Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
13 / 8 / 2025

Όπως υποσχέθηκα, έχω ακόμα αρκετά να γράψω για το θέμα, και θα το κάνω, σύντομα. Αλλά για την ώρα ένα απλό ενδιάμεσο κομμάτι στην αφήγησή μας...

Σκεφτείτε το εξής: αυτά τα πρόστιμα για την «πειρατεία» είναι από τα χειρότερα – ίσως τα χειρότερα – της υφηλίου τούτη τη στιγμή.

Και σε ποια χώρα επιβάλλονται; Στην Ελλάδα.

Η κυβέρνηση που τα επιβάλλει τι έχει κάνει για την Ελλάδα;

Έχει μειώσει τους φόρους; Όχι. Τους έχει αυξήσει.

Έχει μειώσει τους βασικούς λογαριασμούς (ρεύμα, νερό, τηλεπικοινωνίες, κτλ); Όχι. Τους έχει αυξήσει.

Έχει μειώσει τις τιμές των βασικών προϊόντων; Όχι. Τις έχει αυξήσει.

Έχει κάνει καλύτερες τις συνθήκες για τους ελεύθερους επαγγελματίες; Όχι. Τις έχει κάνει χειρότερες. (Αρνούμαι να φάω χώρο για περισσότερη ανάλυση εδώ.)

Έχει, μήπως, παρ’ελπίδα αυξήσει τους γαμημένους μισθούς; Μόνο υποτυπωδώς, για να πει ότι, δήθεν, έκανε κάτι. Οι συνθήκες διαβίωσης στη χώρα (η αναλογία εσόδων/εξόδων του μέσου πολίτη) συνεχώς χειροτερεύουν, και είναι από τις χειρότερες στην Ευρώπη.

Αν η κυβέρνηση είχε φτιάξει ΟΛΑ αυτά, αν τα είχε βελτιώσει, και ζούσες πληρώνοντας 50 € λογαριασμούς τον μήνα και 200 € για άλλα έξοδα διαβίωσης, τότε θα μπορούσαμε να πούμε, Εντάξει, ίσως τα πρόστιμα για την ιντερνετική «πειρατεία» να μην είναι και τόσο τρελά. Αφού ο πολίτης ζει «τζαμπέ», ας πληρώσει και για καμιά ταινία! Τι να το κάνει να του μένουν τόσα λεφτά;

Όμως τώρα ο μέσος πολίτης πρέπει να πληρώσει το νοίκι του, τους λογαριασμούς του, τα φαγητά του, και τα λοιπά και τα λοιπά... και μετά δεν μπορεί να δει κιόλας μια δωρεάν ταινία που αλλιώς θα κατέβαζε από το ίντερνετ! Άρα, ακόμα χειρότερες συνθήκες διαβίωσης...

Και ποιον μέσα στη χώρα μας ωφελεί αυτό; Ωφελεί, μήπως, την οικονομία μας; Έχουμε εμείς παραγωγούς ταινιών και μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες; Όχι. Δεν ξέρω τι έσοδα έχουν αυτοί στην Ελλάδα, αλλά μπορεί να είναι και σαν τα δικά μου ως συγγραφέας: δηλαδή, 0 €/μήνα, κατά μέσο όρο.

Οπότε, αν υποθέσεις ότι προστατεύουν καν κάποια οικονομία αυτά τα τρελά πρόστιμα, προστατεύουν, όχι τη δική μας, αλλά την οικονομία του Χόλιγουντ και άλλων χωρών.

Τι δουλειά έχουμε εμείς να προστατεύουμε την οικονομία του Χόλιγουντ; Μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα;

Η πιο ανώμαλη και παλαβή κυβέρνηση που έχει ποτέ περάσει από εδώ... Αντί να προστατεύει τους πολίτες της, όπως κάνουν στις πολιτισμένες χώρες, τους ρίχνει στο χαντάκι συνεχώς. Είναι χειρότεροι ακόμα κι από τον Τραμπ. Ο Τραμπ, τουλάχιστον, βάζει δασμούς επειδή προσπαθεί να μειώσει τους φόρος των πολιτών του. Εδώ δεν προσπαθούν να μειώσουν τους φόρους, αλλά να τους αυξήσουν και να τους μπουστάρουν με επιπλέον πρόστιμα!

Να δούμε τι άλλο έχουμε να δούμε μέχρι να ξεκουμπιστούν πια και να ησυχάσουμε.

 

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!