Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
22 / 8 / 2020

Δήλωσε ο Μητσοτάκης ότι στα σχολεία οι μάσκες θα είναι δωρεάν για όλους. Τρομερό, δεν το συζητάω. Είναι πανάκριβες αυτές οι πάνινες μάσκες, και έπρεπε να γίνει τέτοιο πολύ σημαντικό βήμα από την κυβέρνηση... (Ναι, είμαι ειρωνικός, αν δεν το έχεις ήδη καταλάβει.)

Όμως εκείνο που με ανησυχεί περισσότερο εμένα είναι ότι δήλωσε πως και το εμβόλιο θα είναι δωρεάν μόλις διατεθεί.

Αυτό μοιάζει με φτηνό κόλπο για να τουμπάρει τον κόσμο να δεχτεί το εμβόλιο – όπως κάνουν στις ΗΠΑ.

Μα, είναι κακό να έχουμε το εμβόλιο που μας δίνει ανοσία στην τρομερή κορονοπανούκλα;

Πρόσεξε πώς έχει το πράγμα:

Αρχικά, ο Μητσοτάκης δεν ήθελε να δώσει τίποτα δωρεάν. Προκαλώντας κακή εντύπωση. Κοίτα – η κακιά κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για την υγεία σας! Ποπό!

Αρχίζουν να φωνάζουν διάφοροι εναντίον της κυβέρνησης – όλως τυχαίως. Οι καλοί που ήρθαν να βοηθήσουν...

Μετά, ο Μητσοτάκης λέει: «Εντάξει, ρε κερατάδες, τελικά θα είναι δωρεάν!» μ’ένα μεγάλο χαμόγελο (που φυσικά δεν το βλέπουμε λόγω μάσκας). Και όλοι: μπράβο η κυβέρνηση, θέλει το καλό μας! Ας κάνουμε το εμβόλιο, βρε παιδιά – σωθήκαμε τώρα!

Πού είναι το πρόβλημα:

Κανείς δεν ξέρει τι είδους εμβόλιο θα είναι αυτό ακριβώς. Και το οποιοδήποτε φάρμακο είναι επικίνδυνο. Τα εμβόλια είναι πιο επικίνδυνα, γιατί πάνε κατευθείαν στο αίμα και ο οργανισμός δεν μπορεί εύκολα να αποβάλει τις ουσίες αυτές. Τα εμβόλια που δεν έχουν δοκιμαστεί – όπως θα είναι αυτό για τον Covid-19 – είναι ακόμα πιο επικίνδυνα. Δεν ξέρεις πώς θα αντιδράσει ο οργανισμός σου σ’αυτό το πράγμα, ή τι αρνητικές παρενέργειες μπορεί να έχει, άμεσες ή μακροπρόθεσμες.

Αλλά, κατά τα άλλα, η κυβέρνηση λέει: «Ελάτε, βρε χαζά, πάρτε το – δωρεάν είναι!»

Αυτό είναι ανεύθυνο, ή δεν είναι; Εσύ πες μου.

Εμένα πιο επικίνδυνο μού φαίνεται το μη δοκιμασμένο, πειραματικό ουσιαστικά εμβόλιό τους παρά ο κορονοϊός που, στην Ελλάδα, έχεις πιθανότητα 0,075% να τον κολλήσεις.

Γαμώ το κέρατό μου, σαν έμποροι ναρκωτικών μού ακούγονται...

*

Επιπλέον – δεν θυμάμαι πού ακριβώς το είχα διαβάσει αυτό, και δεν μπορώ να βάλω link, αλλά κάπου το είχα διαβάσει, είμαι σίγουρος – η Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδίαζε ώς το 2022 να εμβολιάσει όλο τον πληθυσμό της, ή να αρχίσει να διανέμει όσο το δυνατόν περισσότερα εμβόλια. Κι αυτή η απόφαση είχε παρθεί προτού ξεσπάσει η κορονοπανούκλα. Εσύ τώρα πες μου αν μιλάμε ακόμα για «συνωμοσιολογία» ή όχι...

Εκτός αυτού, είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια οι φαρμακευτικές βιομηχανίες διαμαρτύρονταν πως ο κόσμος δεν κάνει πια πολλά εμβόλια και τα κέρδη τους πέφτουν.

Για φαντάσου... Τι να κάνουν οι άνθρωποι; Κλέφτες να γίνουν;

Κοίτα, σκέψου το φιλανθρωπικά το θέμα, εντάξει; Σκέψου ότι εσύ θα βάζεις δηλητήρια μέσα στον οργανισμό σου για να μπορούν να ζήσουν οι καημένοι οι υπάλληλοι των φαρμακευτικών βιομηχανιών. Γίνε ήρωας!

