Εκτός από το Gondwane, αυτές τις μέρες διαβάζω και το The Magus του John Fowles, και δεν έχω κάτι συγκεκριμένο από τώρα να σχολιάσω γι’αυτό, πέρα από το ότι μοιάζει με Καστανέντα κατάσταση το όλο θέμα, και είναι γραμμένο με τέτοιο τρόπο που κυλά άνετα.
Όμως όσο και καλά να ξέρει τα Ελληνικά ο αγγλόφωνος συγγραφέας φαίνεται πως πάντα γράφει πράγματα άκυρα για την ελληνική γλώσσα. Και, ναι, το παρατήρησα και εδώ. Σ’ένα σημείο γράφει:
“O kyrios?” I asked.
“Ephage. Eine epano.” Has eaten; is upstairs. Like the villagers, with foreigners she made no attempt to speak more comprehensibly, but uttered her usual fast slur of vowel sounds.
Δηλαδή, η απάντηση «Έφαγε. Είναι επάνω» είναι δυσνόητη; Είναι σα να λες «Has eaten; is upstairs»;
Φυσικά και όχι. Είναι σαν να λες: «He has eaten. He is upstairs.» Αλλά, για κάποιο λόγο, ο συγγραφέας το θεωρούσε κοφτό ή δυσνόητο, ή δεν ξέρω κι εγώ τι.
Πολύ δύσκολο τελικά να ξέρεις τόσο καλά τις άλλες γλώσσες όσο τη μητρική σου, και αποδεικνύεται συνέχεια. Ακόμα κι εγώ που κατά κανόνα διαβάζω βιβλία γραμμένα στα αγγλικά, δε νομίζω ότι θα μπορούσα να γράψω και στα αγγλικά το ίδιο καλά όσο στα ελληνικά. Και όταν πρέπει να μιλήσω στα αγγλικά σε κάποιον, επειδή δεν ξέρει καλά ελληνικά, πάντα έχω την αίσθηση ότι μιλάω όπως ο ξένος μιλάει τα ελληνικά: δηλαδή Εγώ πηγαίνει τώρα γιατί έκει δουλειά, ή κάτι τέτοιο. Πολύ απλά δεν μπορείς να έχεις την ίδια ευχέρεια.
