Τις προάλλες είδα το Yor, the Hunter from the Future. Δεν ήταν η πρώτη φορά· το είχα δει και παλιότερα, αλλά μου είχε καρφωθεί να το ξαναδώ, και το ξαναείδα.

Η ταινία είναι αρκετά φριχτή ως ταινία, φυσικά. Τα ειδικά εφέ θα μπορούσαν να θεωρηθούν καλά, ίσως, μόνο για την εποχή της. Αλλά τότε δεν μπορούσαν να κάνουν και τίποτα καλύτερο. Το χειρότερο, όμως, είναι η ηθοποιία. Ειδικά ο πρωταγωνιστής. Και οι διάλογοι δεν είναι πολύ καλύτεροι. Οι χαρακτήρες, ως χαρακτήρες, σκέτοι – χωρίς να υπολογίζεις ηθοποιία και διάλογο – μπορείς να πεις ότι έχουν κάποιο ενδιαφέρον. Και η πλοκή είναι επίσης αρκετά ενδιαφέρουσα, ειδικά σε σύγκριση με άλλες ταινίες φαντασίας της εποχής.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η ταινία, παρότι είναι καταφανώς κακή, να μη σου φαίνεται και τόσο κακή αλλά από εκείνα τα πράγματα που θα μπορούσες να αποκαλέσεις καλτ.

Το τέλος, δε, μοιάζει να τραβάει συνέχεια· όμως δεν νομίζω ποτέ να γυρίστηκε συνέχεια για το Yor, the Hunter from the Future.