*

Ακόμα ένα ΠΟΛΥ ανησυχητικό θέμα: Σήμερα, ο φιλάνθρωπος ηγέτης μας λέει πως θα δίνει τα εμβόλια δωρεάν – τα οποία φυσικά θα έχει πληρώσει στις φαρμακευτικές από το Δημόσιο Ταμείο, ουσιαστικά φτωχαίνοντας τη χώρα για να παίρνουν λεφτά οι φαρμακοβιομηχανίες και ο κόσμος να βάζει μέσα του δηλητήρια προκειμένου να γλιτώσει από μια «τρομερή» πανούκλα με πιθανότητα μετάδοσης 0,075%. (Αναρωτιέμαι γιατί δεν δίνει τα ίδια λεφτά για να στεγάσει αστέγους... Α, συγνώμη, αυτό δεν το θεωρούν σημαντικό θέμα, ξέχασα...)

Σήμερα, λοιπόν, προτίθεται ο ηγέτης μας να μας κάνει «φιλανθρωπία» τα δηλητήρια των φαρμακευτικών βιομηχανιών.

Τι θα γίνει αύριο;

Θα τα κάνει υποχρεωτικά, μήπως, αν δεν υπάρξει η αναμενόμενη ανταπόκριση;

Ή θα αρχίσουν, μήπως, να εκβιάζουν τον κόσμο για να τα πάρουν; Αν δεν είσαι εμβολιασμένος δεν μπορείς να βρεις δουλειά, και τα λοιπά...

Ένα πολύ κακό, φασιστικό σενάριο πλανάται πάνω από αυτό τον κόσμο. Γιατί το θέμα δεν είναι, βέβαια, μόνο ελληνικό. Ρίξε μια ματιά εδώ· είναι αρκετά σημαντικά αυτά που λέει. Για όλους.

 

Εγώ μία ερώτηση θέλω τώρα να κάνω: Πότε αρχίζει η επανάσταση;

 

 

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_dorean_farmakia

 

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Imaginary Worlds του Lin Carter


Έχοντας διαβάσει (και σχολιάσει) το Wizardry and Wild Romance του Michael Moorcock, είχα κάνει όρεξη να προχωρήσω σε κάτι παρόμοιο· κι αφού κι ο ίδιος ο Moorcock προτείνει το Imaginary Worlds, προχώρησα προς τα εκεί.

Είναι κι αυτό, φυσικά, μια πραγματεία για τη φανταστική λογοτεχνία, αλλά, παρότι έχει ομοιότητες με το Wizardry and Wild Romance, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο Moorcock κρίνει, κυρίως, την εποχή του· ο Lin Carter μιλά πιο διαχρονικά και πιο ιστορικά (αν και την κρίνει, εν μέρει, και την εποχή του σ’ένα σημείο). Ξεκινά, μάλιστα, διευκρινίζοντας τι εννοεί λέγοντας «φανταστική λογοτεχνία» – fantasy – ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις:

But what I mean by the word "fantasy" is a narrative of marvels that belong to neither the scientific nor the supernatural. The essence of this sort of story can be summed up in. one word: magic. A fantasy is a book or story, then, in which magic really works-not a fairy­ tale, not a story written for children, like Peter Pan or The Wizard of Oz, but a work of fiction written for adults-a story which challenges the mind, which sets it working.

Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ απόλυτα με αυτό τον ορισμό. Το ίδιο εννοώ κι εγώ, συνήθως, όταν λέω «φανταστική λογοτεχνία».

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (8/4)


~Γκράφιτι από τη νιότη μας & Πώς να σταματάς το κινητό σου απ’το να σε παρακολουθεί & KillerTools & Οι αγορές που ποντάρουν στις καταστροφές & Τα «παράνομα» τραπεζικά δίκτυα & Ένας μαγευτικός κήπος στην Τοσκάνη φτιαγμένος στην Αναγέννηση & Tadami Yamada (παράξενα εξώφυλλα) & Rubáiyát του RS Sherriffs (παραμυθένιες εικονογραφήσεις) & Histoires Prodigieuses (1559 – Pierre Boaistuau) & Olaf Hajek (μαγικορεαλιστικοί πίνακες) & Ψυχεδελικές οντότητες χωρίς επιστημονική εξήγηση & Θαλάσσια τέρατα & A Pictorial History of Horror Stories – 200 Years of Spine Chilling Illustrations from the Pulp Magazines (1985) & Το θαλάσσιο ερπετό του Gloucester & Ken Barr (τέχνη) & Οι εικονογραφήσεις Ðông Hồ & Το πρώτο περιοδικό φαντασίας και τρόμου & άλλα πολλά στο LinX~

 

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]