Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
18 / 3 / 2024

Το καρναβάλι χτες στην Αθήνα ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Προσωπικά, δεν θυμάμαι ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες να έχει γίνει τίποτα παρόμοιο, και ελπίζω να επαναληφθεί.

Ξεκίνησε από το Σύνταγμα και κατέβηκε στην Ερμού, όπου είδαμε κάτι σκηνές με καταπληκτικούς ζογκλέρ, θεές ντυμένες με φτερά, και εκθαμβωτικές χορεύτριες με σημαίες και πέπλα:

Ακόμα και επίδειξη πολεμικών τεχνών είχε μες στη μέση του δρόμου από αυτούς τους δύο άντρακλες με τα εξωφρενικά σώματα που νομίζεις ότι βγήκαν από ιστορία με τον Σεβάχ τον Θαλασσινό.

Και ορισμένα από τα άτομα της συνοδίας είχαν... τρομερό ύψος.

Κατέβηκαν προς το Μοναστηράκι, κι εμείς μαζί τους...

Φτάσαμε βράδυ εκεί.

Μετά ακολούθησαν κάποια άλλα δρώμενα στη σκηνή που είχε ετοιμαστεί. Και σε κάποια στιγμή εμφανίστηκε και ο μάγος Όσκαρ, που τα κόλπα που έκανε, για να είμαι ειλικρινής, μου φάνηκαν λιγάκι απλά και προβλεπόμενα για θαυματοποιό, όλα sleight-of-hand, πράγματα που έβγαζε/έβαζε από τα μανίκια του. Ειδικά το τελευταίο που, τραβώντας τα μαντίλια, πήρε το σουτιέν εκείνης της γυναίκας μέσα από τη μπλούζα της ήταν καταφανές ότι δεν ήταν το δικό της σουτιέν αλλά ένα άλλο που ο ίδιος είχε βάλει μέσα όταν την πασπάτευε κάτω από τη μπλούζα. Ποιος δεν κατάλαβε αυτό το κόλπο; Και μετά, μας είπε να υψώσουμε τα χέρια, να καλέσουμε τον Βούδα, και να φέρουμε το όνομά μας στο μυαλό μας· και μας υποσχέθηκε πως θα εμφανιστεί σύντομα στην παλάμη μας το πρώτο γράμμα του ονόματός μας. Εγώ, πάντως, δεν είδα να εμφανίζεται τίποτα στη δική μου παλάμη. Μάλλον, ο Βούδας δεν με άκουσε...

Το αποκορύφωμα, όμως, της βραδιάς ήταν οι χορευτές της φωτιάς. Οι κοπελιές ήταν ακολασία, και ο τύπος σε άφηνε με το στόμα ανοιχτό. Παραθέτω κάποιες εικόνες που δεν μπορούν να δείξουν καθόλου σωστά την πραγματικότητα του θεάματος.

Φυσικά, έχω τραβήξει βίντεο από την αρχή του καρναβαλιού ώς το τέλος, αλλά δεν μπορώ τώρα να το ανεβάσω εδώ, γιατί είναι μεγάλο.

Ένα, όμως, έχω να πω: τρομερό event. Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο πράγμα στους δρόμους της Αθήνας. Εύχομαι να γίνουν κι άλλα τέτοια. Ένα πελώριο ΜΠΡΑΒΟ σε όλους!

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Νοεμβρίου (18/11)


ταινίες βασισμένες σε ανολοκλήρωτα βιβλία — συγγραφέας του διαφωτισμού που νόμιζε ότι ήταν λυκάνθρωπος — η μυστικιστική βιβλιοθήκη του dennis wheatley — δίκες για τα ζώα — εικόνες όντων με τρία μάτια (και άνω) — wally wood (τέχνη) — «πόλεμος κατά της ομορφιάς» στην τέχνη; — εικονογραφήσεις τρόμου από παλιά pulp περιοδικά — οι x-men του john bolton — ένα δωρεάν ελληνικό παιχνίδι τρόμου — marian wawrzeniecki (τέχνη) (1891–1923) — séverine pineaux (τέχνη) — jack williamson — & περισσότερα στο linx...

 

Η Ψυχεδελική Παράδοση στη Φανταστική Λογοτεχνία


Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράφει ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι αρκετά βασισμένη στη ρομαντική παράδοση. Αλλά, φυσικά, δεν είναι βασισμένη μόνο σ’αυτήν. Είναι εξίσου βασισμένη και στην ψυχεδελική παράδοση.

Όταν πολύς κόσμος ακούει για «ψυχεδελική παράδοση», συνήθως σκέφτεται δύο πράγματα – ή, ίσως, τρία. Το πρώτο είναι το ψυχεδελικό ρεύμα του ’60, με τους χίπηδες, τη ροκ μουσική, και όλα τα σχετικά. Το δεύτερο είναι τα ναρκωτικά – γενικά κι αόριστα – όπως έχει καταντήσει να ονομάζονται συλλήβδην όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί που σκέφτονται το πρώτο είθισται να το σκέφτονται με κάπως καλό τρόπο. Αυτοί που σκέφτονται το δεύτερο είθισται να το σκέφτονται ως κάτι το κακό. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια, ακριβώς· και τα δύο βασίζονται σε προκαταλήψεις.

Το τρίτο που μπορεί να σκέφτονται κάποιοι (πιο «ψαγμένοι») είναι η παράδοση του σαμανισμού, που ναι μεν υπάρχει και στα βιβλία του Καστανέντα αλλά είναι, ουσιαστικά, πολύ αρχαία παράδοση. Υπήρχε ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα, φυσικά. (Τι νομίζετε ότι έκαναν στο Μαντείο των Δελφών; Έπαιζαν τάβλι;)

Η φανταστική λογοτεχνία, όσον αφορά την ψυχεδελική παράδοση, δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο από αυτά. Βασίζεται σε όλα συγχρόνως, και σε ακόμα περισσότερα, αν το παρατηρήσεις λίγο στο βάθος – αλλά, δυστυχώς, οι πιο πολλοί δεν το παρατηρούν. Αυτό είναι ένα στοιχείο της φανταστικής λογοτεχνίας που, αν και πολύ βασικό, συχνά παραβλέπεται, ή περνά παράπλευρα χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (4/11)


RIP Patrick Stewart (X-Men, Star Trek, & άλλα) — RævJäger (μουσική: dungeon synth, ατμοσφαιρική, μελωδική) — Syd Mead (φουτουριστικοί πίνακες ) — Marigold Santos (σουρεαλιστική, ψυχεδελική τέχνη) — Οι αντιδράσεις στη διακοπή του AO3 — Συμπαντικός Τρόμος (Cosmic Horror) — Ταινίες με μάγισσες — Βαμπίρ του διαστήματος — MAME32 Plus! Plus! (παλιά, κλασικά Arcade) — Ζωγραφική φαντασίας στο heavy metal — Salvator Rosa (τέχνη) — Gray Morrow (κι άλλη τέχνη) — A. E. Van Vogt (σε κόμιξ) — Real-ESRGAN-ncnn-vulkan (μηχανή τεχνητής νοημοσύνης για μεγέθυνση εικόνων) — Πολλά ακόμα καταφτάνουν στο LinX