Μυστηριακές Οντότητες (93)

Η Κυρά των Δηλητηρίων.

Διαισθητικές γραφές

Κυκλοφορεί ένας μύθος για τις λογοτεχνικές ιστορίες ανάμεσα σε διάφορους λογοτέχνες, αλλά και σε εργαστήρια γραφής, ότι αν δεν έχεις συγκεκριμένο σχέδιο για την πλοκή θα φτάσεις σε αδιέξοδο και δεν θα μπορείς να προχωρήσεις, δεν θα ξέρεις τι να γράψεις παρακάτω, θα αναγκάστεις να τα παρατήσεις ή να φτάσεις σε κάποιο βλακώδες τέλος υποχρεωτικά.

Αλλά αυτό δεν αληθεύει. Χρόνια γράφω ιστορίες τελείως διαισθητικά. Ποτέ δεν έχω προδιαγράψει τι θα συμβεί παρακάτω μέσα στην πλοκή, απλώς μερικές φορές έχω μια κάποια γενική ιδέα. Δεν έχω ποτέ φτάσει σε αδιέξοδο. Μερικές φορές μπορεί να σου δοθεί η εντύπωση ότι έχεις φτάσει σε αδιέξοδο, αλλά δεν είναι πραγματικά αδιέξοδο. Γιατί όλες οι ιστορίες έχουν κάποια συνέχεια· είναι μια αφηγηματική ροή. Η αφηγηματική ροή δεν σταματά μέχρι που να καταλήξει σε κάποιο φυσικό [...]

Μυστηριακές Οντότητες (92)

Χάος...

Εμβολιαστικές επιχειρηματολογίες

Εδώ και κάμποσο καιρό, βλέπω ή ακούω κάτι επιχειρήματα ή παρομοιώσεις από εμβολιαστές τα οποία μου φαίνονται, το λιγότερο, αξιογέλαστα. Και προέρχονται, μάλιστα, ή από υποτιθέμενους «ειδικούς» ή από «επίσημους φορείς».

Αν αυτά σού τα έλεγε κάποιος πλασιέ στον δρόμο ο οποίος ήθελε να σου πουλήσει παράνομα drugs, θα μου έμοιαζαν «λογικά». Αλλά μόνο τότε.

Δεν μπορώ να θυμηθώ όλες τις γελοιότητες, αλλά θα αναφερθώ σε κάποιες που, νομίζω, είναι χαρακτηριστικές και περιλαμβάνουν και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.

Δες τώρα τι λένε οι εμβολιαστές όταν θέλουν να σε πείσουν ότι όλοι πρέπει να κάνουμε τα εμβόλια για Covid, ή ότι τα εμβόλια θα πρέπει να είναι υποχρεωτικά έστω για κάποιες μερίδες ανθρώπων...

Ένα παράδειγμα που θυμάμαι, και το οποίο χρησιμοποιείται αρκετά, είναι αυτό με το δίπλωμα οδήγησης. Σου λένε ότι [...]

Αύριο ίσως να έχεις πραγματικό λόγο να κρύβεις το πρόσωπό σου πίσω από μάσκα

Αυτό είναι από πρωτοσέλιδο χτεσινής εφημερίδας.

Αν και γενικά η Ελεύθερη Ώρα βάζει στο πρωτοσέλιδό της κάτι εξωφρενικά πράγματα, κάπου-κάπου βάζει και τίποτα που μπορεί να είναι αξιοσημείωτο, ή ακόμα και... προφητικό. Να, για παράδειγμα, παλιά έλεγε για τσιπάκια μέσα στα εμβόλια, και όλοι γελούσαμε· αλλά τώρα το ίδιο το Πεντάγωνο βγήκε και ανακοίνωσε ότι μέσα στα εμβόλια υπάρχει μια νανοτεχνολογία για να παρακολουθεί αν έχεις Covid και, γενικά, να παρακολουθεί την υγεία σου. Παραβίαση ιδιωτικού απόρρητου, δηλαδή.

Όπως και νάχει, δεν λέω ότι αυτό που γράφει η Ελεύθερη Ώρα όντως θα γίνει, όμως αν γίνει θα είναι τραγικό, και δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα είναι τυχαίο. Αυτή η αναφορά για το τι συμβαίνει στην Ινδία, αν δεν είναι αβάσιμη (γιατί, προσωπικά, δεν το έχω ψάξει), φαίνεται να υπονοεί πως κάτι τέτοιο [...]

Η πανδημία του τρόμου είναι ευκαιρία μαζικής αφύπνισης

Αυτό είναι ένα βίντεο που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε.

Και εννοώ, πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να το δείτε. Και πρέπει να βάλετε και όσο το δυνατόν περισσότερους άλλους να το δουν.

(Σε περίπτωση που το YouTube το «εξαφανίσει», το έχω ανεβάσει εδώ και μπορείτε να το κατεβάσετε.)

