπές από πληκτρολόγιο, διαγραφές αρχείων – τα πάντα. Και δεν είναι δύσκολο να γράψεις τέτοιο πρόγραμμα που κάνει ζημιές: κι εγώ μπορώ να σου γράψω ένα. Δεν είναι κάτι το σπάνιο. Το app αυτό μπορεί από τη μια να σε αφήνει να κατεβάζεις πράγματα, και από την άλλη να σε κλέβει. Μπορεί ακόμα και να είναι της αστυνομίας. Μπορεί να είναι οτιδήποτε. ΠΟΤΕ δεν φορτώνουμε άγνωστα προγράμματα (κατάληξη .exe συνήθως για τα Windows) στον Η/Υ μας.

Σε ορισμένα website μπορεί να σου λέει «κάνε κλικ εδώ για να κατεβάσεις την τάδε ταινία», αλλά, αν κάνεις κλικ, βλέπεις ότι το αρχείο προς κατέβασμα δεν είναι κάτι με κατάληξη αρχείου βίντεο (όπως .avi ή .mp4)· είναι κάτι με κατάληξη .exe, ή τίποτα το τελείως άγνωστο. ΠΟΤΕ δεν το κατεβάζουμε αυτό. Αμέσως διακόπτουμε τη σύνδεση. Κατά πάσα πιθανότητα είναι απάτη. Αν το αρχείο είναι συμπιεσμένο, όπως τύπου .zip, τότε μπορείς να το κατεβάσεις απλά και μόνο για να δεις τι περιέχει. Αν περιέχει κάτι ύποπτο (όπως .exe), ΠΟΤΕ δεν το κλικάρουμε. Σβήνουμε αμέσως τα πάντα από το σύστημα.

Ακόμα μία καλή πρακτική για να ακολουθείς: Κάθε φορά που τελειώνεις τις δουλειές στο διαδίκτυο να σβήνεις τα πάντα από το browser – κωδικούς, ιστορικό, cookies, κτλ. Όλα τα browser σού δίνουν αυτή τη δυνατότητα (κι αν κάποιο δεν σ’τη δίνει είναι ύποπτο· μην το χρησιμοποιείς). Συνήθως, πατώντας Shift + Ctrl + Del μπορείς να σβήσεις τα πάντα. Και να τα σβήνεις. Πάντα να σβήνεις τα πάντα μετά από μια χρήση του διαδικτύου· και ορισμένες φορές να τα σβήνεις και εν μέσω χρήσης, αν νομίζεις ότι έχεις μπει σε «ευαίσθητες» ιστοσελίδες. Έτσι κανείς δεν μπορεί να σου κλέψει κωδικούς ή να δει το ιστορικό σου ή να σε παρακολουθήσει για πολύ με cookies. Σε τέτοια θέματα, είναι καλό να είσαι τελείως παρανοϊκός.

Κι αν θες ακόμα περισσότερη ιδιωτικότητα, τότε Tor Browser. Όμως αυτό σε καθυστερεί γιατί πάει πάντα μέσω proxy. Δεν είναι καλό για απλές καθημερινές δουλειές. Είναι καλό μόνο για ιδιαίτερες περιπτώσεις.

Αν συστηματικά σβήνεις τα δεδομένα από το browser σου, είσαι αρκετά καλυμμένος. Σβήνεις τα ίχνη σου.

*

Σε επόμενη ανάρτηση θα συνεχίσω με κάποιες γενικές σκέψεις για το θέμα του Ιντερνετικού Φασισμού.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]