Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
9 / 2020

High-Rise

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

 

To High-Rise δεν είναι σαν καμια ταινία που έχεις δει, και ούτε, μάλλον, θα δεις παρόμοια ταινία στο μέλλον. Είναι μια τελείως ιδιαίτερη περίπτωση ταινίας.

Είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του J.G. Ballard, το οποίο είχα διαβάσει πρόσφατα, κυρίως επειδή είχα ακούσει ότι θα κυκλοφορήσει η ταινία. Οφείλω να πω ότι η ταινία ακολουθεί πολύ πιστά την πλοκή του βιβλίου – τα ίδια γεγονότα, οι ίδιοι χαρακτήρες. Υπήρχαν κάποιες μικρές αλλαγές, αλλά ήταν καλές. Από μια άποψη, η ταινία μού άρεσε περισσότερο από το βιβλίο. Το βιβλίο είναι πραγματικά disturbing σε κάτι σημεία.

Πρόκειται για μια ταινία πολύ παράξενη. Μια περίπτωση μαζικής υστερίας, ίσως, ή μια κριτική της σύγχρονης κοινωνίας του υπερπληθυσμού, ή απλά μια τρελή κατάσταση.

Είναι από τις λίγες σημερινές ταινίες που [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (59)

Μοιάζει με παιδική ζωγραφιά, αλλά δεν είναι.

Όχι άλλα πετσοκομμένα μυθιστορήματα

Αυτές τις μέρες γράφω στις τελευταίες σελίδες ενός βιβλίου που έχει βγει τεράστιο. Κι αυτό – το να βγαίνει ένα βιβλίο τεράστιο – είναι κάτι που συνήθως προσπαθώ να αποφεύγω, αλλά ορισμένες φορές – αρκετές φορές – είναι αδύνατον να το αποφύγεις. Ο βασικός λόγος που δεν θέλω ένα βιβλίο να καταλήγει τεράστιο είναι ότι μετά είναι κουραστικό να το διορθώσεις. Βέβαια, διορθώνω και καθώς γράφω· κάθε φορά που ολοκληρώνω ένα κεφάλαιο, ή ένα κομμάτι (κάμποσες σελίδες), το διορθώνω προτού συνεχίσω. Όμως, στο τέλος, πάντα τα διορθώνω και όλα από την αρχή. Οπότε, όταν το βιβλίο είναι τεράστιο (όπως 900+ σελίδες), αυτό καταντά λίγο κουραστικό για εμένα, κυρίως επειδή πρέπει να σταματήσω να γράφω προκειμένου να διορθώσω – και το λογοτεχνικό γράψιμο είναι η ζωή μου· οι διορθώσεις είναι αναγκαίο κακό, σημαντικό αναγκαίο κακό.

Φυσικά, [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (58)

Αρπάξανε τα μυαλά μας φωτιά...

Μάσκα, ή μπουνιές!

Κυκλοφόρησε αυτό το βιντεάκι πρόσφατα, όπου ένας ηλικιωμένος ανώμαλος ρίχνει ξύλο σε έναν νεαρό μέσα σ’ένα λεωφορείο επειδή ο νεαρός δεν φορά μάσκα.

Εντάξει, κι εμένα μου έχει τύχει να βρεθώ σε διαπληκτισμό μέσα σε λεωφορείο σχετικά με τις μάσκες – και μέσα σε ανελκυστήρα, επίσης! Όμως ξύλο; Όχι. Είπαμε...

Εκείνο για το οποίο αναρωτιέμαι είναι ποιος κρατάει την κάμερα και μετά έδωσε το βίντεο στο Έθνος. Γιατί αυτό μπορεί να έχει διάφορες προεκτάσεις για το θέμα – από στημένο μέχρι τυχαίο. Τελευταία φορά που τσέκαρα, πάντως, στην πίσω μεριά των λεωφορείων δεν έχει κάμερα...

 

 

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_maska_mpounies

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (57)

Να μασκοφορεί κανείς, ή να μη μασκοφορεί;

Γιατί δεν μου άρεσε το Blade Runner 2049, και γιατί ανησυχώ για το Dune

Φαίνεται πως σύντομα θα δούμε στους κινηματογράφους την καινούργια ταινία Dune. To Dune, για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι από τα αγαπημένα μου βιβλία, μαζί με το Amber του Zelazny. Ίσως, μάλιστα, να μου αρέσει περισσότερο από το Amber. Μου άρεσε ακόμα και η παλιά ταινία Dune, αυτή που είχε κάνει ο David Lynch. Εντάξει, είχε τα μειονεκτήματά της – αλλά τι δεν έχει μειονεκτήματα; Είναι μια πολύ ψυχεδελική, πολύ παράξενη ταινία. Τι άλλο να ζητήσεις; Είναι από τις αγαπημένες μου ταινίες.

Τώρα, αυτή την καινούργια ταινία την έχει φτιάξει ο Denis Villeneuve, πράγμα που με ανησυχεί, αλλά ελπίζω να πέσω έξω και να είναι καταπληκτική ταινία.

Μου δόθηκε όμως η ευκαιρία να σκεφτώ όλα εκείνα που δεν μου άρεσαν στο Blade Runner 2049, που επίσης είχε φτιάξει ο κύριος Villeneuve. Είχα κατά νου από παλιά να το σχολιάσω, αλλά όλο κάτι άλλο ήθελα [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (56)

Ο μεγάλος αδελφός παρακολουθεί τον μικρό αδελφό, κι ο ανιψιός τον ξάδελφο.