Εξηγεί εκείνο που κανονικά θα έπρεπε να είναι οφθαλμοφανές στον κόσμο: ότι η όλη υπόθεση με την «τρομερή πανδημία» του Covid είναι στημένη, και ότι τα εμβόλια που προωθούνται μανιωδώς δεν βοηθάνε αλλά είναι ένα μέσο κοινωνικοπολιτικού ελέγχου της ανθρωπότητας.

Σε έχουν κάνει να φοβάσαι, το ξέρω. Το καταλαβαίνω.

Αλλά πρέπει να σταματήσεις να φοβάσαι, γιατί ο φόβος σου σε οδηγεί μόνο στην καταστροφή.

Πρέπει να σταματήσεις να φοβάσαι, και να σταματήσεις να δέχεσαι ό,τι σου λένε.

Πες τους ΟΧΙ. Πες τους ότι δεν δέχεσαι τα «μέτρα» τους. [...]

Η γοητεία της κατάντιας

Τις προάλλες τριγύριζα στις ηλεκτρονικές λεωφόρους και στα κυβερνοσοκάκια του Διαδικτύου. Το κάνω συχνά γιατί αναζητώ υλικό για τις Επιλογές μου αλλά και για προσωπικούς λόγους: ψάχνω πάντα κάτι το ενδιαφέρον. Και, γι’ακόμα μια φορά, παρατήρησα εκείνο που παρατηρώ συνήθως τα τελευταία χρόνια, και ίσως, μάλιστα, τώρα να είναι λίγο χειρότερο:

Επικρατεί μια νωθρότητα στο Διαδίκτυο, μια γενική βαρεμάρα. Ειδικά σε μέρη που παλιά έβρισκα διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα – όπως σε οτιδήποτε έχει σχέση με φανταστική λογοτεχνία και επιστημονική φαντασία – τώρα δεν βρίσκω σχεδόν τίποτα. Θυμάμαι, παλιά, κόσμο να μιλά με πάθος για διάφορα θέματα, είτε υπέρ είτε εναντίον – να θάβει ή να εξυμνεί γνωστούς συγγραφείς εκείνης της εποχής. Τώρα δεν συμβαίνει το ίδιο. Τα πάντα είναι χλιαρά. Βλέπεις κάτι ουδέτερες διαφημίσεις [...]

Να γιατί θα πρέπει να είσαι καχύποπτος με οτιδήποτε έχει σχέση με τον κορονοϊό

Βλέπω μερικούς ανθρώπους που πιστεύουν στην τρομερή επικινδυνότητα της πανδημίας του κορονοϊού και που είναι υπέρ των μαζικών εμβολιασμών και σκέφτομαι: Κοίτα τώρα, αυτός εδώ δεν είναι μαλάκας. Φαίνεται για λογικός άνθρωπος. Πώς στο διάολο είναι δυνατόν να μην αμφισβητεί όλη αυτή την απατηλή ιστορία που συμβαίνει παγκοσμίως γύρω μας;

Πραγματικά, δεν έχω απάντηση να δώσω. Δύο πιθανές απαντήσεις είναι ότι ή ο άλλος είναι παραπλανημένος (ή φοβισμένος) ή έχει κάτι να κερδίσει από τη συνέχιση της απάτης.

Είναι ο κορονοϊός ψέμα; Όχι (όπως έχω ξαναγράψει εδώ, πολλές φορές), δεν είναι ψέμα ο κορονοϊός. Αλλά όλα τα άλλα, που ακολουθούν τον κορονοϊό, είναι.

Σκέφτηκα, λοιπόν, να κάνω μια μικρή λίστα με όλες τις παραδοξότητες και τις ανωμαλίες που έχουμε δει από την αρχή αυτής της ψευτοπανδημίας. Όλοι αυτοί [...]

Μούδιασμα και κύκλος ζωής

Σε όλες τις μεγάλες ιστορίες υπάρχει ένα αρχικό «μούδιασμα», μπορείς να πεις. Δεν ισχύει για τις μικρές ιστορίες, για τα διηγήματα και ίσως και για τις νουβέλες. Στις μικρές ιστορίες το αρχικό μούδιασμα είναι τόσο λίγο (μια, δυο σελίδες στην αρχή, συνήθως) που δεν το προσέχεις· γίνεται αμελητέο.

Στις μεγάλες ιστορίες, όμως, είναι αισθητό. Και αυτό δεν υφίσταται μόνο στη λογοτεχνία αλλά και στο θέαμα, ειδικά στις τηλεοπτικές σειρές. Οι ταινίες μπορούν να θεωρηθούν μικρές ιστορίες. Οι σειρές, όμως, είναι μεγάλες.

