Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
2 / 2024

Η εμπειρία δεν είναι ίδια

Διαβάζεις κάτι πράγματα μέσα σε λογοτεχνικές ιστορίες και σκέφτεσαι: Ο συγγραφέας σίγουρα γούσταρε πολύ γράφοντάς το αυτό· ή: Αυτό σίγουρα είχε ένα κάποιο ιδιαίτερο νόημα για τον συγγραφέα. Και μια τέτοια σκέψη συνήθως ακολουθείται από: Εμένα, όμως, δεν μου λέει σχεδόν τίποτα.

Ή, τουλάχιστον, για αυτόν που το διαβάζει, για τον αναγνώστη, η εμπειρία δεν είναι η ίδια. Δεν είναι το ίδιο έντονη. Δεν μπορεί να είναι.

Δεν το έχω παρατηρήσει αυτό μόνο διαβάζοντας αλλά και γράφοντας. Κυρίως γράφοντας. Πριν από πολλά χρόνια, έτυχε να προσέξω ότι η όλη εμπειρία που λαμβάνεις από τη λογοτεχνία είναι πολύ πιο έντονη όταν γράφεις. Ανέκαθεν, μου άρεσε πιο πολύ να γράφω παρά να διαβάζω. Ήταν (και είναι) πιο πραγματικό για εμένα.

Και νομίζω πως αυτό είναι κάτι που ισχύει γενικά. Αλλά, συνήθως, πρέπει [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (205)

Ακόμα ένας όμορφος τοίχος.

Έρχονται οι θίνες

(Για όσους δεν ξέρουν, θίνα = αμμόλοφος = dune.)

Έρχεται το δεύτερο μέρος της ταινίας Dune στις 25 Φεβρουαρίου. Δηλαδή, μετράμε τις μέρες πια. Countdown κατάσταση. Και έχω τρομερή περιέργεια να δω αυτή την ταινία.

Η προηγούμενη, το πρώτο μέρος, ήταν καταπληκτική. Αν και αρχικά είχα τους ενδοιασμούς μου για τον ηθοποιό που έπαιζε τον Πολ Ατρείδη (μου φαινόταν να ταιριάζει περισσότερο σε ταινία Χάλι Πλόπερ), πολύ σύντομα αυτό έπαψε να με προβληματίζει. Η ταινία ήταν πολύ πιστή στο βιβλίο και πολύ καλοφτιαγμένη. Τα ορνιθόπτερα, δε, ήταν ακολασία. Και, φυσικά, ο Shai-Hulud.

Αν και το δεύτερο μέρος είναι έτσι, κατά τη γνώμη μου αυτή η ταινία, ως σύνολο, θα είναι κλασική, όχι απλώς καλτ.

Κάτι έχω ακούσει να λένε και για τρίτο μέρος, βασισμένο στο Dune Messiah, και ελπίζω να μην το καταστρέψουν, όπως γίνεται πολλές φορές όταν αρχίζει [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (204)

Μαγικές πύλες στους δρόμους της πόλης.

Τα Windows 11 θα μας τρελάνουν

Τώρα που έχω αρχίσει να χρησιμοποιώ τα Windows 11 κανονικά, βλέπω ολοένα και περισσότερες σαχλαμάρες. Το σύστημα είναι πραγματική επιδείνωση σε σχέση με τα Windows 10, και όχι μόνο στην εμφάνιση· δεν θα το έβαζα σε προσωπικό κομπιούτερ (δηλαδή, που δεν συνδέεται με το διαδίκτυο) που να με πλήρωναν. Κυριολεκτικά.

Προχτές ήθελα να ανοίξω κάτι αρχεία βίντεο τα οποία ήταν mp4 και mkv. Έχω ένα πρόγραμμα που χρησιμοποιώ από παλιά για να βλέπω βίντεο και ποτέ δεν με έχει απογοητεύσει: το VLC – δωρεάν, μπορείτε κι εσείς να το κατεβάσετε. Είναι υπέροχο πρόγραμμα· κάνει σχεδόν τα πάντα που μπορεί να θέλεις για να βλέπεις βίντεο.

Ήθελα, λοιπόν, να συσχετίσω τα αρχεία .mkv και .mp4 με το VLC ώστε όταν κάνω διπλό κλικ να ανοίγουν κατευθείαν με το VLC και όχι με άλλο πρόγραμμα. Αυτό, κανονικά, είναι κάτι πανεύκολο. Απλά ανοίγεις το context menu με δεξί [...]

Και ο Jurgen γλίστρησε και έπεσε...

Σε μια προηγούμενη ανάρτηση εδώ, είχα πει ότι το Jurgen μου θυμίζει τις ιστορίες του Moorcock. Πλησιάζοντας τώρα το τέλος του, μπορώ να πω ότι έκανα τελείως λάθος. Απλά, ένα, δυο κομμάτια λίγο μετά την αρχή έτυχε να θυμίζουν Moorcock από μια άποψη. Το όλο βιβλίο δεν θυμίζει Moorcock καθόλου. Και, για να είμαι ειλικρινής, η γνώμη μου γι’αυτό έπεφτε με κάθε επόμενη σελίδα που διάβαζα.

Τι είναι, τελικά, το Jurgen που υποτίθεται πως στην εποχή του ήταν τόσο γνωστό και σήμερα πλέον έχει μείνει καλτ για κάποιους; Αρχικά, νομίζεις ότι είναι ένα παράξενο ιπποτικό, μυθικό παραμύθι, αλλά από ένα σημείο και μετά γίνεται ένα από εκείνα τα βιβλία που, ουσιαστικά, μιλάνε «για τον άνθρωπο», «για τη ζωή», «για τα Μεγάλα Ερωτήματα».

Τουτέστιν: μία μεγάλη δηθενιά, που λένε, χωρίς κανένα νόημα.

Παλεύει τόσο πολύ να είναι «ψαγμένο» που [...]

Βάζω κάτω τα Windows 11 και πάλι

Πριν από πάνω από ένα χρόνο φόρτωσα τα Windows 11 σε ένα υποτιθέμενα «μη συμβατό» laptop. Ακόμα τρέχουν εκεί κανονικότατα. Όμως με αυτό το laptop κάνω πολύ λίγες δουλειές και πολύ συγκεκριμένες, και δεν το συνδέω ποτέ με το διαδίκτυο.

Όλα τα άλλα κομπιούτερ μου έτρεχαν, ώς τώρα, Windows 10, γιατί τα θεωρώ πολύ πιο βολικό και ανώτερο (αισθητικά και λειτουργικά) σύστημα. Πλησιάζει όμως το 2025 και ξέρω ότι τουλάχιστον οι υπολογιστές που έχω για το διαδίκτυο πρέπει να λάβουν Windows 11, δυστυχώς, γιατί σύντομα τα Windows 10 θα πάψουν να υποστηρίζονται με updates, και πολύ απλά δεν μπορείς να το ρισκάρεις να χρησιμοποιείς στο διαδίκτυο ένα σύστημα που πλέον δεν παίρνει updates.

Το πρόβλημα είναι πως και τα κομπιούτερ που χρησιμοποιώ για το διαδίκτυο είναι όλα «μη συμβατά». Αποφάσισα να φορτώσω τα Windows 11 σε ένα desktop PC που δεν είναι και τόσος καιρός [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (203)

Μαγεία. Καθαρή.

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]