Μετρώντας από το μηδέν

Ξαπλωμένος σε έρημες παραλίες διανοήθηκα να διαβάσω William Gibson. To Count Zero, το οποίο είχα αρκετό καιρό υπόψη να διαβάσω αλλά όλο, για κάποιο λόγο, το ανέβαλλα. Εκτός των άλλων, το Neuromancer (μεταφρασμένο στα ελληνικά ως Νευρομάντης – αλλά εγώ το είχα διαβάσει στα αγγλικά) δεν μου είχε αρέσει και τόσο. Το έχω διαβάσει δυο φορές – μία φορά όταν ήμουν μικρός (που είχα καταλάβει ελάχιστα πράγματα) και μια φορά πριν από μερικά χρόνια. Το βασικό πρόβλημα αυτού του βιβλίου, για εμένα, είναι η συνεχής χρήση τεχνολογικών όρων που ο αναγνώστης πιθανώς να μη γνωρίζει καθώς και η χρήση μιας ειδικής τεχνοαργκό του ίδιου του συγγραφέα. Πολλές φορές δεν μπορείς να καταλάβεις για τι ακριβώς μιλάει. Είναι όχημα; Είναι οίκημα; Είναι συσκευή; Τι στο διάολο είναι; Καταλαβαίνεις τι εννοώ; Κατά τα άλλα, έχει ομολογουμένως κάποιες ενδιαφέρουσες [...]

Καλοκαιρινές ανωμαλίες

Καρναβαλική μασκοφορία, νησιά της πανούκλας, άγριο σεξ επάνω σε τραπεζάκια εστιατορίου, αστροναύτες που κατέβηκαν σε ελληνικό πλοίο. Διάβασε παρακάτω να τα μάθεις όλα!

 

Αυτό το σλόγκαν είναι καρφωμένο έξω από ένα εστιατόριο-καφετέρια σε επαρχιακό μέρος, και λέει την αλήθεια για τις υφασμάτινες ρεζιλομάσκες με έναν πολύ απλό και αστείο τρόπο. Πραγματικά, αφού περνά αέρας, πιστεύεις ότι δεν περνά ο κορονοϊός; Πιστεύεις ότι περνά ελεγχόμενα; Έστω και λίγος αέρας να περάσει, πάλι θα πάρεις ό,τι είναι μέσα στον αέρα.

Όπως και νάχει, τα μέτρα που έχουν παρθεί με τις μάσκες έχουν καταφανώς προκαλέσει σύγχυση στον κόσμο, αφού δεν ξέρει πια πού μπορεί να έχει έστω κάποιο νόημα να φορέσει μάσκα και πού όχι. Βλέπεις άτομα μέσα στα τρένα, ενώ έχει συνωστισμό, να έχουν κατεβασμένες τις μάσκες ή [...]

 

Επίσης . . .

Επιλογές Μαΐου (12/5)


Forest Rogers (παράξενα αγάλματα) + Μυθολογία Κθούλου (Strange Tales, 1930) + 29 γκράφιτι (Μεξικό) + Edmund Dulac (τέχνη στο In the Kingdom of the Pearl) + Léon Carré (τέχνη στο In the Garden of Gems) + Βιβλία αφιερωμένα στον Tolkien + Solarpunk (το μέλλον) + Chain Story Project (ιστορίες φαντασίας δωρεάν) + OpenGame (web games από τεχνητή νοημοσύνη) + Dangerous Frontiers (κόσμοι επιστημονικής φαντασίας) + Jack London (The Red One, διήγημα) + Gilbert Williams (τέχνη) + Όνειρα και φαντασιώσεις (κι άλλη τέχνη) ++ ακόμα περισσότερα στο LinX!

 

Η Ψυχεδελική Επιστημονική Φαντασία


Καθότι γεννήθηκα στις αρχές του ’80, δεν γνώρισα την επιστημονική φαντασία σε κάποιες από τις ίσως πιο ενδιαφέρουσες μορφές της, ή νοοτροπίες της. Αυτές, όμως, οι μορφές – ή νοοτροπίες – παραμένουν ακόμα και σήμερα, αν κοιτάξεις διάφορα πράγματα που πλέον θεωρούμε «ρετρό» ή «παλιότερα» ή «ξεπερασμένα» – ή «κλασικά».

Η επιστημονική φαντασία έχει αλλάξει πολύ με τα χρόνια, αλλά νομίζω πως οι παλιότερες μορφές/νοοτροπίες έχουν περισσότερο ενδιαφέρον από τις σημερινές. Σήμερα, είναι πιο συγκεκριμένα τα πράγματα, είτε από άποψη επιστήμης είτε από άποψη αισθητικής. Η επιστήμη της σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας ακολουθεί, κυρίως, και το σύγχρονο επιστημονικό «δόγμα». Η αισθητική της είναι, συνήθως, μια αισθητική κινηματογραφική, ή μια αισθητική επιστημονικής ακρίβειας, ή μια αισθητική space opera α λα Star Wars.

Τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 η επιστημονική φαντασία είχε μια πολύ διαφορετική αισθητική, και πιθανώς περισσότερο ενδιαφέρον.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (29/4)


Virgil Finlay (τέχνη φαντασίας) Chéri Hérouard (παρισινή τέχνη) Gervasio Gallardo (μυθική τέχνη) HP Lovecraft (τα Άπαντα) Cthulhu Mythos (Encyclopedia) Πολύπλοκα και πελώρια οικοδομήματα (πριν από τις σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους) Sybil Marie Anne Lenormand (και η μαντική τράπουλά της) Pulp Covers (the best of the worst) Το διάβασμα (μας κάνει καλό;) Παίξτε δωρεάν πάνω από 15.000 παιχνίδια (της Amiga) Τα βιβλία Mapbacks (των παλιών εκδόσεων Dell) Solarpunk (A Short Guide to the Decolonization of the Sun) Πώς να είσαι συγγραφέας (όπως πραγματικά αισθάνεσαι) ...Και έρχονται κι άλλα (στο LinX)