Το μούδιασμα είναι μια αίσθηση ότι ακόμα η πλοκή δεν ξέρει ακριβώς πού πηγαίνει, δεν έχει εδραιωθεί όπως θα έπρεπε, ή/και ότι οι χαρακτήρες δεν έχουν ακόμα βρει τον χαρακτήρα τους, δεν έχουν μπει στο πετσί τους. Δεν είναι εύκολο να ορίσεις αυτό το αρχικό μούδιασμα, γιατί μπορεί να είναι πολλά πράγματα [...]

Μυστηριακές Οντότητες (91)

Γωνιακά τέρατα.

Μήνυμα πριν από την καταστροφή

Αφίσα από τους δρόμους της Αθήνας. Δυστυχώς δύσκολα τη συναντάς· θα έπρεπε να τη βλέπαμε περισσότερο. Θα έπρεπε να τη βλέπαμε παντού. Μήπως και, επιτέλους, κάποιοι καταλάβουν – από αυτούς που μπορούν και θέλουν να καταλάβουν.

Το παραμύθι περί κοινωνικής ευθύνης είναι αυτό και μόνο: παραμύθι.

Κι ακόμα και να μην ήταν, σκέψου: Τι έχει κάνει η «ιερή» κοινωνία τους για εσένα; Ε, αν δεν έχει κάνει τίποτα, τότε κι εσύ δεν της χρωστάς τίποτα. Πόσω μάλλον να βάλεις ασυλλόγιστα μέσα στον οργανισμό σου μια πειραματική ουσία και να δέχεσαι να σε εκβιάζουν, να σε φακελώνουν, και να παρακολουθούν συνεχώς την υγεία σου βάσει αυτής σου της επιλογής.

Τέτοια πράγματα μόνο στην ευγονική γίνονταν πριν από κάμποσα χρόνια, αλλά όχι και τόσα πολλά που να έχουν ξεχαστεί. Ξεκίνησαν στην Καλιφόρνια (ΗΠΑ) και προχώρησαν [...]

Μυστηριακές Οντότητες (90)

Διπροσωπίες...

Υπάκουγε και όλα θα πάνε καλά

Παρακολουθώ τα «μέτρα» περί κορονοϊού τα οποία αλλάζουν από μέρα σε μέρα, και ώρες-ώρες σκέφτομαι πως ο Μητσοτάκης και οι δικοί του ξυπνάνε κάθε πρωί, τρώνε πρωινό μέσα στο οποίο ρίχνουν σίγουρα και κάτι το ψυχοτρόπο για ένα έρθουν στα ίσια τους, μετά συγκεντρώνονται, κάνουν συμβούλιο, και βγάζουν μέτρα αναλόγως του τι θα τους κατεβάσει στο κεφάλι το κρακ που πριν από λίγο κατανάλωσαν!

Ένα από τα πιο γελοία είναι αυτό περί μουσικής, ότι θα απαγορεύεται η μουσική στους χώρους εστίασης γιατί, δήθεν, όταν υπάρχει μουσική πρέπει να μιλάς πιο δυνατά και, άρα, φτύνεις (υποθέτω) και έτσι εξαπλώνεις τον ιό!

Γαμώτο... τους φαντάζομαι να συζητάνε, οι κερατάδες:

«Και τι θα κάνουμε αυτή τη βδομάδα; Χα-χα-χα-χα-χα,» γελώντας ακόμα από τα ψυχοτρόπα.

Κανείς δεν μιλάει, αλλά όλοι χαμογελάνε ή γελάνε σαν χαζοί γύρω από [...]

Η ανατροπή της ανατροπής

Τελευταία βλέπω το The 100, και οφείλω να πω ότι είναι καλύτερο απ’ό,τι περίμενα. Αλλά δεν θέλω, ουσιαστικά, να σχολιάσω αυτό. Θέλω να σχολιάσω μια τεχνική που χρησιμοποιείται συνέχεια και στο The 100 και σε άλλες σύγχρονες τηλεοπτικές σειρές. Καλές σειρές, όπως το Lost και το Black Sails (για το οποίο έχω γράψει πρόσφατα εδώ).

Είναι η τεχνική των ανατροπών. Συνέχεια γίνονται ανατροπές. Γίνονται τόσες πολλές ανατροπές, ώρες-ώρες, που η ανατροπή καταντά το αντίθετο από αυτό που υποτίθεται πως είναι. Γίνεται κοινότοπη. Το ξέρεις πια ότι θα συμβεί κάποια ανατροπή. Το όλο θέμα φτάνει σε σημείο να νομίζεις ότι τα γεγονότα έρχονται τυχαία – πράγμα που θα μπορούσε και να θεωρηθεί προσέγγιση προς μια ρεαλιστικότερη αφήγηση, αφού, στην πραγματικότητα, τα πάντα πάνε περισσότερο προς το τυχαίο/εντροπικό παρά προς το [...]

Πάσχα 2021

Λαγοί χωρίς πετραχήλια.